Hans-Olaf Henkel

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Hans-Olaf Henkel
Hans-Olaf Henkel
Data i miejsce urodzenia 14 marca 1940
Hamburg
Zawód menedżer, wykładowca akademicki, publicysta, działacz gospodarczy
Partia Alternatywa dla Niemiec

Hans-Olaf Henkel (ur. 14 marca 1940 w Hamburgu[1]) – niemiecki menedżer branży przemysłowej, wykładowca akademicki, publicysta, działacz gospodarczy i polityk. Prezes zarządu Federalnego Związku Przemysłu Niemieckiego oraz Stowarzyszenia Leibniza, poseł do Parlamentu Europejskiego VIII kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1960 został absolwentem socjologii, ekonomii i administracji biznesu na Akademii Ekonomii Społecznej w Hamburgu. Od 1962 zawodowo związany z przedsiębiorstwem IBM Deutschland. Stopniowo awansował w strukturze firmy, m.in. w latach 1978–1980 zajmował stanowisko dyrektorskie w amerykańskiej centrali. Następnie do 1982 był dyrektorem generalnym na poziomie regionu. W 1982 został wiceprezesem IBM w Europie, a w 1987 dyrektorem zarządzającym niemieckiego oddziału koncernu. W 1989 powierzono mu stanowisko wiceprezesa całej korporacji, od 1991 odpowiadał za sprzedaż w regionie Europy Wschodniej. W latach 1993–1994 kierował europejską centralną IBM w Paryżu[2].

W latach 1995–2000 pełnił funkcję prezesa Federalnego Związku Przemysłu Niemieckiego (BDI). Od 2001 do 2005 zajmował stanowisko prezesa Stowarzyszenia Leibniza[2]. Powoływany w skład rad nadzorczych różnych przedsiębiorstw, tj. Bayer AG, Continental AG, DASA i innych. W 2001 został honorowym profesorem i wykładowcą zarządzania na Uniwersytecie Mannheim[1].

Z początkowych pozycji proeuropejskich przeszedł na pozycje eurosceptyczne[3], publicznie m.in. krytykując wprowadzenie euro i opowiadając się za przywróceniem marki niemieckiej[4]. W 2014 wstąpił do Alternatywy dla Niemiec[2]. Został głównym kandydatem tej partii w wyborach europejskich, uzyskując w głosowaniu z 25 maja 2014 mandat eurodeputowanego VIII kadencji[5].

Odznaczenia i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Odznaczony Komandorią Legii Honorowej (Francja), Orderem Świętego Skarbu (Japonia), Orderem Krzyża Południa (Brazylia)[1]. Wyróżniony m.in. tytułem doctora honoris causa Uniwersytetu Technicznego w Dreźnie, a także tytułem „Ekomenedżera Roku” przyznanym przez WWF[1].

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Die Macht der Freiheit. Erinnerungen, Econ, Monachium 2000
  • Jetzt oder nie. Ein Bündnis für Nachhaltigkeit in der Politik, Siedler, Berlin 2001
  • Die Ethik des Erfolgs, Econ, Monachium 2002
  • Die Kraft des Neubeginns. Deutschland ist machbar, Droemer, Monachium 2004
  • Kampf um die Mitte. Mein Bekenntnis zum Bürgertum, Droemer, Monachium 2007
  • Die Abwracker. Wie Zocker und Politiker unsere Zukunft verspielen, Heyne, Monachium 2009
  • Rettet unser Geld! Deutschland wird ausverkauft – Wie der Euro-Betrug unseren Wohlstand gefährdet, Heyne, Monachium 2010
  • Die Euro-Lügner|Die Euro-Lügner. Unsinnige Rettungspakete, vertuschte Risiken – so werden wir getäuscht, Heyne, Monachium 2013

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Prof. Dr.-Ing. E.h. Hans-Olaf Henkel (niem.). uni-mannheim.de. [dostęp 2014-02-12].
  2. 2,0 2,1 2,2 Hans-Olaf Henkel (niem.). wiwo.de. [dostęp 2014-02-12].
  3. Alternatywa dla Niemiec. niemcy-online.pl, 23 kwietnia 2013. [dostęp 2014-02-12].
  4. Lepiej wrócić do marki. iap.pl, 9 grudnia 2010. [dostęp 2014-02-12].
  5. Verzeichnis der vorläufig Gewählten: Nach Parteien (niem.). bundeswahlleiter.de. [dostęp 2014-05-29].