Hans Bernd Gisevius

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Hans Bernd Gisevius zeznaje jako świadek na procesie norymberskim (1946)

Hans Bernd Gisevius (ur. 14 lipca 1904 r. w Arnsbergu – zm. 23 lutego 1974 r. w Müllheim) – wysokiej rangi funkcjonariusz tajnej policji niemieckiej gestapo od 1933 r.

W 1939 r. przeszedł do wywiadu wojskowego Abwehry, od 1940 r. do 1944 r. pracował jako wicekonsul III Rzeszy w Zurychu. Ewoluując z czasem w stronę opozycji antyhitlerowskiej (Schwarze Kapelle), pod koniec II wojny rozpoczął tajną współpracę z Allenem W. Dullesem, szefem wywiadu amerykańskiego.

Wielokrotnie, od I połowy 1942 roku, spotykał się z Haliną Szymańską, polską łączniczką pomiędzy członkami antyhitlerowskiej opozycji a Brytyjczykami.

Krótko po zakończeniu wojny wydał w Zurychu autobiografię Bis zum bitteren Ende (pol. Do gorzkiego końca), w której przedstawił szereg swoich uwag na temat genezy i przebiegu tego konfliktu.

Miał 210 centymetrów wzrostu.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]