Hans Lukaschek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Hans Lukaschek
Bundesarchiv B 145 Bild-000699, Hans Lukascheck.jpg
Data i miejsce urodzenia 22 maja 1885
Wrocław
Data i miejsce śmierci 26 stycznia 1960
Fryburg Bryzgowijski
Prezydent Rybnika[1]
Przynależność polityczna Niemiecka Partia Centrum
Okres urzędowania od 1916
do 1918
Poprzednik Otto Günther
Następca Karol Kremser
Landrat powiatu rybnickiego[2]
Przynależność polityczna Niemiecka Partia Centrum
Okres urzędowania od 9 listopada 1918
do 25 marca 1920
Poprzednik Hans Lentz
Następca Paul Strzoda
Nadburmistrz Zabrza[3]
Przynależność polityczna Niemiecka Partia Centrum
Okres urzędowania od 17 marca 1927
do 4 kwietnia 1929
Poprzednik Kurt Jeenel
Następca Julius Franz
Prezydent rejencji opolskiej[4]
Przynależność polityczna Niemiecka Partia Centrum
Okres urzędowania od 1929
do 1933
Poprzednik Alfons Proske
Następca Artur Schmidt-Kügler
Nadprezydent prowincji górnośląskiej[5]
Przynależność polityczna Niemiecka Partia Centrum
Okres urzędowania od 1929
do 1933
Poprzednik Alfons Proske
Następca Helmuth Brückner
Minister do spraw wypędzonych[6]
Przynależność polityczna CDU
Okres urzędowania od 1949
do 1953
Następca Theodor Oberländer

Hans Lukaschek (ur. 22 maja 1885 r. we Wrocławiu, zm. 26 stycznia 1960 r. we Fryburgu Bryzgowijskim) – niemiecki urzędnik państwowy, działacz polityczny, doktor nauk prawnych.

Pochodził z inteligenckiej rodziny, ukończył gimnazjum we Wrocławiu oraz studia prawnicze we Wrocławiu i Berlinie, uzyskując tytuł doktora. W latach 1912–1933 był członkiem Niemieckiej Partii Centrum. Do 1916 roku pracował w ministerstwie sprawiedliwości, a 10 maja 1916 roku został burmistrzem Rybnika. Na stanowisku tym pozostał do roku 1918. 9 listopada 1918 roku mianowano go tymczasowym landratem powiatu rybnickiego, zaś 3 lutego 1919 roku oficjalnie objął tę funkcję, którą piastował do 25 marca 1920 roku. W latach 1918–1922 był jednym z kierowników niemieckiego frontu propagandowego we Wrocławiu i na Górnym Śląsku, a w latach 1919–1920 również ekspertem w niemieckiej delegacji na konferencję pokojową w Paryżu. Był także współtwórcą niemieckiego Wolnego Stowarzyszenia dla Obrony Górnego Śląska (Freie Vereinigung zum Schutze Oberschlesiens) i Związku Wiernych Ojczyźnie Górnoślązaków (Verband Heimattreuer Oberschlesier) oraz przywódcą Wydziału Międzyfrakcyjnego (Interfraktioneller Ausschuss), a następnie Wydziału Śląskiego (Schlesischer Ausschuss). Współpracował z Niemieckim Komisariatem Plebiscytowym (Plebiszitkomissariat für Deutschland). Od 1922 roku był przedstawicielem Niemiec w Górnośląskiej Komisji Mieszanej. W 1927 roku został jednak usunięty z województwa śląskiego za szpiegostwo polityczne. 17 marca tego samego roku objął urząd Nadburmistrza Zabrza, który pełnił do 4 kwietnia 1929 roku. W tym samym roku został nadprezydentem prowincji górnośląskiej. Równolegle do tej funkcji pełnił także rolę prezydenta rejencji opolskiej[4]. W maju 1933 roku został zmuszony do rezygnacji i przeszedł w stan spoczynku. W latach 1935–1944 pracował jako adwokat we Wrocławiu. Dzięki znajomości z Helmutem Jamesem von Moltke dołączył do Kręgu z Krzyżowej (Kreisauer Kreis). Po zamachu na Hitlera został aresztowany przez gestapo i umieszczony w obozie w Ravensbrück[7], skąd został zwolniony 22 kwietnia 1945 roku[8].

Po II wojnie światowej przebywał w Turyngii, gdzie współtworzył CDU. W latach 1945–1946 był wicepremierem ds. rolnictwa i leśnictwa w rządzie krajowym Turyngii. W roku 1946 ponownie został aresztowany, tym razem przez radzieckie władze okupacyjne za działalność rewizjonistyczną. W 1948 roku został wiceprezesem Trybunału Najwyższego Trizonii w Kolonii. W latach 1949–1953 był ministrem do spraw wypędzonych w pierwszym rządzie Konrada Adenauera[7].

Przypisy

  1. Burmistrzowie, wójtowie i prezydenci Rybnika (pol.). www.gim1-rybnik.oswiata.org.pl. [dostęp 2011-06-01].
  2. Stefan Guzy: Die preußischen Landräte des Kreises Rybnik in Oberschlesien (1818–1945). Eine chronologische Zusammenstellung mit biographischen Notizen. s. 145.
  3. Władze lokalne (pol.). www.um.zabrze.pl. [dostęp 2011-06-01].
  4. 4,0 4,1 Rolf Jehke: Regierungsbezirk Oppeln (niem.). www.territorial.de. [dostęp 2011-06-02].
  5. Provinces (ang.). www.rulers.org. [dostęp 2011-06-01].
  6. Kabinette von Bundeskanzler Konrad Adenauer (CDU) (niem.). www.election.de. [dostęp 2011-06-01].
  7. 7,0 7,1 red. Franciszek Hawranek: Encyklopedia powstań śląskich. s. 281.
  8. Hans Lukaschek (niem.). www.gdw-berlin.de. [dostęp 2011-06-01].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Stefan Guzy: Die preußischen Landräte des Kreises Rybnik in Oberschlesien (1818–1945). Eine chronologische Zusammenstellung mit biographischen Notizen (niem. • pol.) [w:] red. Dawid Keller: Z kart historii powiatu rybnickiego. Rybnik: Muzeum w Rybniku, 2008, s. 112–147, seria: Zeszyty Rybnickie. ISBN 978-83-925981-0-7.
  2. red. Franciszek Hawranek: Encyklopedia powstań śląskich. Opole: Instytut Śląski w Opolu, 1982. (pol.)