Hans Modrow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Hans Modrow
Bundesarchiv Bild 183-1989-1117-431, Hans Modrow, Dr..jpg
Data i miejsce urodzenia 27 stycznia 1928
Jasenitz
Premier NRD
Przynależność polityczna SED
Okres urzędowania od 13 listopada 1989
do 12 kwietnia 1990
Poprzednik Willi Stoph
Następca Lothar de Maizière
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Hans Modrow (ur. 27 stycznia 1928 w Jasenitz) – niemiecki polityk, ostatni komunistyczny premier Niemieckiej Republiki Demokratycznej. Wieloletni działacz SED. Od 1999 do 2004 deputowany do Parlamentu Europejskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Po ukończeniu szkoły podstawowej praktykował w zawodzie mechanika. Został powołany do oddziałów Volkssturmu, w latach 1945–1949 pozostawał w niewoli radzieckiej. W 1950 wstąpił do komunistycznej Socjalistycznej Partii Jedności, działającej w NRD. W latach 50. pełnił różne funkcje w związanych z SED organizacjach młodzieżowych. Kształcił się w zakresie ekonomii, został też doktorem w zakresie socjologii pracy.

Przez wiele lat był członkiem komitetu centralnego partii komunistycznej, a także deputowanym do Izby Ludowej. Przez kilkanaście lat kierował strukturami SED w Dreźnie. Od 13 listopada 1989 do 12 kwietnia 1990 był premierem Niemieckiej Republiki Demokratycznej, przedostatnim w historii tego kraju i ostatnim wywodzącym się z SED.

Po zjednoczeniu Niemiec pozostał aktywnym działaczem postkomunistów w ramach PDS i jej kolejnych mutacji (m.in. jako honorowy przewodniczący Die Linke[1]). W 1993 został uznany za winnego oszustw wyborczych przy organizacji wyborów miejskich w Dreźnie w 1989, jednocześnie sąd federalny odstąpił od wymierzenia mu kary[2].

W wyborach w 1999 uzyskał mandat posła do Parlamentu Europejskiego. Zasiadał w grupie Zjednoczonej Lewicy Europejskiej i Nordyckiej Zielonej Lewicy, był członkiem Komisji Rozwoju i Współpracy. W PE V kadencji zasiadał do 2004[3].

Odznaczony m.in. Orderem Karola Marksa oraz Orderem Zasług dla Ojczyzny.

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Wie eine Jugendkontrollbrigade arbeiten soll!, Berlin 1952
  • Welche Aufgaben hat die FDJ beim Kampf für den Sieg des Sozialismus in der DDR?, Berlin 1959
  • Für ein neues Deutschland, besser als DDR und BRD, Berlin 1990
  • Aufbruch und Ende (współautor), Berlin 1991
  • Das Große Haus. Insider berichten aus dem ZK der SED, Berlin 1994
  • Der 8. Mai 1945. Ende und Anfang, Berlin 1995
  • Das Große Haus von außen. Erfahrungen im Umgang mit der Machtzentrale in der DDR, Berlin 1996
  • Unser Zeichen war die Sonne. Gelebtes und Erlebtes, Berlin 1996
  • Ich wollte ein neues Deutschland (współautor), Berlin 1998
  • Die Perestroika – wie ich sie sehe. Persönliche Erinnerungen und Analysen eines Jahrzehntes, das die Welt veränderte (współautor), Berlin 1998
  • Vor dem großen Sprung? Überblick über die Politik der Japanischen Kommunistischen Partei (współautor), Schkeuditz 2000
  • Von Schwerin bis Strasbourg. Erinnerungen an ein halbes Jahrhundert Parlamentsarbeit, Berlin 2001
  • Zur Hypothek des kommunistischen Erbes. Überlegungen zur historischen Niederlage des Kommunismus. Konferenzbeiträge, Berlin 2003
  • Junkerland in Bauernhand. Die deutsche Bodenreform und ihre Folgen (współautor), Berlin 2005
  • Überholt wird links. Was kann, was will, was soll die Linkspartei (współautor), Berlin 2005
  • Links oder lahm? Die neue Partei zwischen Auftrag und Anpassung (współautor), Berlin 2006
  • In historischer Mission. Als deutscher Politiker unterwegs (współautor), Berlin 2007
  • Lateinamerika, eine neue Ära? (współautor), Berlin 2008
  • Zeiten und Zäsuren. Stefan Doernberg zum 85. Geburtstag, Berlin 2009
  • Hans Modrow – sagen, was ist, Berlin 2010[4]

Przypisy

  1. Klaus Wiegrefe: West German Secret Service Opens GDR Files (ang.). spiegel.de, 16 października 2009. [dostęp 2 lutego 2011].
  2. Stephen Kinzer: Ex-East German Leader Convicted Of Vote Fraud but Not Punished (niem.). nytimes.com, 28 maja 1993. [dostęp 2 lutego 2011].
  3. Profil na stronie Parlamentu Europejskiego. [dostęp 2 lutego 2011].
  4. Wykaz publikacji w katalogu Deutschen Nationalbibliothek (niem.). [dostęp 2 lutego 2011].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]