Hans Hartwig von Beseler
Hans Hartwig von Beseler (ur. 27 kwietnia 1850, zm. 20 grudnia 1921) – niemiecki wojskowy, generał.
Urodził się w Greifswaldzie, w rodzinie profesora uniwersyteckiego. Wstąpił do armii pruskiej w 1868 roku, walczył w wojnie niemiecko-francuskiej w latach 1870-1871. W latach 1900-1907 szef wojsk inżynieryjnych i komendant twierdz. W 1910 roku przeszedł na wojskową emeryturę. Tego samego roku otrzymał tytuł szlachecki od cesarza Wilhelma II.
Po wybuchu I wojny światowej został przywrócony do służby i mianowany na dowódcę trzeciego korpusu rezerwowego armii niemieckiej. Kierował działaniami bojowymi, których wynikiem było zdobycie twierdz w Antwerpii i Modlinie.
Od sierpnia 1915 był generał-gubernatorem okupowanej przez wojska niemieckie części rosyjskiego Królestwa Polskiego. W pół roku po utworzeniu Królestwa Regencyjnego 10 kwietnia 1917 objął dowództwo nad utworzonym w tym dniu Polnische Wehrmacht (Polska Siła Zbrojna) (pełnił tę funkcję do 21 października 1918 roku). Po ogłoszeniu przez Królestwo Polskie niepodległości 7 października 1918 roku, Beseler powrócił do Niemiec. Tam stał się obiektem ataków konserwatystów i nacjonalistów, którzy zarzucali mu zbytnią pobłażliwość względem Polaków. Zmarł w Neu-Babelsberg niedaleko Poczdamu. Spoczywa na Cmentarzu Inwalidów w Berlinie.
[edytuj] Literatura
- Bogdan Graf von Hutten-Czapski, Sechzig Jahre Politik und Gesellschaft, 1 - 2, Berlin 1936
