Hansjörg Raffl

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Hansjörg Raffl
Data i miejsce urodzenia 29 stycznia 1958
Włochy Valdaora
Wzrost 187 cm
Waga 80 kg
Dorobek medalowy

Hansjörg Raffl (ur. 29 stycznia 1958 w Valdaora) - były włoski saneczkarz startujący w jedynkach oraz w dwójkach (w parze z Norbertem Huberem), medalista igrzysk olimpijskich, mistrz świata i Europy, ośmiokrotny zwycięzca Pucharu Świata.

Na igrzyskach olimpijskich startował pięć razy, zdobywając dwa medale. W 1992 wywalczył brąz w dwójkach, a dwa lata później zajął drugie miejsce. W jedynkach startował tylko jeden raz, zajmując w 1988 ósme miejsce. Na mistrzostwach świata zdobył dziewięć medali. Złoto wywalczył w 1989 w drużynie mieszanej i rok później w dwójkach. Spośród czterech srebrnych medali trzy zdobył w dwójkach (1983, 1989 i 1993), a jeden w drużynie w 1990. Na swoim koncie ma również trzy medale brązowe: jeden zdobyty w dwójkach (w 1991) oraz dwa w drużynie (w 1991 i 1993). Na mistrzostwach Europy wywalczył dziewięć medali. Mistrzem zostawał w 1992 oraz w 1994 w dwójkach. Oprócz tego zdobył również dwa medale srebrne (w dwójkach) oraz pięć brązowych (trzy w drużynie oraz dwa w dwójkach). W Pucharze Świata trzynastokrotnie zajmował miejsce na podium klasyfikacji generalnej, zdobywając Kryształową Kulą osiem razy (za starty w dwójkach).

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Igrzyska olimpijskie[edytuj | edytuj kod]

Rok Miejsce Jedynki Dwójki
1980 Lake Placid 5.[1]
1984 Sarajewo 6.
1988 Calgary 8.
1992 Albertville 3.
1994 Lillehammer 2.

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca na podium w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
Jedynki Dwójki
1978/1979 2.
1980/1981 2.[2]
1982/1983 1.
1983/1984 =2.[3]
1984/1985 1.
1985/1986 1.
1986/1987 3.
1987/1988 =3.[4]
1988/1989 1.
1989/1990 1.
1990/1991 1.
1991/1992 1.
1992/1993 1.

Przypisy

  1. W parze z Alfredem Silginerem
  2. W parze z Karlem Brunnerem
  3. Ex aequo z para austriacką Georg Fluckinger/Franz Wilhelmer
  4. Ex aequo z para radziecką Witalij Mielnik/Dmitrij Aleksiejew

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]