Haplografia
Haplografia, nazwa pochodzi od gr. απλους, pojedynczy.
Jeżeli dwie identyczne litery stały obok siebie zdarzało się, że kopista opuszczał jedną z nich. Popełniony tak błąd, nazywamy błędem haplografii. Błąd ten dotyczy również sylab czy większych stojących obok siebie identycznych jednostek przepisanych tylko raz. Błąd haplografii popełniany jest nieświadomie.
W przypadku rękopisów biblijnych, jako przykład błędu haplografii podawany jest często J 1, 3, który w wielu rękopisach ma lekcję: ουδε εν (ani jeden) i jest to prawdopodobnie oryginalne brzmienie tego tekstu. Niektóre rękopisy zamieniają to na: ουδεν (nic).
Przykładem błędu haplografii jest termin idolatria pochodzący od gr. ειδωλολατρια (pominięta została sylaba λο), który w takiej właśnie skróconej formie przyjął się w wielu współczesnych językach.
Zobacz też [edytuj]
Bibliografia [edytuj]
- Hadumod Bußmann, Lexikon der Sprachwissenschaft. 4. Auflage, Verlag Kröner, Stuttgart, 2008; ISBN 3-5204-5204-9
