Happy Feet: Tupot małych stóp
| Happy Feet: Tupot małych stóp Happy Feet |
|
| Gatunek | animowany |
| Data premiery |  17 listopada 2006 1 grudnia 2006 |
| Kraj produkcji |  Australia Stany Zjednoczone |
| Język | angielski |
| Czas trwania | 108 min |
| Reżyseria | George Miller |
| Scenariusz | Warren Coleman John Collee George Miller Judy Morris |
| Główne role | Elijah Wood Brittany Murphy Hugh Jackman Nicole Kidman Robin Williams |
| Muzyka | John Powell |
| Zdjęcia | David Peers |
| Scenografia | Mark Sexton David Nelson |
| Montaż | Christian Gazal Margaret Sixel |
| Produkcja | George Miller Doug Mitchell Bill Miller |
| Wytwórnia | Warner Bros. Pictures Village Roadshow Pictures Kennedy Miller Productions Animal Logic Kingdom Feature Productions |
| Dystrybucja | Warner Bros. Village Roadshow Pictures Warner Bros. |
| Budżet | 100.000.000 $ |
| Kontynuacja | Happy Feet: Tupot małych stóp 2 (2011) |
| Nagrody | Oscar dla najlepszego filmu animowanego |
Happy Feet: Tupot małych stóp – amerykańsko-australijski film animowany w reżyserii George'a Millera. Wszedł na ekrany amerykańskich kin 17 listopada 2006 roku. Obraz został wyprodukowane w studiu Animal Logic w Sydney, dla Warner Bros. i Village Roadshow Pictures. Film jest pierwszym, który zdobył w 2007 roku Oscara w kategorii Pełnometrażowy film animowany, po tym jak nie zdołał wygrać Nagrody Annie dla Najlepszego filmu animowanego.
Film został zadedykowany Nickowi Enrightowi, Michaelowi Jonsonowi, Robby'emu McNeilly'owi Greenowi i Steve'owi Irwinowi.
Spis treści |
Opis fabuły [edytuj]
Film opowiada historię jednego z pingwinów cesarskich o imieniu Mambo, który urodził się bez najmniejszego talentu do śpiewu. Został jednak obdarzony zdolnością do stepowania. Mama małego pingwinka, Norma Jean, w przeciwieństwie do jego taty, Memphisa, nie widzi w tym nic złego. Mimo to, oboje obawiają się, że z powodu braku "pieśni serca" Mambo może nigdy nie odnaleźć pokrewnej duszy. Akcja na początku toczy się na Antarktydzie w Imperium Pingwinów.
Mambo od czasu wyklucia się z jajka przyjaźni się z Glorią, która jest uznawana przez wszystkich za najlepszą śpiewaczkę w okolicy.
Pewnego dnia spotyka ptaka, który twierdzi, że został porwany przez kosmitów, czyli w tym przypadku ludzi.
Potem dorosły już pingwin przypadkwo spotyka grupę pingwinów, które zdecydowanie nie przypominają mu pingwinów cesarskich – paczkę pingwinów Adeli, Amigos. Są one kierowane przez Ramona. Mambo prezentuje nowym znajomym swoje umiejętności taneczne, które ku jego wielkiej uciesze wzbudzają w nich zachwyt, aż do tego stopnia, że pingwin zostaje zaproszony do dalszej zabawy.
Znalazłszy się już w Krainie Adeli, Mambo poznaje tam znacznie różniącego się wyglądem od innych pingwina skalnego, Lovelace'a Guru. Po głębszym poznaniu okazuje się, że ów pingwin w zamian za jeden kamyczek jest w stanie odpowiedzieć na każde pytanie. Zachęcony tym faktem Mambo, pyta się Lovelace'a o to, czy kosmici maja coś wspolnego z panującymi od niedawna brakami ryb. Niestety nie dowiaduję sie zbyt wiele na ten temat, ale przypomina sobie, że niedługo rozpoczyna się okres godowy.
Amigos postanawiają pomóc Mambo, bedąc czymś w charakterze playback'u. Niestety wszysto sie wydaje, ale za to Mambo udaje się wywołać zbiorowy taniec. Przerywa to dopiero srogi i przesądny przywódca pingwinów Noa Starszy, który na dodatek skazuje głównego bohahatera na wygnanie, twierdząc, że to on jest odpowiedzialny za niedobór pozywienia (swoim tańcem miał niby rozgniwać pingwiniego boga Wielkiego Pinwina).
Mambo, wraz z Lovelace’em i Amgios wybiera się w podróż mającą na celu odnaleźć kosmitów, których Mambo uważa za sprawców braku ryb (które są słuszne).Onajdują oni baze rybaków na Antarktydzie. Mambo odziela się od grupy i podąża za jednym ze statków, w wyniku czego trafia do ZOO.
Po trzech miesiącach w ZOO zatańczył przed zwiedzajacymi, czego nie robił od trzech miesięcy, dzięki czemu ludzie go wypuszczają by zobaczyć jego zachowanie w grupie i grupy. Podobnie jak wszcześniej wywołuje zbiorowy taniec pingwinów, dzięki czemu połowy w okolicach Antarktydy zostaja zabronione, a on sam zostaje zaakceptowany przez inne pingwiny i przywrócony do ich grona.
Końcowe sceny filmu pokazują Władcę Pingwinów tańczącego, wraz ze swoimi wiernymi przyjaciółmi – Amigos, świętując swój triumf. Tańczący mały pingwinek widziany w ostatnim ujęciu jest dzieckiem Glorii i Mamba.
Obsada [edytuj]
Nagrody [edytuj]
Otrzymane nagrody [edytuj]
- Pełnometrażowy film animowany
60th British Academy Film Awards
- Pełnometrażowy film animowany
- Najlepsza oryginalna piosenka – "Song of the Heart" Prince’a
American Film Institute Awards 2006
- Uhonorowany jako jeden z najlepszych dziesięciu filmów tego roku
Los Angeles Film Critics Association Awards
- Najlepsza animacja
New York Film Critics Circle Awards
- Najlepszy film animowany
Golden Trailer Awards
- Najlepsza muzyka
Heartland Awards
- Najlepsza animacja
Kids’ Choice Awards
- Najlepszy film animowany
Washington D.C. Area Film Critics Association Awards
- Najlepszy film animowany
Otrzymane nominacje [edytuj]
- Pełnometrażowy film animowany
Annie Awards
- Pełnometrażowy film animowany
- Najlepszy scenariusz pełnometrażowego filmu animowanego
Satellite Awards
- Najlepsza animacja
Listy najlepszych filmów roku [edytuj]
Happy Feet pojawił się na wielu listach najlepszych filmów 2006 roku, na których zajął miejsca:
- 1. - Jack Matthews, The New York Daily News
- 1. - Stan Urankar, Sun News
- 2. - William Arnold, Seattle Post-Intelligencer
- 2. - Mark Palermo, The Coast
- 3. - Kirk Honeycutt, Hollywood Reporter
- 4. - Edward Douglas, Comingsoon.net
- 5. - Scott Foundas, Village Voice
- 5. - Peter Rainer, Christian Science Monitor
- 5. - Matthieu Santelli, CritiKat
- 5. - Kurt Loder, MTV
- 5. - Missy Thompson, Tooele Transcript Bulletin
- 6. - Constance Garfinkle, The Patriot Ledger
- 6. - Carole Wrona, CritiKat
- 6. - Lou Lumenick, New York Post
- 6. - Kyle Smith, New York Post
- 6. - Michael Wilmington, Chicago Tribune
- 6. - Keith Cohen, Sun Newspapers
- 8. - Rene Rodriguez, Miami Herald
- 9. - Schlomo Schwartzberg, Box Office Magazine
Popularność w USA [edytuj]
| Weekend | Zarobek | Miejsce | Razem |
|---|---|---|---|
| 1 | $41,533,432 | 1 | $41,533,432 |
| 2 | $37,038,046 | 1 | $99,256,766 |
| 3 | $17,545,418 | 1 | $121,501,018 |
| 4 | $12,904,413 | 2 | $137,932,841 |
| 5 | $8,358,421 | 4 | $149,244,791 |
| 6 | $5,163,474 | 8 | $160,521,910 |
| 7 | $7,650,181 | 9 | $179,152,000 |
| 8 | $4,004,462 | 13 | $185,414,182 |
Box office [edytuj]
Film zadebiutował na pierwszym miejscu w Stanach Zjednoczonych (spychając tym samym na niższą pozycję dotychczasowego lidera, kolejną odsłonę przygód Bonda Casino Royale), pierwszego weekendu od premiery (17-19 lsitopada) zarabiając 41,6 mln $. Happy Feet utrzymywał się na pierwszym miejscu jeszcze przez trzy tygodnie. 8 marca 2007 roku dochód z wyświetlania filmu wynosił 194,9 mln $ w USA i 172,1 mln $ w pozostałych krajach, zarabiając w sumie ponad 385 mln $. Pod koniec 2006 roku, film był wyświetlany w 35 krajach.
Budżet wynosił 100 mln $.
Linki zewnętrzne [edytuj]
- Plakat filmu
- Happy Feet: Tupot małych stóp w bazie Internet Movie Database (IMDb) (ang.)
- Happy Feet: Tupot małych stóp w bazie filmweb.pl
- Happy Feet: Tupot małych stóp w bazie stopklatka.pl
- Strona oficjalna (ang.)
- Happy Feet w IMDb (ang.)
|
|||||||||||||||||
