Harald Høffding

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Harald Høffding około 1915 roku

Harald Høffding ( ur. 11 marca 1843 w Kopenhadze, zm. 2 lipca 1931 w Kopenhadze), duński filozof i psycholog.

Życie[edytuj | edytuj kod]

Urodzony i wychowany w Kopenhadze, był nauczycielem, a ostatecznie w roku 1883 został profesorem na Uniwersytecie w Kopenhadze. Był nim do 1915 roku. Był pod silnym wpływem Sørena Kierkegaarda we wczesnym rozwoju, ale później stał się bliski pozytywizmowi, zachowując i łącząc go z duchem i praktycznymi metodami psychologii i krytycznych szkół.

Filozofia i psychologia wg Hoffdinga[edytuj | edytuj kod]

Swój system filozoficzny nazwał "krytycznym monizmem". W teorii poznania nawiązał do aprioryzmu Kanta.

W psychologii jest ścisłym woluntarystą. Wola jest podstawową formą świadomości. Myśl jest aktywną funkcją woli. Jego etyka jest woluntarystyczna, teleologiczna i socjalna.

Dzieła[edytuj | edytuj kod]

Jego najbardziej znane dzieło: "Den nyere Filosofis Historie" (1894), przetłumaczone na język angielski z niemieckim wydaniem (1895) BE Meyer jako ”Modern History of Philosophy" (2 wyd., 1900), Dzieło zamierzone przez niego napisane w celu uzupełnienia i poprawne z Hansem Brøchnerem, któreme je dedykował. Do dzieł z psychologii zalicza się: "Problemy filozofii" (1905) "Religia i filozofia" (1906) pojawiły się również w języku angielskim.

Wśród pism Høffdinga, praktycznie wszystkie zostały przetłumaczone na język niemiecki, są to: "Den engelske Filosofi I vor tid" (1874), "Etik" (1876), "Psychologi i Omrids paa Grundlag af Erfaring" (red. 1892), "Psykologiske Undersøgelser" (1889), "Charles Darwin" (1889), "Kontinuiteten i Kants filosofiske Udviklingsgang" (1893), "Det psykologiske Grundlag dla logiske Domme" (1899), "Rousseau Philosophie und seine" (1901), "Mindre Arbejder" (1899).

Dzieła: „Etik, de etiske Principper og deres Anvendelse paa de vigtigste Livsforhold“ (1880), w tłum. polskim "Etyka, opis zasad etycznych i zastosowania ich do poszczególnych stosunków życiowych" Warszawa, 1903, „Moderne Filosofer“ (1904, w tłum. polskim Gałczyńskiego, Kraków, 1909), „Den nyere Filosofis Historie“ (1907, tł. polsk. Mahrburga, Warszawa t. I. 1907, t. II. 1910), „Spinoza“ (1877), „Darwin“ (1889), „Kant“ (1893), „Rousseau“ (1896), „Bergson“ (1914, tł. polsk. Wolberga, Warszawa, 1912).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Wielka ilustrowana encyklopedia Gutenberga