Harald Klak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Harald Klak (IX wiek: ok. 800 - 842?854) – historyczny władca Jutlandii, z okresu sprzed zjednoczenia Danii. Syn Røreka. W latach 812-813 Harald rządził razem z bratem Regindfridem, a w okresie 819-27 razem z braćmi Annulem i Hemmingiem.

Według sag islandzkich Harald był ojcem Tyry Danebod (żony Gorma Starego i matki Haralda Sinozębego) oraz Godfreda II i Rudolfa (Rodulfa).

Harald zapobiegł jedynej próbie podbicia Danii przez Franków. W roku 826[1] pod wpływem misji biskupa Ansgara jako pierwszy władca skandynawski przyjął chrześcijaństwo (w Moguncji[2]). W 827 opuścił Danię i osiadł we Fryzji.

Znaczenie przydomka jest nieznane; prawdopodobnie jest obraźliwe.

Zobacz też: legendarni władcy Danii

Przypisy

  1. Praca zbiorowa: Oxford - Wielka Historia Świata. Średniowiecze. Cesarstwo Niemieckie - Arabowie na półwyspie pirenejskim. T. 17. Poznań: Polskie Media Amer.Com, 2006, s. 119. ISBN 978-83-7425-697-1.
  2. Chrzest miał przyjąć w kościele św. Albana: Reinhard Schmid: Geschichtlicher Abriss des Klosters St. Alban (Mainz). W: Klöster und Stifte in Rheinland-Pfalz [on-line]. [dostęp 2014-02-01].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Engholm, C. (1994). Danske kongeslægter i det. 8. & 9. århundrede. Dansk Historisk Håndbogforlag. ISBN 87-88742-77-6
  • Kroman, Erik; Det danske Rige i den ældre Vikingetid, Rosenkilde & Bagger 1976