Harcerskie Lotnictwo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Rakietoplan harcerskich modelarzy HKMLiK
SP-BZP, pierwszy balon Harcerskiego Klubu Balonowego (najstarszy istniejący polski balon n.o.p.)

Harcerska specjalność lotnicza (Harcerskie lotnictwo) - specjalistyczna działalność organizacji harcerskich, związana z lotnictwem i po części także z astronautyką, a w szczególności takimi ich dziedzinami jak:

Stanowi ofertę programową dla każdej grupy metodycznej w harcerstwie.

Tradycyjnymi wyróżnieniami dla najlepszych harcerskich zespołów lotniczych o wieloletnim dorobku, są Husarskie Skrzydła przy lilijce na czapce lub berecie.

Historia Harcerskiego Lotnictwa[edytuj | edytuj kod]

Pierwsza harcerska drużyna lotnicza powstała w 1928, ale już w 1912 modelarstwo lotnicze było wykorzystywane w działalności harcerskiej (sprawność "Lotnik"). W grudniu 1932 utworzono Referat Szybowcowy przy Głównej Kwaterze Męskiej. Równolegle zorganizowano teoretyczny kurs szybowcowy i Harcerski Klub Lotniczy. Wszystko w ramach przygotowań do harcerskiej wyprawy szybowcowej na IV Jamboree w Gödöllő, która okazała się wielkim sukcesem. W 1934 Ref.Szyb. zmienił nazwę na Referat Lotniczy przy GKH, powstały Harcerskie Warsztaty Szybowcowe które do 1939 zbudowały kilkadziesiąt szybowców a nawet jeden 1 samolot. W 1934 roku powstał też Referat Lotniczy przy Głównej Kwaterze Harcerek. Także przy komendach chorągwi zaczęły powstawać referaty lotnicze. Lata 1934 -1939 to okres gwałtownego rozwoju harcerskiego lotnictwa. Powstało wiele drużyn (a nawet zuchowych gromad) lotniczych, w Łodzi powstał (1934) Harcerski Klub Szybowcowy, a w Krakowie powstała (1936) Harcerska Eskadra Lotnicza (z plutonem w Zakopanem). W 1936 rozpoczęła się też harcerska działalność spadochronowa. Jednym z efektów rozwoju były m.in. sukcesy zlotowej drużyny (reprezentacji) lotniczej na V Jamboree w Vogelenzang. Ekipa składała się z grupy samolotowo-szybowcowej (3 samoloty, 2 szybowce), spadochronowej i modelarskiej. Skoki harcerskich spadochroniarzy były pierwszym zagranicznym występem polskich spadochroniarzy (były to też pierwsze skoki w Holandii). Podobnie pierwszym polskim występem na modelarskich zawodach międzynarodowych był udział (z sukcesami) harcerskiej ekipy modelarskiej.

(do uzupełnienia)

W maju 1945 w Bielsku-Białej utworzono Centralny Harcerski Ośrodek Szybowcowy[1].

(do uzupełnienia)

Współczesność Harcerskiego Lotnictwa[edytuj | edytuj kod]

Związek Harcerstwa Polskiego[edytuj | edytuj kod]

Koordynacją oraz wspieraniem działalności lotniczej w ZHP zajmuje się instruktor d/s specjalności lotniczej, działający w ramach Wydziału Specjalności Głównej Kwatery ZHP. Przy wydziale działa Sekcja Spadochronowa ZHP koordynująca działalność spadochronową w ZHP. Przy wydziale działają także: Kapituła Harcerskiego Znaku Spadochronowego, Kapituła Harcerskiego Znaku Balonowego, Kapituła Odznaki Harcerskiego Instruktora Lotniczego - tworząc nieformalny "inspektorat lotniczy". W ZHP działają: Harcerski Klub Balonowy (z sekcja paralotniową), Harcerski Klub Modelarstwa Lotniczego i Kosmicznego, Harcerski Klub Rakietowy (modelarski) (plus kilku działających indywidualnie harcerskich instruktorów modelarskich), oraz 8 drużyn lotniczych.

Związek Harcerstwa Rzeczypospolitej[edytuj | edytuj kod]

W ZHR działają 4 drużyny zajmujące się popularyzacją i modelarstwem lotniczym.

Inne organizacje[edytuj | edytuj kod]

Elementy działalności lotniczej realizuje także Stowarzyszenie Harcerstwa Katolickiego "Zawisza" Federacja Skautingu Europejskiego.

Przypisy

  1. Odbudowa (1945-1949). W: Jerzy R. Konieczny: Kronika lotnictwa polskiego 1945-1981. Warszawa: Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, 1984, s. 7. ISBN 83-206-0427-3.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]