Hardcore (muzyka)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Hardcore
Pochodzenie EBM
New beat
Acid house
Industrial
Techno
Czas i miejsce powstania początek lat 90., Holandia[1]
Instrumenty syntezatory, samplery, automaty perkusyjne, Keyboard
Największa popularność Niszowa, nieco wyższa w latach 90 (głównie happy hardcore)

Hardcore – ogólne określenie dla grupy gatunków elektronicznej muzyki tanecznej (klubowej) charakteryzującej się cięższym brzmieniem i szybszym tempem (160-200 BPM[2]) w stosunku do pozostałych gatunków elektronicznej muzyki tanecznej[3] .

Wstęp[edytuj | edytuj kod]

Hardcore, jako charakterystyczny styl, wyodrębniło się na początku lat 90. XX wieku a następnie spopularyzowało wraz z rozwojem komputerów i trackerów, które były i wciąż są popularnym narzędziem do tworzenia tej muzyki. Muzyka hardcore rozwinęła się w wielkim stopniu na całym świecie. Hardcore posiada szybsze uderzenia, niż hardstyle, jednak mimo to bywa z nim mylony za sprawą podobieństwa linii melodycznych. Nazwa hardcore odnosi się również do wszystkich podgatunków tej muzyki. Największymi imprezami tej muzyki są między innymi Master of Hardcore, Dominator, Syndicate.

Podgatunki Hardcore[edytuj | edytuj kod]

  • Rave – masowe imprezy na początku lat 90., gdzie muzyka house i techno nabrały zdecydowanie mocniejszego brzmienia, zapoczątkowały też rozwój wielu gatunkom muzyki Hardcore.
    • Breakbeat hardcore – zdominował brytyjske imprezy Rave'owe, za sprawą szybkiego połamanego beatu. Dał początek muzyce jungle i happy hardcore.
    • Gabber – wywodzi się z holenderskiej sceny Rave, gdzie muzyka nabrała zdecydowanie szybkiego i energicznego tempa (powyżej 180 BPM). Od końca lat 90 muzyka wyraźnie zaczęła zwialniać na rzecz coraz bardziej intensywnego kicka.
      • Terrorcore – wywodzi się z klasycznego Gabbera, gdzie do szybkiego tempa doszła atmosfera rodem z horrorów.
      • Speedcore – młodszy brat Terrorcore, najszybszy gatunek muzyczny w historii (250-1000 BPM).
      • UK hardcore (techno) - brytyjska odmiana muzyki hardcore, bardziej techniczna z lekko połamaną stopą (180-220 BPM).
    • Happy hardcore – popularny w latach dziewięćdziesiątych, stał na granicy Dance i Hardcore. Charakteryzował się melodyjnością, pozytywną atmosferą, częstym użyciem pianin i sztucznie podwyższonym kobiecym wokalem.
  • Digital hardcore – Hardcore Punk łączący Jungle, Hardcore Techno i Noise.
  • Breakcore – bardzo szybki eksperymentalny gatunek łączący elementy breakbeat i glitch.

Przykładowi twórcy[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Jon Savage."Machine soul - A History Of Techno"(ang.)[dostęp 2012-05-11]
  2. "PSYCHEDELIC FREESTYLE | A-wave.com|=awave"(ang.)[dostęp 2012-05-12]
  3. David Robb (2002). "Techno in Germany:Its Musical Origins and Cultural Relevance". (ang.) s. 134–135.[dostęp 2013-05-17]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]