Hardcore punk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Hardcore punk
Pochodzenie punk rock
Czas i miejsce powstania  Stany Zjednoczone
Instrumenty gitara elektryczna, gitara basowa, perkusja
Największa popularność lata 80. i lata 90. XX wieku, pierwsza dekada XXI wieku – emo, screamo, post hardcore, melodic hardcore oraz metalcore
Podgatunki
old school hardcore, new school hardcore, all school hardcore, emo, post hardcore, thrashcore, fastcore, grindcore, bandana thrash, crustcore, skacore, digital hardcore, melodic hardcore, gothcore, hatecore, mathcore, streetcore, moshcore, beatdown hardcore, slowcore, progressive hardcore, rapcore, reggaecore, stenchcore, sludgecore, jazzcore, youth crew, crossover thrash, power violence, metalcore, deathcore
Style regionalne
japancore, south America hardcore, scandicore, Umeå Hardcore, NY style, west coast hc, east coast hc

Hardcore, hard core, akronim HC, Hc punk lub hardcore punk – określenie stylu muzycznego, powstałego pod koniec lat 70. XX w. w Stanach Zjednocznych. Na przestrzeni lat hardcore punk rozwinął się na szereg stylów, wymieszany z innymi podgatunkami do powstania nowych podgatunków.

Spis treści

Muzyka [edytuj]

Muzyka hardcore w pierwotnym wydaniu to punk rock doprowadzony do ekstremum – szybkie, krótkie utwory z ekspresyjnym tekstami, często o przesłaniu politycznym. Przedstawiciele tego okresu to m.in. Black Flag, Minor Threat, Bad Brains, The Germs, Dead Kennedys, D.O.A., 7 Seconds i in.

Później następowała ewolucja gatunku muzycznego, m.in. pojawienie się nurtu crossover, czyli połączenia punka, hardcore'u i thrash metalu (mimo tego ten styl rozwijał się niezależnie od thrash metalu), przykładowo nagrania grupy D.R.I. Z ekstremalnych odmian hardcore'u powstały również d-beat (np. Discharge), crust punk (np. Doom, Extreme Noise Terror), crust punkowo - thrashcore'owe (np. Elecro Hippies), fastcore (np. Betercore, I Shot Cyrus) i grindcore (Napalm Death, Nasum), czy nawet crust punkowo - grindcore'owe (np. Sore Throat). Sporo zespołów hardcore'owych czerpie inspirację z heavy metalu (np.Sunrise, Poison The Well, Bridge To Solace, Hatebreed, Earth Crisis, Born From Pain).

W uproszczeniu zespoły grające szybko lub średnio szybko określa się mianem oldschool (np. Sick Of It All, Raised Fist), natomiast te, które grają bardziej połamaną rytmicznie z partiami dysonansów odmianę hardcore'u to newschool (np. Indecision). Połączenie starej i nowej szkoły nazywane jest allschool. Połączenie hardcore'u z metalem to metalcore - uważany jest również za nową falę crossover thrash, zaś połączenie z death metalem często określa się jeszcze inną nazwą – deathcore. Obok skomercjalizowanego emocore'a metalcore jest obecnie najbardziej popularnym stylem w Hc. MetalCore jest też postrzegany jako podgatunek metalu. Z zewnętrznych wpływów jakie wpłynęły na powstanie nowych styli można wymienić jeszcze ska (np. skacore'owy Capdown, The Mighty Mighty Bosstones), hip hop (np. rapcore'owy Dog Eat Dog, Downset) czy nawet funk (np. funkcore'owy Adequate Seven, Rollins Band).

Tak jak metal miał i zwłaszcza obecnie ma wpływ na kształt hardcore, tak H/C również wywarł wpływ na muzykę metalową i nie tylko. Np.: Metal osadzony w hardcore to groove metal. Połączenie hardcore, punk rocka, post punk z metalem w stylu Black Sabbath lub hard rock to grunge. Mix hardcore punk z wczesnym heavy metalem z dodatkiem southern rock dało początek tzw. sludge metal.

Styl życia [edytuj]

Hardcore to również określenie ideologii czy też stylu życia miłośników muzyki hardcore'owej. Typowy hardcore w krótkich, szybkich i agresywnych utworach posiada tradycyjne, punkowe, nihilistyczne i hedonistyczne przesłanie, czyli postawa "no future, no hope", niestronienie od alkoholu, tytoniu i niekiedy narkotyków, oraz teksty o wojnie, śmierci i nienawiści. Jest jednak też później powstały odłam hardcore'u zwany straight edge(XXX), przedstawiający zupełnie przeciwną ideologię polegającą na odrzuceniu picia alkoholu, palenia tytoniu, zażywania narkotyków, uprawiania przypadkowego seksu, czy wreszcie jedzenia mięsa (wegetarianizm, weganizm), której początki wiążą się z działalnością zespołu Minor Threat. Przedstawiciela straight edge można też poznać po tym, że nie nosi skórzanych ubrań, w przeciwieństwie do tradycyjnych hardcore'owców, którzy tak jak pierwszofalowi punkowcy, nosili ćwiekowane ramoneski, pasy itp. HardCore Punk promuje również szeroko pojęty antyfaszyzm.

Duże znaczenie dla większości uczestników ruchu ma idea DIY (ang. Do It Yourself – Zrób to sam), dotyczy ona organizowania koncertów, wydawania płyt, drukowania własnych wydawnictw tzw. zinów, bez wchodzenia w układy z przedstawicielami muzycznego i społecznego "establishmentu".

Hardcore punk w Polsce [edytuj]

W Polsce przedstawicielami hardcore punku były i są zespoły: The Corpse, Apatia, Inkwizycja, Kara Śmierci, 1125, Klon, Schizma, Eye For An Eye, Good Old Days i wiele innych. Zwolennicy sceny muzycznej związanej z hardcorem byli pod koniec lat 80. w lat 90 i nadal są liczni w Polsce. Najbardziej znanym polskim fanzinem związanym ze sceną hardcore punk był w tym czasie warszawski "QQRYQ".

W połowie lat 90. trumfy na "scenie" świeciły takie grupy jak Dezerter, Homomilitia, Schizma, Apatia czy Guernica Y Luno. Oddanie idei do it yourself (zrób to sam) owocowało licznymi tytułami prasy niezależnej (tzw. "zinów") oraz rozwojem squattingu. Hardcore w końcu lat 90. zaczął wypierać i wyparł na punkowej scenie w popularności Crust i trwa to do dziś.

Wielu hardcore'owców uprawia sporty ekstremalne i są związani ze skate punk culture, zwłaszcza w U.S.A. Ulubionym "tańcem" corowców w czasie koncertów jest pogo, mosh pogo, mosh pit → hardcore dancing. Niektórzy wprowadzają w tańcu nawet elementy capoeira. Popularny jest także stage diving – skakanie ze sceny w publikę. Obecnie najpopularniejszym pismem z tego kręgu w Polsce jest "Pasażer" i "United Blood", dużo hardcore jest też w "Garażu".

Zobacz też [edytuj]

Commons in image icon.svg
Information icon.svg Zobacz też kategorię: Zespoły hardcore punkowe.