Harmodios i Aristogejton

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Rzeźby Harmodiosa i Aristogejtona, kopia rzymska

Harmodios (ok. 530514 p.n.e.) i Aristogejton (ok. 550514 p.n.e.) – ateńscy arystokraci, którzy w 514 p.n.e. zamordowali tyrana Aten Hipparcha, syna Pizystrata, brata tyrana Hippiasza. Harmodios zginął podczas zamachu, natomiast Aristogejton został schwytany, a następnie stracony (według jednej z wersji – w czasie przesłuchania sprowokował Hippiasza i został przez niego zabity).

Obydwaj Ateńczycy stali się symbolem walki z tyranią i obrony swobód demokratycznych obywateli, czego wyrazem było wzniesienie pomnika na agorze ateńskiej (tzw. Grupa Tyranobójców) dłuta Antenora.

Prawdziwy powód zamachu był jednak natury osobistej. Według historyków, m.in. Herodota i Tukidydesa, Harmodios był młodzieńcem bardzo popularnym wśród Ateńczyków. Do jego wielbicieli należeli m.in. Hipparch (według innych źródeł zaś młodszy brat Hippiasza i Hipparcha, Hegezystrat) i Aristogejton. Harmodios odwzajemniał uczucia tego ostatniego, więc synowie Pizystrata w akcie zemsty upokorzyli jego siostrę, odmawiając jej zaszczytnego miejsca podczas procesji panatenajskiej, przypisanego dziewczętom o wysokiej pozycji społecznej i należnego jej z tego powodu. To z kolei sprawiło, że Harmodios dołączył do spisku przeciw Hipparchowi, wciągając do niego również swego kochanka Aristogejtona.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]