Harold Abrahams

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Harold Abrahams
Harold Abrahams.jpg
Data i miejsce urodzenia 15 grudnia 1899
Bedford
Data i miejsce śmierci 14 stycznia 1978
Londyn
Dyscypliny lekkoatletyka
Dorobek medalowy

Harold Maurice Abrahams (ur. 15 grudnia 1899 w Bedford, zm. 14 stycznia 1978 w Londynie) – brytyjski lekkoatleta, sprinter.

Urodził się w rodzinie ubogich żydowskich imigrantów z Litwy. Jego starszy brat Sidney był lekkoatletą, olimpijczykiem, a później prezesem Sądu Najwyższego Cejlonu.

Abrahams studiował prawo w Gonville and Caius College na Uniwersytecie Cambridge. Jednocześnie uprawiał lekka atletykę – biegi krótkie i skok w dal. Wystąpił na Igrzyskach Olimpijskich w 1920 w Antwerpii w sztafecie 4 × 100 metrów (4. miejsce), biegu na 100 metrów, 200 metrów i skoku w dal (bez sukcesów).

Od 1923 za namową Erica Liddella zatrudnił trenera Sama Mussabiniego. Na miesiąc przed Igrzyskami Olimpijskimi w 1924 poprawił swój rekord Anglii w skoku w dal na 7,37 m, który utrzymał się przez następne 32 lata. Na Igrzyskach w Paryżu Abrahams zwyciężył w biegu na 100 m, zdobył srebrny medal w sztafecie 4 × 100 m i zajął 6. miejsce w biegu na 200 m.

W 1925 złamał nogę, co zakończyło jego karierę sportową. Następnie przez wiele lat pracował jako dziennikarz sportowy. Historię startu Liddela i Abrahamsa na paryskich igrzyskach opisuje nagrodzony czterema Oscarami film Rydwany ognia w reż. Hugh Hudsona z 1981 r. W roli Harolda Abrahamsa wystąpił w nim Ben Cross.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]