Harry Männil

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Harry Männil (ur. 17 maja 1920 w Tallinnie w Estonii, zm. 11 stycznia 2010 w San José w Kostaryce) – estoński bizmesmen, doradca ekonomiczny dwóch rządów Estonii, kolekcjoner sztuki, filantrop, oskarżany o zbrodnie wojenne przez Centrum Wiesenthala.

W czasie II wojny światowej w latach 1941-1942 był członkiem estońskiej policji politycznej w Tallinnie. Zarzucano mu udział w aresztowaniach i zabójstwach tysięcy estońskich żydów i komunistów. Według dokumentów zebranych przez Centrum Wiesenthala, osobiście zamordował 100 osób.

Większość życia spędził w Ameryce Łacińskiej, gdzie stał się cenionym biznesmenem. W 1990 roku powrócił do Estonii i pracował jako doradca ekonomiczny dwóch rządów. Był ojcem chrzestnym córki estońskiego premiera Edgara Savisaara.

Według dokumentów zebranych przez władze izraelskie był w czasie wojny wysoko postawionym urzędnikiem hitlerowskich władz okupacyjnych. Dokumentacja ta została przekazana Komisji Sandlera, przed którą został przesłuchany, a później wydalony ze Szwecji. Odmówiono mu również wjazdu do Wielkiej Brytanii oraz Stanów Zjednoczonych.

Śledztwo w jego sprawie przeprowadziła też estońska Policja Bezpieczeństwa na wniosek izraelskiego historyka Efraima Juroffa, zbierając dowody, z których wynikało, iż uczestniczył on w egzekucjach na żydach w czasie II wojny światowej.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]