Harry Nyquist

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Harry Nyquist (szw. Harry Theodor Nyqvist, ur. 7 lutego 1889 w Nilsby, Szwecja - zm. 4 kwietnia 1976 w Harlingen, Teksas) - inżynier elektryk, naukowiec i wynalazca amerykański pochodzenia szwedzkiego.

Harry Nyquist miał szóstkę rodzeństwa, mając 18 lat, w 1907 roku, wyemigrował do Stanów Zjednoczonych. Studiował inżynierię elektryczną na uniwersytecie w North Dakota gdzie uzyskał magisterium w 1915 roku a następnie na Yale University gdzie uzyskał doktorat z fizyki w 1917 roku. Nyquist pracował też przez jakiś czas jako nauczyciel w szkole średniej. Po studiach karierę swoją związał z firmą AT&T, gdzie pracował w dziale badawczo-rozwojowym od 1917 do 1934 roku. Gdy dział ten, po przejęciach i przekształceniach, stał się Laboratoriami Bella pracę kontynuował tam do emerytury w 1954 roku (będąc na emeryturze pozostał konsultantem dla Laboratoriów Bella).

W artykule z 1928 roku Certain topics in Telegraph Transmission Theory (Wybrane zagadnienia teorii transmisji telegraficznej) podał fundamentalne prawo telekomunikacji: ilość niezależnych impulsów, które można przesłać linią telegraficzną w jednostce czasu ograniczona jest do dwukrotnej szerokości pasma. Zasada ta jest w istocie wspólna dla twierdzenia znanego obecnie jako twierdzenie Nyquista-Shannona. Twierdzenie to innymi słowy podaje, że najwyższa częstotliwość próbkowanego sygnału, który chce się potem dokładnie odtworzyć, wynosi połowę częstotliwości próbkowania. Jest to tak zwana częstotliwość Nyquista.

Do innych szczególnie istotnych dokonań Nyquista na polu elektroniki zalicza się też twierdzenie o stabilności (tak zwane Kryterium Nyquista związane z charakterystyką Nyquista). W 1932 roku opublikował "klasyczny" już dziś artykuł na temat stabilności wzmacniaczy ze sprzężeniem zwrotnym podając twierdzenie, które określa kiedy wzmacniacz ze sprzężeniem zwrotnym będzie stabilny a kiedy nie.

Jego wczesne prace teoretyczne na temat określania wymagań na szerokość pasma przy transmisji informacji położyły fundamenty pod późniejsze prace Claude'a Shannona, które doprowadziły do rozwoju teorii informacji.

Nyquist miał też swój wkład w teorię szumu (pracując dla Bell Laboratories, Nyquist wykonał ważne prace dotyczące szumu termicznego - tzw. szumu Johnsona-Nyquista), projekty faksów (wraz z Herbertem Eugene'em Ivesem przyczynił się do opracowania pierwszych faksów firmy AT&T, które zaprezentowano publicznie w 1924 roku), telewizji i innych ważnych problemów dotyczących telekomunikacji. Uzyskał w sumie 138 patentów. Był uhonorowany wieloma prestiżowymi nagrodami między innymi Medalem im. Rufusa Oldenburgera w 1975 roku.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]