Harry Potter i Insygnia Śmierci

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy powieści. Zobacz też: inne znaczenia.
Harry Potter i Insygnia Śmierci
Harry Potter and the Deathly Hallows
Autor J. K. Rowling
Miejsce wydania Wielka Brytania
Język angielski
Data I wyd. 21 lipca 2007
Wydawca Bloomsbury Publishing
Tematyka Fantasy
Typ utworu Powieść
Data I wyd. polskiego 26 stycznia 2008
Pierwszy wydawca polski Media Rodzina
Przekład Andrzej Polkowski
poprzednia
Harry Potter i Książę Półkrwi
następna
brak
Galeria w Wikimedia Commons Galeria w Wikimedia Commons
Kolekcja cytatów w Wikicytatach Kolekcja cytatów w Wikicytatach
Fani czekający w kalifornijskiej księgarni, 5 minut przed oficjalną premierą książki

Harry Potter i Insygnia Śmierci (ang. Harry Potter and the Deathly Hallows) − siódmy i ostatni tom przygód Harry’ego Pottera autorstwa J. K. Rowling. Data premiery w Wielkiej Brytanii, USA oraz innych krajach anglojęzycznych to 21 lipca 2007. Autorka powtarza w wywiadach, że po zakończeniu tego tomu ciężko będzie jej rozstać się ze światem, który stworzyła, jednak seria od początku liczyć miała siedem tomów[1].

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

Przed swoją śmiercią z ręki Severusa Snape'a, Albus Dumbledore zdołał przekazać Harry'emu, Wybrańcowi, Chłopcu Który Przeżył, całą swą wiedzę o przeszłości Lorda Voldemorta. Co najważniejsze, wiadomości o horkruksach, czyli przedmiotach, w ktoś ukrył cząstkę własnej duszy.
Harry zerwał z Ginny i nie wrócił już do Hogwartu, który został opanowany przez dyrektora Snape'a i siejące terror rodzeństwo śmierciożerców o nazwisku Carrow. Alecto Carrow została nową profesor mugoloznawstwa, która oczerniała ludzi niemagicznych. Jej brat Amycus, profesorem do obrony przed czarną magią, który właściwie nauczał wiedzy przed którą – w teorii – mieli się bronić uczniowie.
Gdy Ministerstwo Magii zostało opanowane przez śmierciożerców a wraz z tym czarodziejskie media stały się wrogie zwolennikom Pottera, Harry i jego dwoje przyjaciół podjęli się śmiertelnie niebezpiecznego zadania – odnalezienia i zniszczenia horkruksów Toma Marvolo Riddle by uczynić go śmiertelnym.

Ważniejsze nowe postacie[edytuj | edytuj kod]

Rozdziały[edytuj | edytuj kod]

  1. Czarny Pan rośnie w siłę (The Dark Lord Ascending)
    Podczas zebrania śmierciożerców, które odbywa się w domu Malfoyów (aktualnej siedzibie Voldemorta), Lord Voldemort wraz z Yaxleyem i Snape'em debatują o planach przeniesienia Harry'ego Pottera przez Zakon Feniksa. Yaxley podsyła fałszywą wersję, ale mimo to Lord Voldemort wierzy Snape'owi. Snape nie mówi o źródle, z którego zna prawdziwą wersję.
  2. In memoriam (In Memoriam)
    Harry siedzi w swoim pokoju na Privet Drive 4. Pakuje się, bowiem niedługo ma się udać na tajną misję. Przy okazji czyta artykuły o Dumbledorze w gazetach. W jednym z nich Elfias Doge, stary kolega Albusa przedstawia go w dobrym świetle. Zaś Rita Skeeter pisze o mrocznej prawdzie, skrywanej przez niego, oczernia go i zapowiada premierę swej nowej książki "Życie i kłamstwa Albusa Dumbledore'a". Harry zastanawia się, komu ma wierzyć.
  3. Dursleyowie opuszczają dom (The Dursleys Departing)
    Harry schodzi na dół. Dursleyowie pakują się do wyjazdu. Jednak wuj Vernon w ostatniej chwili zmienia zdanie. Harry nie traktuje go poważnie, bo wuj zmienia zdanie co chwilę, przez cały miesiąc. Po chwili do domu przybywają Hestia Jones i Dedalus Diggle, żeby zabrać Dursleyów do kryjówki. W ostatniej chwili wuj Vernon decyduje się iść z nimi. Ku zaskoczeniu wszystkich Dudley dziękuje Harry'emu za wszystkie razem spędzone lata i za obronę przed dementorami. To właśnie on namówił rodziców, by pojechali z aurorami.
  4. Siedmiu Potterów (The Seven Potters)
    Na Privet Drive 4 przylatują inni członkowie Zakonu Feniksa. Ich plan przewozu Harry'ego jest następujący: sześciu członków zamieni się w Harry'ego za pomocą eliksiru wielosokowego. Każdy z nich z ochroniarzem poleci do rożnych domów członków Zakonu Feniksa, skąd polecą do Nory za pomocą świstoklików. Po namowie Harry w końcu daje im swoje włosy. W Harry’ego zamieniają się Ron, Hermiona, Fred, Fleur, George i Mundungus. Łączą się w pary i odlatują na miotłach i testralach, jedynie Harry i Hagrid lecą na motocyklu. Pary rozdzielają się, gdy atakuje ich banda śmierciożerców. Podczas ucieczki Harry’ego i Hagrida, zginęła sowa Hedwiga. W walce ze Stanem Shunpike'em Harry wydaje im, że to on jest prawdziwy. Po chwili pojawia się Voldemort. Okazuje się, że potrafi latać. Dochodzi do pojedynku między odwiecznymi wrogami. Różdżka Harry'ego dziwnie się zachowuje i sama strzela złotym promieniem w Voldemorta. W końcu Harry i Hagrid trafiają w bariery ochronne. Spadają do sadzawki w ogrodzie państwa Tonks.
  5. Poległy wojownik (Fallen Warrior)
    Harry budzi się w domu Teda i Andromedy Tonksów. Razem z Hagridem odlatują świstoklikiem do Nory. Czekają tam na nich pani Weasley i Ginny. Po chwili przylatują inni, chociaż było wiele komplikacji. Każdy wrócił z walki zakrwawiony. Widocznie śmierciożercy ich nie oszczędzali. Okazuje się, że George ma oderwane ucho, Mundungus Fletcher uciekł, a Moody nie żyje. Atmosfera w Norze staje się ciężka. Wszyscy się kłócą, ale jest wiele pytań, na które nikt nie zna odpowiedzi. Harry ma wizję. Wnika w umysł Voldemorta i widzi jak ten torturuje Ollivandera.
  6. Ghul w piżamie (The Ghoul in Pyjamas)
    Następne dni wszyscy bohaterowie spędzają w Norze. Niedługo Harry ma urodziny, a wielkimi krokami zbliża się również ślub Billa i Fleur. Cały czas trwają skrzętne przygotowania do wesela. Pani Weasley specjalnie daje trójce przyjaciół tyle roboty, aby nie mogli ze sobą rozmawiać i zaplanować ucieczki ze szkoły. Gdy jednak mają chwilę spokoju Harry pyta Rona i Hermionę, czy na pewno chcą z nim szukać horkruksów. Oni mówią, że tak, a nawet dużo już poświęcili temu – Hermiona zmodyfikowała pamięć swoim rodzicom, a Ron przebrał w pidżamę swojego ghula i powiedział, że ministerstwo będzie myślało, że to on i że jest chory na groszopryszczkę.
  7. Testament Albusa Dumbledore'a (The Will of Albus Dumbledore)
    W dzień urodzin Harry'ego Ginny całuje go. Artur Weasley wysyła im patronusa i informuje ich, że zjawi się Scrimgeour. Po tej wiadomości Remus razem z Tonks deportują się. Minister Magii przedstawia im treść testamentu zmarłego dyrektora Hogwartu. Hermiona dostaje starą książkę "Baśnie barda Beedle'a", Ron wygaszacz, a Harry złotego znicza, którego złapał w pierwszym swoim meczu. Oprócz tego Harry miał także dostać Miecz Godryka Gryffindora, ale Scrimgeour na to nie pozwala.
  8. Wesele (The Wedding)
    Odbywa się ślub Billa i Fleur. Harry za pomocą eliksiru wielosokowego zamienia się w jednego z mugoli. Podczas wesela Wiktor Krum mówi Harry'emu, że znak, który nosi Ksenofilius Lovegood, to znak Grindewalda. Harry również spotyka się z Elfiasem Dogem, z którym rozmawia o Dumbledore. Na ślubie pojawiają się śmierciożercy, ale Harry z przyjaciółmi uciekają.
  9. Kryjówka (A Place to Hide)
    Harry Ron i Hermiona deportują się z wesela i wpadają na dwóch śmierciożerców. Później ukrywają się w domu przy Grimmauld Place 12.
  10. Opowieść Stworka (Kreacher's Tale)
    Stworek opowiada Harry'emu, Ronowi i Hermionie o Regulusie Blacku i o jednym z horkruksów czyli medalionie. Harry prosi skrzata by ten sprowadził Mundugusa do domu, ponieważ to on miał medalion jako ostatni.
  11. Łapówka (The Bribe)
    Lupin odwiedza Harry'ego, Rona i Hermionę na Grimmauld Place 12. Proponuje im pomoc w wyprawie, ale Harry wrzeszczy na niego, że ten chce zostawić swoją rodzinę i boi się odpowiedzialności. Lupin odchodzi zdenerwowany. Stworek znajduje Mundungusa i przyprowadza go do Harry'ego. W rozmowie z nim wynika, że medalion Salazara Slytherina (horkruks) ma Umbridge.
  12. Magia to potęga (Magic is Might)
    Harry, Ron i Hermiona przygotowują się do wejścia do Ministerstwa Magii. Po opracowaniu w plan, wprowadzają go w życie i przybierają postać trzech pracowników ministerstwa. Niestety Ron zostaje zatrzymany w celu zlikwidowania deszczu w jednym z gabinetów, natomiast Hermiona i Harry zmierzają dalej w głąb budynku.
  13. Komisja Rejestracji Mugolaków (The Muggle-Born Registration Commission)
    Hermiona zostaje zatrzymana przez Dolores Umbridge, która nie poznaje jej. Umbridge chce, żeby Hermiona pisała protokoły podczas przesłuchań mugolaków. W międzyczasie Harry włamuje się do gabinetu Dolores, ale nie znajduje tam horkruksa i zamiast niego zabiera oko Szalonookiego Moody'ego. Następnie idzie do Hermiony i razem pomagają uciec mugolakom, przy okazji zabierając medalion od Umbridge.
  14. Złodziej (The Thief)
    Po ucieczce przed śmierciożercami nie mogli ukryć się z powrotem na Grimmauld Place. Ron zostaje rozszczepiony. Okazuje się, że Hermiona przewidziała możliwy rozwój wypadków i jest w pełni przygotowana do wyprawy. Bohaterowie śpią w zabezpieczonym czarami namiocie. Harry ma wizję, w której Voldemort przesłuchuje i zabija Gregorowicza. Czarny Pan wyciąga z niego tylko twarz złodzieja przedmiotu, na którym mu zależy.
  15. Zemsta goblina (The Goblin's Revenge)
    Harry pogrzebał pod najstarszym drzewem w lesie oko Szalonookiego Moody'ego. Przyjaciele codziennie zmieniają miejsce zamieszkania, aby nie dać się złapać śmierciożercom. Pewnego dnia podsłuchują Teda Tonksa, Deana Thomasa, Dirka oraz dwa gobliny: Gryfka i Gornaka. Po tym wydarzeniu odchodzi od nich Ron.
  16. Dolina Godryka (Godric's Hollow)
    Jest wigilia. Harry wybiera się z Hermioną do Doliny Godryka, gdzie na cmentarzu znajduje groby swoich rodziców, rodziny Dumbledore'ów i innych czarodziejów.
  17. Sekret Bathildy (Bathilda's Secret)
    Harry i Hermiona są w Dolinie Godryka. Znajdują dom, w którym mieszkali kiedyś Harry i jego rodzice. Spotykają Bathildę, która zaprasza ich do swojego domu. Ta prosi Harry'ego na górę. Tam okazuje się, że jest wężem Voldemorta – Nagini. Dochodzi do walki, przybywa Voldemort. Harry i Hermiona uciekają. Przez przypadkowe zaklęcie Hermiony różdżka Harry'ego zostaje złamana i traci swą moc.
  18. Życie i kłamstwa Albusa Dumbledore'a (The Life and Lies of Albus Dumbledore)
    Harry i Hermiona czytają fragment biografii Dumbledore'a i dowiadują się o jego współpracy z Grindewaldem.
  19. Srebrna łania (The Silver Doe)
    Harry w trakcie nocnej warty zauważa patronusa w kształcie łani. Idąc za nią dochodzi do małego jeziorka, na dnie którego znajduje się Miecz Godryka Gryffindora. Harry'emu nie udaje się go wyłowić przez horkruksa, którego ma na szyi. Ratuje go Ron, który wyłowił miecz. Harry postanawia dać Ronowi zniszczyć horkruksa. Ten próbuje omamić Rona, ale ostatecznie Ron go niszczy. Po powrocie do namiotu Weasley opowiada swoją historię, m.in. to, że przywiódł go tu wygaszacz. Hermiona jest na niego wściekła.
  20. Ksenofilius Lovegood (Xenophilius Lovegood)
    Hermiona zauważa w książce znak Grindewalda i chce się spotkać z Ksenofiliusem Lovegoodem, żeby go o niego wypytać, ponieważ na weselu miał on na sobie ten znak. Harry nie jest zadowolony z tego pomysłu, ale zgadza się, ponieważ zostaje przegłosowany. Kiedy przyjaciele przybywają do niego, ten mówi, że pójdzie zawiadomić Lunę o ich przybyciu i na chwilę znika. Następnie przyjaciele pytają go o Insygnia Śmierci.
  21. Opowieść o trzech braciach (The Tale of the Three Brothers)
    Hermiona czyta bajkę o trzech braciach, którzy dostali od śmierci Czarną Różdżkę (najpotężniejszą z różdżek), Kamień Wskrzeszenia (potrafiący wzywać umarłych z zaświatów) i Pelerynę Niewidkę (dającą niewidzialność bez żadnych ograniczeń, posiada ją Harry). Pan Lovegood tłumaczy im, że to Insygnia Śmierci, których poszukują pokolenia czarodziejów. Lovegood jest niespokojny i co chwila zerka przez okno. Przylatują śmierciożercy. Okazuje się, że Ksenofilius chciał oddać Harry'ego śmierciożercom za uwolnienie Luny. W pewnym momencie Harry orientuje się, że Luny nie ma w domu od dawna, a gościna Ksenofiliusa jest tak naprawdę pułapką. Ksenofilius próbuje ich zatrzymać, ale nie udaje mu się, mało tego zostaje potraktowany klątwą zapomnienia. Przyjaciele teleportują się z domu Lovegooda.
  22. Insygnia Śmierci (The Deathly Hallows)
    Harry, Ron i Hermiona rozprawiają o tym co się stało oraz o Insygniach. W ciągu kilku minut Harry zaczyna rozumieć, że jego peleryna niewidka jest tą, którą śmierć podarowała trzeciemu z braci, że kamień wskrzeszenia jest ukryty w zniczu oraz (ku jego przerażeniu), że tym czego Voldemort szuka jest właśnie czarna różdżka. Hermiona nie chce w to wszystko uwierzyć, a Ron też ma wątpliwości co do tego, co mówi Harry. Mija kilka następnych dni a podczas jednego z nich Harry nieumyślnie wypowiada imię Voldemorta które jest teraz tabu oraz, że powoduje zakłócenie zaklęć ochronnych. Nieumyślnie sprowadza na nich bandę szmalcowników.
  23. Dwór Malfoya (Malfoy Manor)
    Harry, Ron i Hermiona zostają osaczeni przez szmalcowników. Spotykają Deana Thomasa oraz goblina Gryfka, którzy też zostali schwytani. Szmalcownicy znajdują w ich namiocie miecz Gryffindora, i rozpoznają ich. Trafiają na dwór Malfoya. W domu Malfoya pojawia się Bellatrix Lastrange. Jest przerażona, gdy widzi miecz. Torturuje Hermionę, w celu zdobycia informacji skąd mają miecz Gryffindora. Harry i Ron znajdują się w piwnicy domu, gdzie spotykają Lunę Lovegood oraz pana Olivandera. W piwnicy niespodziewanie zjawia się Zgredek i pomaga im deportując z niej Lunę, pana Olivandera oraz Deana Thomasa. Harry i Ron ratują Hermionę oraz goblina Gryfka w czym pomaga im Zgredek. Deportują się z miejsca walki.
  24. Wytwórca różdżek (The Wandmaker)
    Skrzat teleportuje Harry'ego, Rona i Hermionę do Muszelki, domu Billa i Fleur. Zgredek, skrzat domowy, zostaje podczas ratowania Harry'ego i jego przyjaciół przebity nożem przez Bellatriks. Harry sam wykopuje dół do pochowania skrzata. Przyjaciele rozmawiają z Ollivanderem o czarnej różdżce, która, jak się okazuje istnieje naprawdę. On, Ron i Hermiona rozmawiają z goblinem Gryfkiem i proszą go o pomoc przy włamaniu się do banku Gringotta w celu zdobycia następnego horkruksa. Harry widzi jak Voldemort włamuje się do grobu Dumbledora i zabiera z niego Czarną Różdżkę.
  25. Muszelka (Shell Cottage)
    Gryfek zgadza się pomóc im we włamaniu, lecz żąda za to miecza Gryffindora. Przjaciele niechętnie zgadzają się na to. Planują z Gryfkiem włamanie przez cały pobyt w muszelce. W ostatnim dniu ich pobytu w Muszelce zjawia się Remus Lupin. Wybacza Harry'emu jego zachowanie z Grimmauld Place 12 i prosi, aby został ojcem chrzestnym Teddy'ego Lupina – syna Remusa i Nimfadory.
  26. Bank Gringotta (Gringotts)
    W końcu nadchodzi czas włamania się do Gringotta. Hermiona przemienia się w Bellatriks, Ron za pomocą specjalnych zaklęć zmienia swój wygląd, a Harry i Gryfek ukrywają się pod peleryną niewidką. Harry rzuca na gobliny zaklęcie niewybaczalne – Imperio. W końcu udaje się im dotrzeć do skrypty i zabrać czarę, jednak Gryfek przy nadarzającej się okazji zabiera miecz Gryffindora i wznosi alarm, że w banku są złodzieje. Harry w ostatniej chwili uwalnia smoka, wskakuje z Hermioną i Ronem na jego grzbiet i uciekają.
  27. Ostatnia kryjówka (The Final Hiding Place)
    Kiedy są bezpieczni, Harry dostaje się do umysłu Voldemorta. Widzi, jak śmierciożercy i gobliny informują Go o kradzieży. Lord Voldemort jest wściekły, ponieważ Potter dowiedział się o horkruksach. Postanawia sprawdzić, czy pozostałe są bezpieczne. Postanawia najpierw sprawdzić chatę, potem jaskinię, a na końcu Hogwart. Harry postanawia dostać się do Hogwartu by znaleźć przedostatni horkruks.
  28. Brakujące lusterko (The Missing Mirror)
    Harry, Hermiona i Ron aportują się w Hogsmeade. Chwilę później rozlega się alarm i z pobliskiego domu wybiegają śmierciożercy. Ratuje ich barman z karczmy "Pod Świńskim Łbem". Okazuje się, że jest to Aberforth, brat Albusa Dumbledore'a i że to on wysłał do nich Zgredka. Opowiada im historię o swojej siostrze, Arianie. Harry prosi go, by ten pomógł im dostać się do Hogwartu. Aberforth pokazuje im wejście do tajemnego tunelu, którym chwilę później przybywa Neville Longbottom.
  29. Zaginiony diadem (The Lost Diadem)
    Neville przyprowadza Harry'ego, Hermionę i Rona do Hogwartu tajemnym tunelem. Po drodze opowiada im o nowym systemie "nauczania", w którym stosuje się Zaklęcia Niewybaczalne. Po wyjściu z tunelu otrzymują gorący aplauz. Okazuje się, że są w Pokoju Życzeń, razem z wieloma uczniami ze szkoły, m.in. Seamusem Finniganem, Erniem Macmillanem czy Luną Lovegood. Ta zaprowadza go do pokoju współnego Krukonów, by mógł zobaczyć, jak wyglądał diadem Roweny Ravenclaw. Niestety, okazuje się, że pilnowała go Alecto Carrow, która teraz wezwała Voldemorta.
  30. Ucieczka Severusa Snape'a (The Sacking of Severus Snape)
    Luna rozbraja Alecto i patrzy na radość Krukonów. W tym samym czasie Harry dowiaduje się, gdzie jest Voldemort. Zjawia się Amycus Carrow, brat Alecto, któremu drzwi otworzyła Minerwa McGonagall. W porywie gniewu spluwa na nią. Harry rzuca na niego zaklęcie Cruciatus w akcie, jak powiedziała McGonagall, rycerskości. Tymczasem zjawia się Severus Snape. Otwarcie oskarża nauczycielkę o kontakt z Niepożądanym nr 1. Po krótkiej walce z profesorami: McGonagall, Sprout i Flitwickiem, ucieka. Następnie wzmacniane są szkolne zaklęcia obronne, prowadzona jest akcja ewakuacji młodszych uczniów. W Pokoju Życzeń Percy godzi się z rodziną.
  31. Bitwa o Hogwart (The Battle of Hogwarts)
    Harry rozmawia z Szarą Damą – duchem Revenclawu. Ta wyjaśnia mu co stało się z diademem jej matki. Harry już wie, gdzie Voldemort go ukrył. Hermiona wraz z Ronem przynoszą kły bazyliszka z Komnaty Tajemnic. Dziewczyna jednym z nich zniszczyła horkruksa. Idą do Pokoju Życzeń i znajdują diadem, lecz pojawia się Malfoy, Crabbe i Goyle. Po roznieceniu ognia przez Crabbe'a, on sam ginie, a Harry ratuje Dracona. Diadem zostaje zniszczony. Fred zostaje zabity przez jednego ze śmierciożerców.
  32. Czarna Różdżka (The Elder Wand)
    Harry razem z Percym przenoszą ciało Freda do niszy po zbroi. Tymczasem do zniszczenia pozostał jeszcze jeden horkruks - wąż Nagini. Harry, który zajrzał do świadomości Voldemorta, dowiedział się, że czeka on na niego we Wrzeszczącej Chacie. Nie czekając długo udał się tam wraz ze swoimi towarzyszami. Po drodze byli świadkami dalszej walki, porwania Hagrida przez potomków Aragoga, a także mogli być ofiarami dementorów, gdyby nie ich przyjaciele: Luna, Seamus i Ernie. Bohaterowie docierają do Wrzeszczącej Chaty, gdzie są świadkami rozmowy Lorda Vordemorta i Snape'a na temat Czarnej Różdżki - nie działa ona prawidłowo w rękach Czarnego Pana. Napuszcza on Nagini na Snape'a, ponieważ to on zabił Dumledore'a, przez co posiadł moc Czarnej Różdżki. Snape przed swoją śmiercią daje Harry'emu wspomnienie.
  33. Opowieść Księcia (The Prince's Tale)
    Harry poznaje przeszłość Snape'a, m.in. próbę przekonania Lily Evans (późniejszej matki Harry'ego) do siebie i do czarów, niemiłe przygody z Huncwotami, przemianę Snape'a w Hogwarcie i późniejszą pokutę w postaci szpiegowania dla Dumbledore'a. Odkrywa, że Snape cały czas był po stronie dobra.
  34. Znowu w Zakazanym Lesie (The Forest Again)
    Harry po dowiedzeniu się, że jest horkruksem Voldemorta wyrusza mu na spotkanie, aby dać się zabić i zniszczyć przedostatni horkruks. Przed wyjściem z zamku do Zakazanego Lasu nakłania Neville'a aby zabił Nagini – ostatniego horkruksa Voldemorta. Przywołuje z pomocą Kamienia Wskrzeszenia swojego ojca, matkę, ojca chrzestnego i Remusa Lupina. W ostatniej chwili przed śmiercią myśli o Ginny Weasley.
  35. King's Cross (King's Cross)
    Harry trafia do miejsca, którym okazuje się King Cross. Spotyka Dumbledore'a, który mówi mu, że to jego "przyjęcie". Długo rozmawiają, m.in. na temat przeszłości Dumbledore'a, misji Harry'ego, horkruksów i insygniów. Na końcu rozmowy Harry postanawia wrócić do świata żywych.
  36. Luka w planie (The Flaw in the Plan)
    Harry budzi się w Zakazanym Lesie. Voldemort każe Hagridowi zabrać go przed zamek. Voldemort pokazuje rzekome ciało Harry'ego i drwi z niego oraz z Neville'a. Ten uwalnia się z zaklęć Voldemorta i ucina Nagini głowę za pomocą miecza Gryffindora. Ponownie wybucha walka, z czego korzysta Harry, biegnąc do Wielkiej Sali pod peleryną-niewidką. Tam Molly Weasley pokonuje Bellatrix Lestrange. Harry zdejmuje pelerynę i udowadnia Voldemortowi, że to on jest panem Czarnej Różdżki. Zaklęcie Avada Kedavra Voldemorta odbija się od Expelliarmus Harry'ego i Czarny Pan, ugodzony własnym zaklęciem, umiera.
  37. Epilog: Dziewiętnaście lat później (Nineteen Years Later)
    Rok 2017. Harry i Ginny (wraz z córką Lily) odprowadzają swoich dwóch synów (Jamesa i Albusa) na pociąg do Hogwartu. Przy pociągu spotykają Rona i Hermionę i ich dzieci (Rose i Hugona). Spotykają też m.in. Teda Lupina, syna Tonks i Remusa, oraz rodzinę Malfoyów.

Lista uśmierconych postaci i zwierząt[edytuj | edytuj kod]

Osoba Zabita/y przez Sposób Gdzie
Charity Burbage, nauczycielka mugoloznawstwa w Hogwarcie Voldemort Avada Kedavra zabita w domu Malfoyów
Hedwiga, śnieżna sowa Harry'ego prawdopodobnie Stan Shunpike podczas ewakuacji Harry'ego z Little Whinging
Alastor "Szalonooki" Moody Voldemort prawdopodobnie Avada Kedavra, potem zsuwa się z miotły i spada na ziemię (jego ciało zostaje nieodnalezione) podczas ewakuacji Harry'ego z Little Whinging
Bathilda Bagshot, autorka Historii magii prawdopodobnie zamordowana na rozkaz Voldemorta nieznany Dolina Godryka, około miesiąc przed przybyciem Harry'ego i Hermiony
Gregorowicz Voldemort Avada Kedavra dom Gregorowicza
Ted Tonks Szmalcownicy nieznany podczas ucieczki przed prześladowaniami czarodziejów mugolskiego pochodzenia
Dirk Cresswell podczas ucieczki przed prześladowaniami czarodziejów mugolskiego pochodzenia
Gornak, goblin podczas ucieczki przed prześladowaniami
Rufus Scrimgeour Voldemort lub Śmierciożercy po przejęciu Ministerstwa Magii przez Voldemorta i torturach mających na celu otrzymanie informacji o miejscu przebywania Harry'ego
Gellert Grindelwald Lord Voldemort Avada Kedavra więzienie Nurmengard
Peter Pettigrew uduszony przez własną magiczną dłoń jego magiczna dłoń, którą podarował mu Voldemort w domu Malfoyów
Zgredek, skrzat domowy Bellatrix Lestrange przebity nożem Bellatrix w trakcie ucieczki z domu Malfoyów
Remus Lupin Antonin Dołohow[2] nieznany Druga Bitwa o Hogwart
Nimfadora Lupin (Tonks) Bellatrix Lestrange Druga Bitwa o Hogwart
Vincent Crabbe w wywołanym przez siebie pożarze Szatańska Pożoga Druga Bitwa o Hogwart, w Pokoju Życzeń
Fred Weasley Rookwood w wyniku częściowego zawalenia się ściany Hogwartu po eksplozji wywołanej przez Rookwooda Druga Bitwa o Hogwart
Walden Macnair Rubeus Hagrid rzucony na ścianę przez Hagrida Druga Bitwa o Hogwart
Antonin Dołohow Filius Flitwick nieznany Druga Bitwa o Hogwart
Severus Snape Nagini ukąszony przez Nagini na rozkaz Voldemorta Druga Bitwa o Hogwart, we Wrzeszczącej Chacie
Colin Creevey nieznany nieznany Druga Bitwa o Hogwart
Nagini, wąż Voldemorta Neville Longbottom mieczem Godryka Gryffindora wyjętym z Tiary Przydziału Druga Bitwa o Hogwart
Bellatrix Lestrange Molly Weasley nieznane zaklęcie niewerbalne, prawdopodobnie Avada Kedavra – błysk zielonego światła Druga Bitwa o Hogwart
Lord Voldemort samego siebie Avada Kedavra (wystrzelone przez Voldemorta z Czarnej Różdżki zaklęcie odbiło się od zaklęcia jej prawowitego pana Harry'ego Pottera i ugodziło Voldemorta) Druga Bitwa o Hogwart

Polska wersja[edytuj | edytuj kod]

23 lipca 2007 roku wydawnictwo Media Rodzina przekazało mediom swoją decyzję, iż polska wersja ukaże się w nocy z 25 na 26 stycznia 2008[3]. Tak też się stało. 24 lipca 2007, tłumacz ogłosił polski tytuł: Harry Potter i Śmiertelne Relikwie[4]. W październiku 2007 okazało się jednak, że nie jest to ostateczny tytuł. 22 listopada 2007 Robert Gamble z Media Rodzina zmienił tytuł na Harry Potter i Insygnia Śmierci.

Premiera[edytuj | edytuj kod]

16 lipca 2007 zdjęcia wszystkich stron powieści zostały anonimowo umieszczone w Internecie. Niektóre strony były rozmazane, jednak zakończenie książki zdradzające najważniejsze aspekty fabuły było w pełni czytelne[5]. Autentyczność zdjęć nie została prędko potwierdzona, jednak uważana była za wysoko prawdopodobną[6]. Recenzje książki w The Baltimore Sun i The New York Times potwierdzają przeciek dużej części fabuły[7], którego autentyczność została następnie potwierdzona przez NYT[8].

Sklep wysyłkowy DeepDiscount.com omyłkowo wysłał kilka egzemplarzy książki do czytelników na tydzień przed premierą. Dystrybutor sklepu, Levy Home Entertainment, został pozwany do sądu przez wydawnictwo Scholastic za "poważne błędy w dystrybucji"[8]. Wydawnictwo podało do wiadomości, że mimo wyraźnie podanej daty premiery dostarczono około 1200 książek[9].

Na ochronę siódmej części książki wydano ponad 10 milionów funtów[10]. Zainwestowano między innymi w uzbrojonych ochroniarzy z psami, satelitarny system namierzania, cyfrowe zabezpieczenia dla palet z książkami i wiele umów prawnych[10][11]. Autorka książki, J.K. Rowling wyraziła swój smutek związany z umieszczaniem fragmentów fabuły we wstępnych recenzjach w gazetach, podkreślając fakt, że zmniejsza się przez to przyjemność z samodzielnego odkrywania fabuły[12].

Polska premiera odbyła się o północy z 25 na 26 stycznia 2008 roku[13].

W Polsce sprzedaż książki rozpoczęła się już na kilka dni przed oficjalną datą premiery podaną przez wydawnictwo Media Rodzina. Faktyczna premiera odbyła się w supermarketach sprzedających żywność lub sprzęt RTV.

Tytuł[edytuj | edytuj kod]

J. K. Rowling wiedząc, że zrozumienie tytułu jest niemożliwe bez przeczytania książki, nadała jej drugi tytuł, który ma zostać przetłumaczony na języki nieanglojęzyczne: Harry Potter and the Relics of Death. Po polsku oznacza on Harry Potter i Relikwie lub Relikty Śmierci. Ponieważ słowo relikwie jest wspólnym znaczeniem słów hallows i relics, tytuł siódmego tomu miał ostatecznie brzmieć Harry Potter i Śmiertelne Relikwie[14]. Tłumacz nie wykluczył jednak, że tytuł tłumaczenia może ulec zmianie przed wydaniem książki w Polsce.

Jeszcze przed premierą 7 tomu polski tłumacz proponował 3 robocze tytuły: Harry Potter i Śmiertelne Regalia, ...Śmiertelne Relikwie lub ...Zabójcze Relikwie.

Pod koniec października wydawnictwo Media Rodzina zorganizowało sondę internetową, aby czytelnicy wybrali jeden z trzech tytułów proponowanych przez tłumacza cyklu Andrzeja Polkowskiego: Harry Potter i Relikwie Śmierci, ...Insygnia Śmierci i ...Talizmany Śmierci. 22 listopada 2007 r. ogłoszono ostateczny tytuł powieści, który brzmi Harry Potter i Insygnia Śmierci[15].

Znaczenie tytułu[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Osobny artykuł: Insygnia Śmierci.

Przed premierą powieści pojawiało się wiele spekulacji, dotyczących tytułu. Najpopularniejsza[potrzebne źródło] była teza, że Insygnia Śmierci to horkruksy. Po premierze okazało się, że wcale nie chodzi o horkruksy.

Deathly Hallows to trzy przedmioty, występujące w legendzie Opowieść o Trzech Braciach ze zbioru Baśnie barda Beedle'a. Zostały podarowane przez Śmierć Trzem Braciom.

Są to: Czarna Różdżka (ang. Elder Wand, różdżka o niezwykłych właściwościach, będąca w posiadaniu Dumbledore'a), Peleryna-Niewidka (ang. Invisibility Cloak, w posiadaniu Harry'ego, który odziedziczył ją po swoim ojcu) oraz Kamień Wskrzeszenia (ang. Resurrection Stone, kamień umożliwiający wskrzeszenie zmarłych, którzy jednak należą już do innego świata, ukryty najpierw w pierścieniu Marvola, a następnie w złotym zniczu, który Dumbledore zapisał Harry'emu w swoim testamencie).

Tłumaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przekładu powieści dokonał, podobnie jak w przypadku poprzednich części, Andrzej Polkowski.

W internecie były rozpowszechniane także nielegalne tłumaczenia, w tym dokonane przez grupę osób występujących pod pseudonimem Armia Świstaka. Motywacją do działania Armii Świstaka było rozczarowanie jakością pierwszego amatorskiego tłumaczenia przygód o Harrym Potterze dokonanego przez tzw. Grupę Spike'a, rozgłos, które ten pierwszy przekład zdobył oraz długi czas oczekiwania na oficjalne polskojęzyczne wydanie. Tłumaczenie publikowano stopniowo. Pierwszy rozdział został opublikowany na stronie internetowej Armii Świstaka 24 lipca 2007 (zaledwie 3 dni po oficjalnej dacie wydania angielskiego oryginału), a epilog 20 sierpnia 2007 (oficjalne tłumaczenie opublikowano w nocy z 25 na 26 stycznia 2008). Tekst zamieszczono w pliku .doc i opatrzono tytułem Harry Potter i Dary Śmierci. Wydawnictwo MediaRodzina w porozumieniu z agentem J. K. Rowling zatrudniło kancelarię prawną do walki z pirackimi tłumaczeniami. Miesiąc po opublikowaniu tłumaczenia Armii Świstaka jej strona internetowa została zamknięta. Jakość tłumaczenia Armii Świstaka w ocenie Magdaleny Małek, która opublikowała artykuł nt. tego przekładu, zawiera błędy gramatyczne, literówki, niespójność z poprzednimi tomami powieści oraz usterki tłumaczeniowe, jednak oficjalny przekład Andrzeja Polkowskiego również nie jest wolny od podobnych błędów i jest daleki od ideału[16].

Przypisy