Harry Thürk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Harry Thürk
Harry Thürk, przemawia na stojąco, 1967 r.
Harry Thürk, przemawia na stojąco, 1967 r.
Data i miejsce urodzenia 8 marca 1927
 Niemcy, Górny Śląsk, Biała
Data i miejsce śmierci 24 listopada 2005
 Niemcy, Turyngia, Weimar
Strona internetowa

Harry Thürk (ur. 8 marca 1927 w Białej na Górnym Śląsku, zm. 24 listopada 2005 w Weimarze w Niemczech), właściwie Lothar Rudolf Thürk, niemiecki pisarz. Należał – szczególnie w NRD – do najbardziej poczytnych pisarzy okresu powojennego.

Życie[edytuj | edytuj kod]

W roku 1934 przeprowadza się wraz z rodziną do Prudnika (wówczas Neustadt/OS). Po ukończeniu szkoły powszechnej Albert-Leo-Schlageter-Volksschule (1934-40) i szkoły handlowej Handelsschule (1940-42) w Prudniku na Górnym Śląsku zostaje pracownikiem kolei niemieckich DR (Deutsche Reichsbahn). W 1944 r. podczas II wojny światowej zostaje powołany do wojska, a po zakończeniu wojny powraca prosto z frontu do Prudnika. Stamtąd ucieka przed Polakami na zachód, znajdując swoją drugą ojczyznę w Weimarze. W latach 1946 – 1948 zostaje zawodowo działaczem Wolnej Młodzieży Niemieckiej, a następnie przystępuje do NSPJ, Niemieckiej Socjalistycznej Partii Jedności. Podejmuje się różnorakich prac zarobkowych, by w końcu rozpocząć działalność jako dziennikarz, pisząc dla różnych gazet i relacjonując jako reporter wydarzenia z pierwszej i drugiej wojny indochińskiej (wietnamskiej) oraz z Korei. Tutaj doznaje ciężkiego zatrucia gazem bojowym „Agent Orange“, które przykuwa go w późniejszym czasie do łóżka.

Po odbyciu w latach 1964 – 1980 wielu podróży do Azji Wschodniej (m.in. do Laosu, Kambodży, Wietnamu, Korei i Chin) powraca do Weimaru. Tutaj w latach 1971 – 1983 sprawuje funkcję dyrektora Związku Literatów Niemieckich Turyngii (w obwodzie Erfurt).

W roku 1974 żeni się z Renate Stumpf.

W roku 1995 Thürk rezygnuje z członkostwa w Centrum PEN (Wschód).

24 listopada 2005 r. Harry Thürk umiera po długiej i ciężkiej chorobie w wieku 78 lat w Weimarze.

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Książka pt. „Treffpunkt Wahrheit“, opublikowana w 2004 r., stanowi 60 publikację Thürka (zajmując ostatnie miejsce pomiędzy powieściami, dokumentami, reportażami, kryminałami, książkami dla dzieci itd. oraz 15 scenariuszami).

Nagrody i wyróżnienia (wybór)[edytuj | edytuj kod]

  • 1964, 1977 Krajowa Nagroda NRD
  • 1968: 1 Miejsce na Festiwalu Filmowym Krajów Azjatyckich i Obszaru Pacyfiku
  • 1971, 1980 Nagroda Theodora Körnera (NRD)

Dzieła (wybór)[edytuj | edytuj kod]

Reportaże/ literatura faktu[edytuj | edytuj kod]

  • Pearl Harbor - Die Geschichte eines Überfalls, 1965
  • Singapore - Der Fall einer Bastion, 1970
  • Indonesien '65 - Anatomie eines Putsches, 1975
  • Nachts weint die Sampaguita - Kampf und Niederlage der Huk auf den Philippinen, 1980
  • Saigon - Über das Ende des amerikanischen Krieges in Indochina, 1985
  • Der Reis und das Blut - Kambodscha unter Pol Pot, 1990
  • Midway - Die Wende des Pazifik-Krieges 1942, 1991
  • Der lange Marsch - Mao Tse-tungs Weg zur Macht, 1998

Powieści[edytuj | edytuj kod]

  • Die Stunde der toten Augen, 1957
  • Das Tal der sieben Monde, 1960
  • Der Wind stirbt vor dem Dschungel, 1961
  • Lotos auf brennenden Teichen, 1962
  • Der Tod und der Regen, 1967
  • Amok (Thürk), 1974
  • Der Gaukler (Thürk) (2 tomy), 1978
  • Des Drachens grauer Atem, 1979
  • Taifun (3 tomy), 1988
  • Sommer der toten Träume, 1993
  • 10 kryminałów z serii "Delikte-Indizien-Ermittlungen", 1991-2000

Opowiadania[edytuj | edytuj kod]

  • Nacht und Morgen, 1950
  • Treffpunkt Große Freiheit, 1954
  • Goldener Traum Jugend, 1996
  • Auch überm Jangtse ist Himmel, 2001

Literatura dziecięca[edytuj | edytuj kod]

  • Fahrten und Abenteuer von Pitt und Ursula, Knabe Verlag Weimar 1955/56
  • Su-su von der Himmelsbrücke, 1960

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]