Hastings (turniej szachowy)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Uczestnicy turnieju w 1895 roku
Chess zhor 26.png
Chess zver 26.png
a8 b8 c8 d8 e8 f8 g8 h8
a7 b7 c7 d7 e7 f7 g7 h7
a6 b6 c6 d6 e6 f6 g6 h6
a5 b5 c5 d5 e5 f5 g5 h5
a4 b4 c4 d4 e4 f4 g4 h4
a3 b3 c3 d3 e3 f3 g3 h3
a2 b2 c2 d2 e2 f2 g2 h2
a1 b1 c1 d1 e1 f1 g1 h1
Chess zver 26.png
Chess zhor 26.png
Gambit hetmański, wariant Hastings D43

Turniej szachowy w Hastings (ang. Hastings International Chess Congress) – najstarszy na świecie cykliczny turniej szachowy, rozgrywany corocznie na przełomie lat w angielskim mieście Hastings.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Turniej główny nosi nazwę Hastings Premier i po raz pierwszy rozegrany został na przełomie 1920 i 1921 roku. Aż do edycji 2003/04 był rozgrywany w formule kołowej z udziałem od 10 do 16 zawodników. W edycji 2004/05 zastosowano system pucharowy, a od kolejnej – system szwajcarski. Poza turniejem głównym odbywają się również turnieje niższej rangi.

W czasie wieloletniej historii, poza edycjami noworocznymi odbyły się również cztery turnieje letnie, z których najsłynniejszym był turniej rozegrany w dniach od 5 sierpnia do 2 września 1895 r. z udziałem m.in. Michaiła Czigorina, Emanuela Laskera, Siegberta Tarrascha i Wilhelma Steinitza, a w którym sensacyjnym zwycięzcą został Harry Pillsbury[1].

W turniejach w Hastings startowało jedenastu z pierwszych dwunastu mistrzów świata (jedynym, który nie wystąpił w Hastings był Bobby Fischer): Wilhelm Steinitz (1895), Emanuel Lasker (1895), José Raúl Capablanca (1919, 1929/30, 1930/31, 1934/35), Aleksander Alechin (1922, 1925/26, 1933/34, 1936/37), Max Euwe (1923/24, 1930/31, 1931/32, 1934/35, 1945/46, 1949/50), Michaił Botwinnik (1934/35, 1961/62, 1966/67), Wasilij Smysłow (1954/55, 1962/63, 1968/69), Michaił Tal (1963/64), Tigran Petrosjan (1977/78), Borys Spasski (1965/66) oraz Anatolij Karpow (1971/72). Jednak tylko dwóch z nich tytułowało się mistrzami świata podczas uczestnictwa w zawodach (Emanuel Lasker w 1895 oraz Aleksander Alechin w 1933/34)[2].

Poza mistrzami świata, w turniejach Hastings Premier startowały również dwie mistrzynie świata: Vera Menchik (siedmiokrotnie, pomiędzy edycjami 1929/30 i 1936/37) oraz Nona Gaprindaszwili (1964/65). W teorii debiutów nazwę Hastings nosi jeden z wariantów gambitu hetmańskiego nieprzyjętego, który powstaje po posunięciach: 1.d4 d5 2.c4 e6 3.Sf3 Sf6 4.Gg5 h6 5.G:f6 H:f6 6.Sc3 c6 7.Hb3. Po raz pierwszy pozycja ta powstała w partii Victor BergerGeorge Alan Thomas rozegranej podczas edycji 1926/27[3].

Zwycięzcy dotychczasowych turniejów[edytuj | edytuj kod]

edycje noworoczne (Hastings International Chess Congress)[edytuj | edytuj kod]

Edycja Lata Zwycięzcy
1 1920/21 Anglia Frederick Yates
2 1921/22 Królestwo Serbów, Chorwatów i Słoweńców Borislav Kostić
3 1922/23 Polska Akiba Rubinstein
4 1923/24 Holandia Max Euwe
5 1924/25 Węgry Géza Maróczy, Polska Ksawery Tartakower
6 1925/26 Francja Aleksander Alechin, Królestwo Serbów, Chorwatów i Słoweńców Milan Vidmar
7 1926/27 Polska Ksawery Tartakower
8 1927/28 Polska Ksawery Tartakower
9 1928/29 Belgia Edgard Colle, Stany Zjednoczone Frank Marshall, Węgry Sándor Takács
10 1929/30 Kuba José Raúl Capablanca
11 1930/31 Holandia Max Euwe
12 1931/32 Czechosłowacja Salomon Flohr
13 1932/33 Czechosłowacja Salomon Flohr
14 1933/34 Czechosłowacja Salomon Flohr
15 1934/35 Holandia Max Euwe, Anglia George Alan Thomas, Czechosłowacja Salomon Flohr
16 1935/36 Stany Zjednoczone Reuben Fine
17 1936/37 Francja Aleksander Alechin
18 1937/38 Stany Zjednoczone Samuel Reshevsky
19 1938/39 Węgry László Szabó
20 1939/40 Anglia Frank Parr
21 1945/46 Francja Ksawery Tartakower
22 1946/47 Anglia Conel Hugh O'Donel Alexander
23 1947/48 Węgry László Szabó
24 1948/49 Francja Nicolas Rossolimo
25 1949/50 Węgry László Szabó
26 1950/51 Niemcy Zachodnie Wolfgang Unzicker
27 1951/52 Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Svetozar Gligorić
28 1952/53 Anglia Harry Golombek, Hiszpania Antonio Medina García, Anglia Jonathan Penrose, Kanada Daniel Yanofsky
29 1953/54 Anglia Conel Hugh O'Donel Alexander, Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Dawid Bronstein
30 1954/55 Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Paul Keres, Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Wasilij Smysłow
31 1955/56 Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Wiktor Korcznoj, Islandia Fridrik Olafsson
32 1956/57 Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Svetozar Gligorić, Dania Bent Larsen
33 1957/58 Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Paul Keres
34 1958/59 Niemiecka Republika Demokratyczna Wolfgang Uhlmann
35 1959/60 Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Svetozar Gligorić
36 1960/61 Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Svetozar Gligorić
37 1961/62 Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Michaił Botwinnik
38 1962/63 Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Svetozar Gligorić, Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Aleksander Kotow
39 1963/64 Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Michaił Tal
40 1964/65 Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Paul Keres
41 1965/66 Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Borys Spasski, Niemiecka Republika Demokratyczna Wolfgang Uhlmann
42 1966/67 Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Michaił Botwinnik
43 1967/68 Rumunia Florin Gheorghiu, Czechosłowacja Vlastimil Hort, Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Leonid Stein, Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Aleksiej Suetin
44 1968/69 Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Wasilij Smysłow
45 1969/70 Węgry Lajos Portisch
46 1970/71 Węgry Lajos Portisch
47 1971/72 Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Anatolij Karpow, Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Wiktor Korcznoj
48 1972/73 Dania Bent Larsen
49 1973/74 Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Giennadij Kuźmin, Węgry László Szabó, Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Michaił Tal, Holandia Jan Timman
50 1974/75 Czechosłowacja Vlastimil Hort
51 1975/76 Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Dawid Bronstein, Czechosłowacja Vlastimil Hort, Niemiecka Republika Demokratyczna Wolfgang Uhlmann
52 1976/77 Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Oleg Romaniszyn
53 1977/78 Izrael Roman Dżindżichaszwili
54 1978/79 Szwecja Ulf Andersson
55 1979/80 Szwecja Ulf Andersson, Anglia John Nunn
56 1980/81 Szwecja Ulf Andersson
57 1981/82 Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Wiktor Kuprejczyk
58 1982/83 Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Rafael Waganian
59 1983/84 Szwecja Lars Karlsson, Anglia Jonathan Speelman
60 1984/85 Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Jewgienij Swiesznikow
61 1985/86 Islandia Margeir Petursson
62 1986/87 Anglia Murray Chandler, Dania Bent Larsen, Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Symbat Lyputian, Anglia Jonathan Speelman
63 1987/88 Anglia Nigel Short
64 1988/89 Anglia Nigel Short
65 1989/90 Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Siergiej Dołmatow
66 1990/91 Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Jewgienij Bariejew
67 1991/92 Rosja Jewgienij Bariejew
68 1992/93 Węgry Judit Polgár, Rosja Jewgienij Bariejew
69 1993/94 Anglia John Nunn
70 1994/95 Niemcy Thomas Luther
71 1995/96 Anglia Stuart Conquest, Rosja Aleksander Chalifman, Chorwacja Bogdan Lalić
72 1996/97 Anglia Mark Hebden, Anglia John Nunn, Litwa Eduardas Rozentalis
73 1997/98 Anglia Matthew Sadler
74 1998/99 Bośnia i Hercegowina Ivan Sokolov
75 1999/00 Izrael Emil Sutowski
76 2000/01 Anglia Stuart Conquest, Indie Krishnan Sasikiran
77 2001/02 Uzbekistan Aleksiej Barsow, Indie Pentala Harikrishna, Indie Krishnan Sasikiran
78 2002/03 Dania Peter Heine Nielsen
79 2003/04 Grecja Vasilios Kotronias, Szkocja Jonathan Rowson
80 2004/05 Rosja Władimir Biełow
81 2005/06 Ukraina Walerij Niewierow
82 2006/07 Gruzja Merab Gagunaszwili, Ukraina Walerij Niewierow
83 2007/08 Belgia Wadim Małachatko, Azerbejdżan Nidżat Mamedow, Ukraina Walerij Niewierow
84 2008/09 Rosja Igor Kurnosow
85 2009/10 Rumunia Andrei Istratescu, Francja Romain Edouard, Anglia David Howell, Anglia Mark Hebden
86 2010/11 Indie Deep Sengupta, Indie Arghyadip Das
87 2011/12 Chińska Republika Ludowa Wang Yue
88 2012/13[4] Anglia Gawain Jones
89 2013/14[5] Gruzja Micheil Mczedliszwili, Niemcy Igor Chenkin, Chińska Republika Ludowa Ma Qun, Anglia Mark Hebden,
Uzbekistan Jahongir Wachidow, Stany Zjednoczone Justin Sarkar, Serbia Jovica Radovanović

edycje letnie (Summer Congress)[edytuj | edytuj kod]

Edycja Lata Zwycięzcy
1 1895 Stany Zjednoczone Harry Pillsbury
2 1919 Kuba José Raúl Capablanca
3 1922 Francja Aleksander Alechin
4 1995 Turcja Suat Atalık[6]

Przypisy

  1. Scottish champion wins Hastings
  2. Congress History
  3. David Hooper, Kenneth Whyld The Oxford Companion to Chess, Oxford University Press (1992), str 170, ISBN 0-19-280049-3
  4. Gawain Jones wins 88th Hastings Masters
  5. Seven tie for first place in Hastings Masters 2014
  6. Hastings 1995. [dostęp 2009-06-21].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]