Hato-Udo
| Poddystrykt | |
| Hato-Udo | |
| Położenie na mapie dystryktu Ainaro |
|
| Państwo | |
| Dystrykt | Ainaro |
| Stolica | Hato-Udo |
| Powierzchnia | 243,01 km² |
| Ludność (2010) • liczba ludności • gęstość |
9645 39,68 os./km² |
| Szczegółowy podział administracyjny | |
| Gminy | 2 |
Hato-Udo – miejscowość i poddystrykt w Timorze Wschodnim, w dystrykcie Ainaro. Jest największym z czterech poddystryktów w dystrykcie Ainaro. Zajmuje powierzchnię 243,01 km²[1] i liczy 9645 mieszkańców (2010[1]).
Spis treści |
Miejscowość [edytuj]
Hato-Udo położone jest w gminie Leolima w pobliżu jeziora Lagoa Lebomulua, 61 km na południe (w prostej linii) od stolicy Timoru Wschodniego Dili, a od stolicy dystryktu Ainaro miasto dzieli około 16 km. Leży na wysokości 339 m n.p.m. W Hato-Udo znajduje się prywatna szkoła podstawowa i ośrodek zdrowia[2].
Poddystrykt [edytuj]
Poddystrykt Hato-Udo jest najbardziej wysuniętym na południe poddystryktem dystryktu Ainaro. Ma dostęp do Morza Timor. Graniczy z dystryktami: Cova-Lima od południowego-zachodu i Manufahi od wschodu oraz z poddystryktami: Ainaro od zachodu i z Hatu-Builico od północy.
Ludność [edytuj]
W 2010 roku mieszkało tutaj 9645 mieszkańców (w 2004 roku 8817 mieszkańców[3]). Średnia wieku w 2010 wynosiła 18,6 lat[1] (w 2004 roku 17,7 lat[4]). Większość ludności to katolicy. Pozostali to muzułmanie i protestanci. Ludność uprawia maniok, kukurydzę, orzechy kokosowe, kawę, ryż i inne warzywa[5].
Gminy [edytuj]
Poddystrykt Hato-Udo jest podzielony na 2 gminy:
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 Direcção Nacional de Estatística: 2010 Census Wall Chart (ang.). dne.mopf.gov.tl. [dostęp 27 września 2011].
- ↑ UNMIT: Timor-Leste District Atlas version02, August 2008 (ang.). unmit.org. [dostęp 15 października 2011].
- ↑ Direcção Nacional de Estatística 2004 Census (ang.). dne.mopf.gov.tl. [dostęp 15 października 2011].
- ↑ Direcção Nacional de Estatística: Census of Population and Housing Atlas 2004 (ang.). dne.mopf.gov.tl. [dostęp 15 października 2011].
- ↑ Direcção Nacional de Estatística: Suco Report Volume 4 (ang.). dne.mopf.gov.tl. [dostęp 1 października 2011].
|
|||||||