Haubica M198
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| M198 | |
 |
|
| Dane podstawowe | |
| Państwo |  Stany Zjednoczone |
| Rodzaj | haubica |
| Dane taktyczno-techniczne | |
| Kaliber | 155 mm |
| Donośność | 22 400 m 30 000 m (RAP) |
| Długość | 12 300 mm (marszowa) 11 000 mm (bojowa) |
| Szerokość | 2800 mm (marszowa) |
| Wysokość | 2900 mm (marszowa) |
| Masa | 7 148 kg |
| Szybkostrzelność | 4 strz/min (maksymalna) 2 strz/min (ciągła) |
| Obsługa | 9 osób |
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
 |
Ten artykuł od 2013-03 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Możliwe, że ten artykuł w całości albo w części zawiera informacje nieprawdziwe. Informacje bez źródeł w każdej chwili mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Pomóż Wikipedii i dodaj przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
M198 – amerykańska haubica holowana. Jest przystosowana do desantu spadochronowego, może być również transportowana z pomocą śmigłowca CH-47 Chinook. Haubice M198 są zgrupowane w odrębnych armijnych i korpusowych jednostkach artyleryjskich, a także w batalionach artylerii dywizji lekkich i powietrznodesantowych. Używa ich także Korpus Piechoty Morskiej Stanów Zjednoczonych oraz armia australijska.
W US Army i USMC haubica M198 będzie zastąpiona przez ultralekką haubicę M777[1].
Amunicja [edytuj]
- M107 Normal Cavity - amunicja odłamkowo-burząca, razi nieprzyjaciela wybuchem jak i odłamkami o wielkiej prędkości (5000-6000 m/s). W promieniu 50 metrów od miejsca wybuchu rozciąga się strefa rażenia śmiertelnego, w promieniu 100 metrów pocisk powoduje rany.
- Dymna – używana do ukrycia ruchów własnych sił.
- Z białym fosforem - używana jako amunicja zapalająca i do wytwarzania dymu.
- Oświetlająca - pociski wybuchają na wysokości 600 metrów nad ziemią, wyrzucając flarę oświetlającą obszar w przybliżeniu 1000 m. Pociski oświetlające często używane są w połączeniu z odłamkowo-burzącymi. Mogą być również używane w ciągu dnia w celu wskazywania celów dla lotnictwa.
- DPICM – kasetowa, każdy pocisk zawiera 88 podpocisków. Po wystrzeleniu podpociski uwalniają się nad celem, każdy z nich może przebić 2 cale stali. Ten typ amunicji wprowadzono jako odpowiedź na zagrożenie ze strony radzieckich czołgów w czasie zimnej wojny.
- M712 Copperhead – kierowane pociski artyleryjskie, używane do strzelania precyzyjnego, cel musi być oświetlony laserem naprowadzającym.
- SADAR – amunicja eksperymentalna, wystrzeliwana w kierunku wrogich pojazdów. Po wystrzeleniu pocisk się aktywuje, opadając na spadochronie kieruje się w stronę najbliższego pojazdu.
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
- ↑ 500 haubic M777 (pol.). www.altair.com.pl, 2009-04-17. [dostęp 2013-03-30].
