Hayden White

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Hayden White (ur. 1928) - amerykański historyk historiografii i historyk życia intelektualnego, krytyk kultury, emerytowany profesor historii świadomości na University of California w Santa Cruz oraz profesor literatury porównawczej na Stanford University.

W 1991 roku został członkiem American Academy of Arts and Sciences[1]. Otrzymał szereg doktoratów honoris causa od uczelni z całego świata: University of Michigan (1995), University of West Ontario (2004), Central European University w Budapeszcie (2005), Universitatea din Bucureşti (2010) oraz Uniwersytet Gdański (2011)[1].

Jego najbardziej znana książka to Metahistory. The Historical Imagination In Nineteenth-Century Europe (1973). White proponuje tam, by na historiografię spojrzeć jak na dzieło literackie. Twierdzi, że myślenie o świecie ma charakter narracyjny. Rzeczywistość to czysty strumień zdarzeń, które sami porządkujemy i wyjaśniamy. Historia jest dostępna tylko poprzez język. Do opowiadania przeszłości historyk wykorzystuje cztery tropy (teoria tropów White'a): metaforę, metonimię, synekdochę i ironię. White zaliczany jest do postmodernistów, konstruktywistów i narratywistów[przez kogo?].

Inne jego ważne książki to: Tropics of Discourse. Essays in Cultural Criticism (1978), The Content of the Form. Narrative Discourse and Historical Representations (1987), Figural Realism. Studies in the Mimesis Effect (1999).

Przekłady polskie[edytuj | edytuj kod]

  • Poetyka pisarstwa historycznego, pod red. Ewy Domańskiej i Marka Wilczyńskiego, wyd. Universitas, Krakow 2000.
  • Proza Historyczna, pod red. Ewy Domańskiej, wyd. Universitas, Kraków 2009.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Ewa Domańska, [Recenzja dorobku Haydena White'a], "Przegląd Polityczny", nr 109/110 (2011), s. 48.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]