Hayes Jones

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Hayes Jones
Data i miejsce urodzenia 4 sierpnia 1938
Pontiac
Dyscypliny lekkoatletyka
Dorobek medalowy

Hayes Wendell Jones (ur. 4 sierpnia 1938 w Pontiac w Michigan) – amerykański lekkoatleta płotkarz, mistrz olimpijski.

Nie miał dobrych warunków fizycznych do biegu na wysokich płotkach, bo mierzył tylko 180 cm, ale rekompensował to nienaganną techniką, szybkością i doskonałym startem.

W 1959 zwyciężył w biegu na 110 m przez płotki na Igrzyskach Panamerykańskich w Chicago. Na Igrzyskach Olimpijskich w 1960 w Rzymie zdobył brązowy medal w twej konkurencji (wyprzedzili go rodacy Lee Calhoun i Willie May). W 1961 był w składzie sztafety 4 x 100 m, która ustanowiła rekord świata wynikiem 39,1 s.

Zwyciężył w biegu na 110 m przez płotki na Igrzyskach Olimpijskich w 1964 w Tokio ustanawiając rekord olimpijski 13,6 s.

Był mistrzem Stanów Zjednoczonych (AAU) na 120 jardów przez płotki w 1958, 1961 i 1963 oraz na 110 m przez płotki w 1960 i 1964, a także akademickim mistrzem USA (NCAA) na 120 jardów ppł i 220 jardów ppł w 1959.

Po zakończeniu kariery sportowej pracował m. in jako dyrektor ds. rekreacji Nowego Jorku, a obecnie jest dyrektorem przedsiębiorstwa transportu publicznego w Detroit.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]