Hazard
| Patologiczny hazard | |||
|
|||
|
|||
.JPG)
Hazard – wszystkie gry pieniężne, w których o wygranej w mniejszym lub większym stopniu decyduje przypadek. Słowo "hazard" pochodzi z języka arabskiego: "az-zahr" znaczy "kostka", "gra w kości". W języku angielskim dosłownie przetłumaczone oznacza "niebezpieczeństwo", "ryzyko".
Do najsłynniejszych gier hazardowych należą m.in. ruletka i poker. O ile w ruletce czynnik losowy jest decydujący, to w przypadku pokera toczy się spór, na ile w tej grze o wygranej decydują umiejętności, na ile czynnik losowy.
Miastem określanym jako "Miasto hazardu" jest Las Vegas, w którym dziennie na rozrywkę ludzie wydają miliony dolarów. Historyczną "stolicą hazardu" jest Monte Carlo w Monako.
Spis treści |
Historia [edytuj]
Hazard był obecny we wszystkich starożytnych cywilizacjach. O wartościowe rzeczy i niewolników grano w Chinach już około 2300 lat p.n.e., w Tebach około 1500 lat p.n.e. Dowody na gry hazardowe są w inskrypcjach na piramidzie Cheopsa i w Biblii (rzymscy żołnierze grali o szaty konającego na krzyżu Chrystusa).
Znane do dziś oczko i poker zostały wymyślone w Chinach. W karty przekształciły się tam pieniądze, którymi pierwotnie odbywała się rozgrywka. Karty z wzorami dywanów dotarły w XIII wieku do Włoch i Hiszpanii. Tam pojawiły się figury: król, dama, walet. Francuzi twierdzą, że to oni wynaleźli tak oznaczone karty, podają nawet konkretną datę: 1387. Pierwsza drukowana talia kart z nowym wzorem (wcześniej rysowano i zdobiono ręcznie) miała opuścić w 1440 roku warsztat Gutenberga[potrzebne źródło].
Dochody [edytuj]
Nowy wynalazek szybko znalazł się w Ameryce, gdzie hazard rozkręcił się na dobre. W Ameryce też najwcześniej wykorzystywano oficjalne dochody z kasyn i loterii do finansowania inwestycji publicznych. Na początku XX wieku, po krótkim okresie delegalizacji, kolejne stany znosiły zakazy prowadzenia loterii. W 1931 roku zalegalizowano wreszcie kasyna w Nevadzie.
We wszystkich krajach, gdzie hazard nie jest zabroniony, zasila budżet państwa przez podatki. Z punktu wiedzenia skarbu państwa zatem: im większy więc obrót kasyn, tym lepiej. Gigantem są USA: w 2004 roku obrót kasyn wyniósł 47,3 mld dolarów. Według analiz PricewaterhouseCoopers (firmy doradztwa finansowego), w 2009 roku wzrośnie do 64,1 miliarda.
Europa jest druga na hazardowej liście. Najwięcej na grę wydają (dane z 2004 r.) Francuzi – 2,5 miliarda euro oraz Niemcy i Brytyjczycy – po około 1 miliardzie euro.
W krajach islamskich hazard jest zabroniony, choć np. Indonezja dopuszcza go na wyspie Batam. W Japonii funkcjonuje 200 tys. nielegalnych kasyno-barów, zwanych "shantis". Szacuje się, że co rok przepływa przez nie około 10 miliardów dolarów. Władze, chcąc pozyskać część dochodów, liberalizują prawo. Oficjalnie w całej Azji obrót "przemysłu hazardowego" to 8,8 miliarda dolarów, z czego połowę przynosi Makau. Już w II połowie XIX wieku Makau żyło z podatków płaconych przez 2 tys. kasyn.
Hazard to biznes niskiego ryzyka, który ciągle się rozwija. Według prognoz PWC – w 2009 roku łączny obrót wszystkich kasyn na świecie ma przekroczyć 100 miliardów dolarów.
Hazard w Polsce [edytuj]
Urządzanie i prowadzenie działalności hazardowej Polsce reguluje ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych. Określa ona katalog gier hazardowych jakie są w Polsce dozwolone oraz miejsce i warunki ich urządzania. Do ustawowego katalogu gier należą:
- gry liczbowe
- loterie pieniężne
- gra telebingo
- loterie fantowe
- gry cylindryczne (np. ruletka)
- gry w karty: blackjack, poker, baccarat
- gry w kości
- gra bingo pieniężne
- gra bingo fantowe
- loterie promocyjne
- loterie audiotekstowe
- zakłady wzajemne polegające na odgadywaniu wyników sportowego współzawodnictwa ludzi lub zwierząt (totalizator)
- zakłady wzajemne polegające na odgadywaniu zaistnienia różnych zdarzeń (bukmacherstwo)
- gry na automatach
W 2005 roku w Polsce kasyna gry prowadziło 5 firm, salony gier na automatach – 13 a zakłady wzajemne 8 firm.
Ogółem wydano w Polsce na hazard w 2005 kwotę blisko 6,5 mld zł w tym na gry liczbowe 2,34 mld; na grę na automatach o niskich wygranych 1,34 mld; w salonach gier na automatach 1,04 mld; w kasynach gry 0,96 mld; na zakłady wzajemne 0,66 mld; loterie pieniężne 70 mln zł; w salonach bingo 8 mln zł[1].
Do budżetu państwa z tytułu opodatkowania hazardu w 2005 wpłynęło ponad 805 mln zł.[2].
Hazard w Internecie określany jest terminem "e-hazard" (albo "hazard online"). W Polsce zabroniony w internecie jest hazard typu: ruletka, karty, automaty. Dopuszczalne w internecie jest zawieranie zakładów wzajemnych odnośnie np. wyścigów konnych[3]. Hazard może być formą uzależnienia, wg ICD-10 – F63.0 hazard to zaburzenie nawyków i kontroli impulsów.
Hazard w kulturze religijnej [edytuj]
Kalwinizm uznaje granie w gry hazardowe za grzech, a Kościół Jezusa Chrystusa Świętych w Dniach Ostatnich i Świadkowie Jehowy surowo zakazują uprawiania hazardu.
Przypisy
- ↑ Najwyższy CZAS!, 13.10.2007, 41/2007, str. XVI-XVIII
- ↑ Najwyższy CZAS!, 13.10.2007, 41/2007, str. XVII
- ↑ Dziennik Ustaw poz. 779 nr 134 z 2011 roku – -INFOR.pl – portal prawno gospodarczy – prawo, finanse, życie, podatki, dziennik ustaw, wiadomości
Linki zewnętrzne [edytuj]
- Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. z 2009 r. Nr 201, poz. 1540)
Artykuł uwzględnia stan prawny na 14 lipca 2011. Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć prawnych w Wikipedii.
