Hazel LeRoy Wallace

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Hazel LeRoy Wallace
14 zwycięstw
Kapitan Kapitan
Data i miejsce urodzenia 12 listopada 1897
Lethbridge Kanada
Data śmierci 22 marca 1976
Przebieg służby
Siły zbrojne RAF roundel.svgRNAS, RFC, RAF
Jednostki 9 Naval, 1 Naval, No. 201 Squadron RAF No. 3 Squadron RAF
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
Odznaczenia
Distinguished Flying Cross (Wielka Brytania)

Hazel LeRoy Wallace (ur. 12 listopada 1897, zm. 22 marca 1976) – kanadyjski asów myśliwskich okresu I wojny światowej. Odniósł 14 zwycięstw powietrznych.

Hazel LeRoy Wallace w 1917 roku służył w Royal Naval Air Service w 9 eskadrze RNAS (9 Naval). W jednostce odniósł swoje pierwsze zwycięstwo powietrzne, 6 września 1917 roku zestrzelił niemiecki samolot Albatros C. Na początku 1918 roku został przeniesiony do 1 Eskadry RNAS, w której w marcu zestrzelił dwa samoloty Albatros D.V. Po przeniesieniu jednostki do Royal Flying Corps 1 kwietnia Wallace pozostał w jednostce do końca maja odnosząc kolejne zwycięstwa. Po przejściu na przełomie maja i czerwca 1918 roku do jednostki No. 3 Squadron RAF został mianowany dowódcą jednego z kluczy. Wszystkie zwycięstwa powietrzne odniósł na samolocie Sopwith Camel.

Ostatnie zwycięstwo odniósł 22 sierpnia 1918 roku. Razem z porucznikiem George'em Rileyem w okolicach Tilloy zestrzelili niemiecki balon obserwacyjny.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]