HaZorea

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Hazorea)
Skocz do: nawigacja, szukaj
HaZorea
הזורע
Zabudowania kibucu
Zabudowania kibucu
Państwo  Izrael
Dystrykt Dystrykt Północny
Poddystrykt Poddystrykt Jezreel
Samorząd Regionu Samorząd Regionu Megiddo
Wysokość 65 m n.p.m.
Populacja (2011)
• liczba ludności

852
Nr kierunkowy +972 4
Kod pocztowy 36581
Położenie na mapie Izraela
Mapa lokalizacyjna Izraela
HaZorea
HaZorea
Ziemia 32°38′41″N 35°07′15″E/32,644722 35,120833
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa
Portal Portal Izrael

HaZorea (hebr. הזורע; ang. HaZorea; pol. Siewca) – kibuc położony w Samorządzie Regionu Megiddo, w Dystrykcie Północnym, w Izraelu. Członek Ruchu Kibuców (HaTenoa'a HaKibbutzit).

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Kibuc jest położony na wysokości 65 metrów n.p.m. u podnóża wzgórz Wyżyny Manassesa w zachodniej części Doliny Jezreel w Dolnej Galilei. Osada jest rozłożona u wejścia do głębokiego wadi strumienia HaSzofet, który na wschodzie wpada do rzeki Kiszon. Na wschód od kibucu są stawy hodowlane ryb i pola uprawne Doliny Jezreel, natomiast po stronie zachodniej są zalesione wzgórza Givat Misz'ol (206 m n.p.m.), Tell Kira (222 m n.p.m.) i Har Gachar (237 m n.p.m.). W jego otoczeniu znajduje się miasto Jokne’am, moszawy Kefar Jehoszua, Kfar Baruch i HaJogev, moszawa Jokneam, kibuce Miszmar ha-Emek i Ramat ha-Szofet, oraz wioska komunalna Ein HaEmek. Na wschód od kibucu znajduje się baza lotnicza Ramat David.

Podział administracyjny[edytuj | edytuj kod]

HaZorea jest położona w Samorządzie Regionu Megiddo, w Poddystrykcie Jezreel, w Dystrykcie Północnym Izraela.

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Większość mieszkańców kibucu jest Żydami, jednak nie wszyscy identyfikują się z judaizmem. Tutejsza populacja jest świecka[1][2]. W 2011 roku liczył 852 mieszkańców, i był uznawany za jeden z największych kibuców w kraju[3].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Muzeum w kibucu HaZorea
Zakład produkcyjny w HaZorea

Pierwotnie w okolicy tej istniała arabska wioska Abu Zurajk. Została ona wysiedlona i zniszczona przez żydowskich żołnierzy Hagany w dniu 12 kwietnia 1948 roku podczas wojny domowej w Mandacie Palestyny[4]. Dużo wcześniej tutejsze grunty wykupiły od arabskich mieszkańców żydowskie organizacje syjonistyczne. Grupa założycielska powstała w 1934 roku i składała się z około 70 imigrantów z Niemiec. Byli to członkowie liberalno-socjalistycznego syjonistycznego ruchu młodzieżowego Wanderbund. Początkowo zamieszkali w Haderze, gdzie zdobywali doświadczenia rolniczego. W międzyczasie pozyskano fundusze z Niemiec i zakupiono ziemię przy arabskiej wiosce Abu Zurajk. Umożliwiło to założenie w styczniu 1936 roku kibucu[5]. Nazwa osady (pol. Siewca) nawiązywała do idei "siewcy pokoju", który miał symbolizować połączenie narodu żydowskiego z własną ziemia i odnową Ziemi Izraela. Pomimo pragnienia utrzymywania pokoju z arabskimi sąsiadami, współżycie od samego początku nie układało się zgodnie. Arabowie nie ustępowali ze sprzedanej ziemi, i pierwsi mieszkańcy kibucu byli zmuszeni utrzymywać się z bardzo niewielkiej działki. Mieszkali w namiotach, cierpieli od komarów z pobliskich bagien, chorób, ubóstwa i nędzy. Trudne warunki życia i brak podstaw ekonomicznych były przyczyną zniechęcenia i wyjazdu niektórych mieszkańców. Podczas arabskiego powstania w Palestynie (1936-1939) doszło do ataku na kibuc. W grudniu 1938 roku wybudowano pierwszy dom. W 1942 roku do kibucu dołączyła kolejna grupa imigrantów z Niemiec, a następnie z Bułgarii. Podczas wojny domowej w Mandacie Palestyny w 1948 roku stacjonował tutaj jeden z elitarnych oddziałów Palmach. Po I wojnie izraelsko-arabskiej kibuc przejął pola zniszczonej sąsiedniej wioski arabskiej Abu Zurajk, co umożliwiło rozwój osady. W kolejnych latach kibuc przyjął imigrantów z Maroka, Syrii i Libanu[6][7].

Kultura i sport[edytuj | edytuj kod]

W kibucu znajduje się ośrodek kultury z biblioteką. Centrum kultury wydaje tygodnik zatytułowany Ba'sza'ar (pol. Przy Bramie), który służy do przekazywania mieszkańcom różnych informacji dotyczących codziennego życia. Ważnym obiektem kulturalnym jest Muzeum Wilfrida, który pomagał w latach 40. XX wieku organizować aliję z nazistowskiej Europy. Muzeum prezentuje kolekcję sztuki z Dalekiego Wschodu[8]. Z obiektów sportowych jest basen kąpielowy, korty tenisowe, sala sportowa z siłownią oraz boisko do piłki nożnej. W 2009 roku powstał Klub Biegaczy HaZorea[9].

Edukacja[edytuj | edytuj kod]

Kibuc posiada przedszkole i szkołę podstawową. Starsze dzieci są dowożone do szkoły średniej w kibucu Ein ha-Szofet[10].

Turystyka[edytuj | edytuj kod]

Kibuc jest dogodnym punktem wypadowym do pieszych wędrówek po wzgórzach Wyżyny Manassesa. Okoliczne wzgórza porasta gęsty las, który stwarza wrażenie, że kibuc jest położony w Europie. W wadi strumienia HaSzofet jest wodospad i młyn. W sąsiedztwie wybudowano kemping z domkami noclegowymi.

Gospodarka[edytuj | edytuj kod]

Gospodarka kibucu opiera się na intensywnym rolnictwie, hodowli ryb i turystyce. Stodoła liczy około 670 sztuk bydła, w tym 330 krów mlecznych. Cały system dojenia krów jest w pełni zautomatyzowany. Tutejsza mleczarnia produkuje mleko, sery i inne wyroby mleczarskie[11]. Firma Hazorea Aquatics zajmuje się hodowlą i eksportem ryb hodowlanych oraz lilii wodnych[12]. Zakład Plastopil produkuje folie rolnicze oraz opakowania na mleko. W ostatnich latach firma została rozbudowana, dzięki czemu mogła poszerzyć asortyment produkowanych opakowań dla żywności[13]. Przy kibucu mieści się jedno z największych laboratoriów w Izraelu. Powstałe w 1986 roku QCC Calibration Technologies Hazorea świadczy usługi w zakresie wzorcowania wyposażenia pomiarowego dla całego kraju[14].

Infrastruktura[edytuj | edytuj kod]

W kibucu znajduje się przychodnia zdrowia, centrum handlowe, zakład kosmetyczny, stacja benzynowa i warsztat mechaniczny.

Transport[edytuj | edytuj kod]

Z kibucu wyjeżdża się na północny wschód na drogę nr 66, którą jadąc na południowy wschód dojeżdża się do kibucu Miszmar ha-Emek, lub jadąc na północny zachód do skrzyżowania z drogą nr 70 i drogą nr 722. Lokalna droga prowadzi do sąsiedniego moszawu Jokneam i miasta Jokne’am.

Przypisy

  1. Dane statystyczne z lat 1948-1995 (hebr.). W: Israel Central Bureau of Statistics [on-line]. [dostęp 2012-12-21].
  2. Dane statystyczne z lat 2001-2009 (hebr.). W: Israel Central Bureau of Statistics [on-line]. [dostęp 2012-12-21].
  3. HaZorea (hebr.). W: Bet Alon [on-line]. [dostęp 2012-12-21].
  4. Welcome To Abu Zurayq (ang.). W: Palestine Remembered [on-line]. [dostęp 2012-12-21].
  5. HaZorea (hebr.). W: Megiddo Regional Council [on-line]. [dostęp 2012-12-21].
  6. HaZorea (hebr.). W: Galil Net [on-line]. [dostęp 2012-12-21].
  7. O HaZorea (hebr.). W: Kibbutz HaZorea [on-line]. [dostęp 2012-12-21].
  8. Wilfrid Israel Museum (hebr.). W: Wilfrid Israel Museum [on-line]. [dostęp 2012-12-21].
  9. HaZorea Running Club (hebr.). W: HaZorea Running Club [on-line]. [dostęp 2012-12-21].
  10. HaZorea (hebr.). W: Rom Galil [on-line]. [dostęp 2012-12-21].
  11. Stodoła HaZorea (hebr.). W: Kibbutz HaZorea [on-line]. [dostęp 2012-12-21].
  12. Hazorea Aquatics (ang.). W: Hazorea Aquatics [on-line]. [dostęp 2012-12-21].
  13. Plastopil (ang.). W: Plastopil [on-line]. [dostęp 2012-12-21].
  14. Company Profile (ang.). W: QCC Calibration Technologies Hazorea [on-line]. [dostęp 2012-12-21].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]