Heather Nedohin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Heather Nedohin
Państwo  Kanada
 Alberta
Data i miejsce urodzenia 15 lipca 1975
Fort St. John
Klub Saville Sports Centre, Edmonton
Występy
2 (1998, 2012)
MŚ juniorów 1 (1996)
Tournament of Hearts 6 (1997, 1998, 1999, 2000, 2012, 2013)
Dorobek medalowy
Mistrzostwa świata
Brąz
Kamloops 1998
Brąz
Lethbridge 2012
Mistrzostwa świata juniorów
Złoto
Red Deer 1998
Tournament of Hearts
Złoto
Regina 1998
Srebro
Charlottetown 1999
Złoto
Red Deer 2012

Heather Nedohin, z domu Godberson (ur. 15 lipca 1975 w Fort St. John, Kolumbia Brytyjska) – kanadyjska curlerka, mistrzyni świata juniorów 1996, brązowa medalistka MŚ 1998 i 2012. Obecnie występuje jako kapitan zespołu, gra w Saville Sports Centre w Edmonton. Jest żoną trzykrotnego mistrza świata Davida Nedohina.

W curling zaczęła grać w 1981[1]. W 1996 zwyciężyła w swoim pierwszym turnieju prowincjonalnym, była najlepsza wśród juniorek także na arenie krajowej pokonując w finale Saskatchewan (Cindy Street)[2]. Na Mistrzostwach Świata Kanadyjki awansowały do fazy finałowej, złote medale zdobyły po wygraniu meczów przeciwko Szwajcarii (Nadja Heuer) i Szkocji (Julia Ewart)[3].

Po przekroczeniu wieku juniorskiego Heather jako trzecia dołączyła do ekipy Cathy King. Zespół King wygrał mistrzostwa Alberty w latach 1997 i 1998. Za pierwszym razem w Scott Tournament of Hearts 1997 zawodniczki awansowały do play offów i zajęły 4. miejsce[4]. Rok później zespół z Edmonton wygrał Round Robin. W fazie finałowej drużyna Cathy King zdobyła tytuł mistrzyń Kanady dwukrotnie pokonując 7:6 Ontario (Anne Merklinger)[5].

Podczas Mistrzostw Świata 1998 Kanadyjki były gospodyniami turnieju. W półfinale przegrały ze Szwedkami (Elisabet Gustafson), uplasowały się na najniższym stopniu podium wygrywając 10:2 nad Norweżkami (Dordi Nordby)[6]. Heather wystąpiła w mistrzostwach kraju 1999 jako Team Canada, po wygranej w półfinale z Connie Laliberte zespół uległ w finale Colleen Jones[7].

W sezonie 1999/2000 Heather opuściła zespół King by samej stać się kapitanem. Drużyna pod jej przewodnictwem zdołała zakwalifikować się na Scott Tournament of Hearts 2000, jednak zajęła 6. miejsce[8]. Później Nedohin dołączyła do zespołów Atiny Johnston i Deb Santos. Jako skip w 2012 ponownie wygrała rozgrywki prowincjonalne i wystąpiła w mistrzostwach kraju. Alberta zdołała zakwalifikować się z 4. miejsca do play-offów. W ostatniej fazie turnieju drużyna okazała się być najlepsza i wygrała wszystkie mecze począwszy od spotkania 3-4 z Quebeckiem (Marie-France Larouche) 7:4, półfinału z Manitobą (Jennifer Jones) 6:5 i finału przeciwko Kolumbii Brytyjskiej (Kelly Scott) 7:6. W Kanadyjki by dostać się do fazy finałowej musiały w barażu pokonać 9:8 Amerykanki (Allison Pottinger). W niższym meczu Page play-off uległy 3:4 Koreankom (Kim Ji-Sun), zdobyły jednak brązowe medale pokonując azjatycką drużynę 9:6[9]. Jako Team Canada podczas Scotties Tournament of Hearts 2013 zespół Nedohin uplasował się na 4. miejscu, w meczu o brąz przegrał z Kolumbią Brytyjską (Kelly Scott), wcześniej jednak zmierzył się w półfinale z Manitobą (Jennifer Jones).

Na 6. miejscu ekipa Nedohin ukończyła rywalizację w kanadyjskich kwalifikacjach olimpijskich 2013. Zespół z Edmonton wygrał 3 mecze, a przegrał 4.

Wielki Szlem[edytuj | edytuj kod]


Turniej[10] 2006/2007 2007/2008 2008/2009 2009/2010 2010/2011 2011/2012 2012/2013 2013/2014
Autumn Gold QF x QF x SF x x QF
Manitoba Lotteries QF x A SF SF F x A
Colonial Square  ?*  ?* A*  ?* A* A* QF x
Masters  ?*  ?* A*  ?* A* x* x QF
Players' Championships x x x x SF x x x
Legenda
= turniej nie odbył się
A = nie uczestniczyła
x = nie zakwalifikowała się do fazy finałowej
QF = ćwierćfinał
SF = półfinał
F = finał
W = zwycięstwo
* = turniej niezaliczany wówczas do cyklu Wielkiego Szlema

Nierozgrywane[edytuj | edytuj kod]


Turniej[11] 2006/2007 2007/2008 2008/2009 2009/2010 2010/2011
Wayden Transportation A SF x
Sobeys Slam x A A

Drużyna[edytuj | edytuj kod]

Czwarta Trzecia Druga Otwierająca
2014/2015 Heather Nedohin Amy Nixon Jessica Mair Laine Peters
2010/2014 Beth Iskiw
2009/2010 Pam Appelman
2007/2009 Kristie Moore
(skip)
Beth Iskiw
2006/2007 Deb Santos
(skip)
Kristie Moore Kate Horne
2005/2006 Deb Santos Heather Nedohin
2004/2005 Heather Nedohin Atina Johnston Lawnie MacDonald Rona Pasika
2002/2003
1999/2000 Carmen Barrack Kristie Moore Rona McGregor
1996/1999 Cathy Borst Heather Godberson Brenda Bohmer Kate Horne
1995/1996 Heather Godberson Carmen Whyte Christine Scalena Terelyn Bloor

CTRS[edytuj | edytuj kod]

Pozycje drużyn Heather Nedohin w rankingu CTRS[12]:

  • 2013/2014: 6.[13]
  • 2012/2013: 4.
  • 2011/2012: 2.
  • 2010/2011: 4.
  • 2009/2010: 12.
  • 2008/2009: 25.
  • 2007/2008: 14.
  • 2006/2007: 12.
  • 2005/2006: 46.[14]

Przypisy

  1. 2011 GP Car and Home Players Championship Coverage (ang.). [dostęp 2012-02-26].
  2. Canadian Curling Association: 1996 Maple Leaf Juniors (ang.). [dostęp 2012-02-26].
  3. MŚJ 1996 w bazie Światowej Federacji Curlingu (ang.). results.worldcurling.org.
  4. Canadian Curling Association: Scott Tournament of Hearts 1997 (ang.). [dostęp 2012-02-26].
  5. Canadian Curling Association: Scott Tournament of Hearts 1998 (ang.). [dostęp 2012-02-26].
  6. MŚ 1998 w bazie Światowej Federacji Curlingu (ang.). results.worldcurling.org.
  7. Canadian Curling Association: Scott Tournament of Hearts 1999 (ang.). [dostęp 2012-02-26].
  8. Canadian Curling Association: Scott Tournament of Hearts 2000 (ang.). [dostęp 2012-02-26].
  9. MŚ 2012 w bazie Światowej Federacji Curlingu (ang.). results.worldcurling.org.
  10. WCT – Heather Nedohin - Events
  11. WCT – Heather Nedohin - Events
  12. Historical CTRS Results (ang.). [dostęp 2014-10-04].
  13. Canadian Curling Association: 2013-2014 CTRS Standings – Women (ang.). [dostęp 2014-10-04].
  14. 2005/2006 Classement à date des équipes féminines. [dostęp 2014-10-04].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]