Heaven Shall Burn

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Heaven Shall Burn
Heaven Shall Burn - Wacken Open Air 2011.jpg
Heaven Shall Burn podczas festiwalu Wacken Open Air Festival 2011
Rok założenia 1995
Pochodzenie  Niemcy
Saalfeld/Saale (Turyngia)
Gatunek melodic death metal, metalcore
Wytwórnia płytowa Lifeforce, Century Media
Powiązania Fall of Serenity, Caliban, Maroon, Ólafur Arnalds
Obecni członkowie
Marcus Bischoff
Maik Weichert
Eric Bischoff
Alexander Dietz
Christian Bass
Byli członkowie
Patrick Schleitzer
Matthias Voigt
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Heaven Shall Burn (w skrócie HSB) – niemiecka grupa muzyczna wykonująca muzykę z pogranicza melodic death metal i metalcore.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Założyciel grupy, Matthias Voigt na trasie Hell On Earth 2006 w Monachium, 28.09.2006
Drugi z założycieli, główny kompozytor i autor tekstów, Maik Weichert na trasie Hell On Earth 2006 w Monachium, 28.09.2006

Pierwotnie zalążek przyszłego zespołu został założony przez Maika Weicherta i Matthiasa Voigta w 1995 w miejscowości Saalfeld/Saale w Niemczech[1]. Obaj występowali wcześniej w innych zespołach. Pozostali członkowie t.j. bracia Eric i Marcus Bischoff, nie należeli przedtem do żadnych zespołów, zaś Patrick Schleitzer przed wstąpieniem do grupy należał już do kilku innych formacji. Stworzony przez nich wspólnie zespół występował początkowo pod nazwą "Consense", jednak latem 1996 formacja zmieniła nazwę na "Heaven Shall Burn". Zaczerpnięto ją od nazwy albumu szwedzkiej blackmetalowej grupy Marduk zatytułowanego Heaven Shall Burn... When We Are Gathered z 1996[2]. Kwestię zaadoptowania tej nazwy wyjaśnił Matthias Voigt: "Staraliśmy się znaleźć fajną, mocną i prowokacyjną nazwę dla naszego zespołu, więc obraliśmy termin »Heaven Shall Burn« pochodzący z tytułu albumu Marduka. Nie oznacza to, że jesteśmy zespołem satanistycznym czy fanami Marduka. Lubimy ich muzykę, ale nie był to powód sam w sobie. Dla nas określenie »niebo« to metafora fałszywego raju, który ludzie tworzą sobie w swoich głowach. Chcemy, aby zaczęli myśleć i aby zobaczyli prawdę jako coś istotnego w naszym pełnym ignorancji społeczeństwie. Zatem »niebo« – ich fałszywy raj – winno spłonąć"[3]. W 1998 grupa rozpoczęła sesję nagraniową z myślą o swoim pierwszym wydawnictwie, które zostało zatytułowane In Battle There Is No Law i wydane przez wytwórnię Deeds of Revolution Records (w 2002 roku została wydana reedycja tego albumu przez wytwórnię Circulation Records i Lifeforce Records).

We wczesnych latach działalności Heaven Shall Burn pojawiał się w Polsce na mniejszych koncertach wspólnie z innymi grupami. Po kilku latach i osiągnięciu większej popularności 3 października 2004 zespół wystąpił na koncercie w Warszawie. W grudniu 2005 z zespołu odszedł gitarzysta Patrick Schleitzer, który poświęcił się sprawom prywatnym (pożegnalny koncert miał miejsce 18 listopada 2005 w Saalfeld/Saale[4][5]). Do grupy dołączył wówczas nowy gitarzysta, przyjaciel zespołu Alexander Dietz (dotychczas współpracujący z HSB, m.in. do niego należały czyste wokalizy na płycie AntiGone).

Po wygaśnięciu kontraktu z wytwórnią Lifeforce Records (celem jego wypełnienia grupa wydała w 2005 The Split Program II wraz zespołem Caliban), zespół związał się z wytwórnią Century Media. Aktualny, szósty album studyjny grupy, zatytułowany Invictus (Iconoclast III), ukazał się 24 maja 2010[6]. Była to zarazem trzecia i ostatnia, po Iconoclast (Part 1: The Final Resistance) i Bildersturm – Iconoclast II (The Visual Resistance), część trylogii "Iconoclast" w dyskografii Heaven Shall Burn[7].

4 sierpnia 2011 zespół dał koncert na festiwalu Przystanek Woodstock w Kostrzynie nad Odrą[8].

21 grudnia 2012 w rodzinnym mieście Saalfeld grupa zagrała jubileuszowy koncert numer 500., który był jednocześnie uczczeniem 15-lecia istnienia zespołu. Jako towarzysząca wystąpiła zaprzyjaźniona formacja Caliban, która także obchodziła 15-lecie istnienia, zaś na jej analogicznym jubileuszu dzień wcześniej wystąpił gościnnie Heaven Shal Burn[9][10]. Zapis koncertu z Saalfeld został wydany na dodatku do albumu Veto, wydanego 19 kwietnia 2013[11][12].

1 listopada 2013 grupa oficjalnie poinformował o odejściu perkusisty Matthiasa Voigta z powodu jego problemów zdrowotnych; jego miejsce zajął Christian Bass[13][14] (w 2007 Bass tymczasowo zastępował Voigta podczas koncertów grupy[15], od 2011 zastępcą był Daniel Wilding[16][17]).

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Marcus Bischoff podczas Resurrection Festival 2010

Muzyka Heaven Shall Burn jest często określana jako kombinacja stylów takich zespołów jak At the Gates, Bolt Thrower, The Haunted i Earth Crisis, zaś sami muzycy deklarują inspirację wymienionymi grupami[18]. Stylistycznie grupa wywodzi się z gatunku hardcore i metal. W późniejszym okresie muzykę klasyfikowano jako metalcore oraz melodic death metal.

Ze względu na tematykę tekstów, płynący z nich przekaz, a także postawy osobiste muzyków, zespół określa się mianem "zaangażowanego politycznie". Jak przyznał Maik Weichert: "Ktoś kiedyś napisał, że Heaven Shall Burn jest zespołem 'metalcore' bez 'core'. My po prostu gramy metal, ale naszą postawą jest hardcore. Jesteśmy zespołem społeczno-politycznym. To jest dla nas bardzo ważne. Tak ważne jak sama muzyka"[19]. Maik Weichert jest autorem wszystkich tekstów utworów[20].

Sam zespół ideologicznie klasyfikuje się jako lewicowy i dodatkowo jako zielony[21]. Liryki utworów grupy poruszają zróżnicowane tematy, a wśród najważniejszych w sposób pozytywny akcentowane są: wegetarianizm, weganizm, ochrona środowiska, ochrona zwierząt szacunek względem natury. Grupa negatywnie przedstawia problem niszczenia środowiska, nierówność gospodarczą i społeczną pomiędzy półkulą północną i południową świata, powszechne wyzyskiwanie ludzi w systemach gospodarczych, wyobcowanie w społeczeństwie, manipulację i zniewolenie jednostki. Z tym ostatnim wiąże się też sprzeciw wobec narastającej kontroli społeczeństwa ze strony władz państwowych, co znalazło wyraz w teledysku do utworu "Endzeit" z 2008: w jednej ze scen kabel z zainstalowanej kamery monitoringowej prowadził od ucha niemieckiego ministra spraw wewnętrznych Wolfganga Schäuble (na fotografii rozmawiającego z prezydentem Stanów Zjednoczonych George'em Bushem), a następnie wetknięty był w psie ekskrementy. Niejednokrotnie w lirykach pojawia się krytyka instytucji Kościoła i wpływu instytucji religijnych. Osobną i mocną wyrażaną jest tematyka polityczna, a mianowicie antyfaszyzm, antynazizm i piętnowanie rasizmu. Wiele utworów grupy dotyka niełatwej problematyki historii Niemiec. Są to w szczególności rządy i zbrodnie dyktatury narodowosocjalistycznej w okresie III Rzeszy, II wojna światowa, holokaust oraz powojenne rozliczenia z niemiecką przeszłością nazistowską. Ponadto w tekstach poruszane są kwestie dotyczące czasu NRD i związana z tym nieakceptowalna rzeczywistość społeczna we wschodnich landach (skąd pochodzą członkowie HSB) po zjednoczeniu Niemiec, gdzie zmieniono porządek z socjalizmu na kapitalizm i wprowadzono gospodarkę rynkową, co jednak obok zmian pozytywnych skutkowało także ujemnymi konsekwencjami i niepowodzeniem (brak rozwoju, starzenie się społeczeństwa oraz problem odradzającego się na tych obszarach ruchu neonazistowskiego).

Poruszana tematyka[edytuj | edytuj kod]

Eric Bischoff podczas Rocco del Schlacko 2012
  • Płyta Whatever It May Take z 2002 została w całości poświęcona antynazistowskiemu ruchowi Biała Róża działającemu w Niemczech podczas II wojny światowej, a przede wszystkim osobie Sophie Scholl, skazanej na śmierć przez ścięcie na gilotynie za działalność w ruchu oporu Opozycja antyhitlerowskiej w III Rzeszy. Na płycie znalazły się także odniesienia do Salvadora Allende, prezydenta Chile obalonego w 1973[22][23]. Ponadto we wkładce do płyty zawarto m.in. zdjęcie ukazujące oddanie hołdu ofiarom getta 7 grudnia 1970 przez kanclerza Niemiec Willy'ego Brandta poprzez uklęknięcie przed Pomnikiem Bohaterów Getta[24]. Matthias Voigt tak opisał ten fakt: "Cóż, to zdjęcie jest naprawdę mocne. Pokazuje byłego niemieckiego kanclerza na kolanach, przed pomnikiem poświęconym ofiarom buntu w getcie warszawskim. Cały świat zwrócił uwagę na to zdjęcie... Było tak symboliczne. Ludzie zobaczyli jak mąż stanu pada na kolana. Mąż stanu z kraju, który spowodował tyle cierpienia dla milionów ludzi. Nikt nie spodziewał się tego. Nawet politycy będący tam razem z nim"[25].
  • Album AntiGone z 2004 również zawierał korelacje tematyczne. Już sam tytuł płyty był metaforyczną grą słów (pierwsze zamierzone znaczenie to Antygona, drugie to połączenie słów 'anti' – przeciwko, 'gone' – odejście/zapomnienie). Tytuł płyty nawiązywał zatem bezpośrednio do tragedii greckiej "Antygona" autorstwa Sofoklesa, opisującej historię Antygony, córki króla Edypa, księżniczki w mitologii greckiej walczącej o swoje przekonania. Według zespołu, jej postać miała stanowić rodzaj metafory dla innych (współczesnych) bojowników o wolność, takich jak Salvador Allende, Víctor Jara, Nelson Mandela czy Sophie Scholl, których przywołanie symbolizowało sprzeciw wobec ich zapomnienia[23] .
  • Wydawnictwo Deaf To Our Prayers z 2006 miało więcej odniesień literackich. Już sam tytuł zaczerpnięty został z niemieckiej poezji romantycznej. Jak wyjaśniał Maik Weichert: "Tytuł płyty został zainspirowany wierszem Heinricha Heine opisującym sytuację robotników przemysłowych na Śląsku w XIX wieku. Album dotyka także innych wydarzeń historycznych. Jak choćby utwór "Armia", poświęcony beznadziejnej walce Polaków w powstaniu warszawskim przeciwko okupantowi (niemieckiemu) w 1944. Znów pozostaliśmy z dala od takich tematów jak ból serca, moda i sprawy rodzicielskie – od kiedy wiemy, że są ludzie, którzy chcą używać swojej głowy do headbangingu oraz myślenia"[26].
  • Płyta Iconoclast (Part 1: The Final Resistance) z 2008 to album-koncept, a zarazem była to pierwsza część trylogii "Iconoclast". Jak przyznali sami muzycy – bazował on na twórczości i dziełach Szymona Wiesenthala, Victora Klemperera i Fryderyka Nietzsche. Jak stwierdził Matthias Voigt: "Ikonoklaści to ludzie, którzy burzą relgijne symbole. Między innymi także fałszywych bożków, a w dalszym znaczeniu również ludzie, którzy zwracają się przeciwko fałszywym idolom lub przeciwko politycznym 'przywódcomi. Względnie często chodzi w naszych tekstach o bojowników o wolność oraz ruchu oporu. Zupełnie według zasady 'Żadnych bogów, żadnych mistrzów' należy zakwestionować hierarchie. Nie chodzi wyłącznie o religijną uległość, lecz także polityczne stosunki władzy, które są wątpliwe. [...] Album funkcjonuje na dwóch płaszczyznach. Jedna jest realna, są to przytaczane wydarzenia z historii, a obok tego mamy taką raczej uduchowioną. Drugą sferę można rozpatrywać także niezależnie od tła i rozumieć jako czystą historię fantasy, w przypadku której można sobie ułożyć osobiście obrazy w głowie. Tenże podział na dwie płaszczyzny widzimy także jako symbol rozdziału państwa i kościoła. Wszystko funkcjonuje na dwóch płaszczyznach i jest to tym samym niejako koncept, u którego podstaw leży płyta"[27].
  • Album Invictus (Iconoclast III) z 2010 to w zamyśle zespołu ostatnia część trylogii "Iconoclast". Zdaniem członków HSB, merytorycznie album dotyczył "ponownie niekonwencjonalnych historii o bohaterach, będzie naświetlać ugruntowanych idoli od innej strony oraz stawiać pytania względem świętowanych legend"[28]. Po raz kolejny zawartość tematyczna dotyczyła wydarzeń historycznych, wojen, polityki oraz była inspirowana literaturą.

Konkretne inspiracje[edytuj | edytuj kod]

Alexander Dietz podczas Resurrection Festival 2010

Wybrane utwory Heaven Shall Burn mają swoje bezpośrednie odniesienie do konkretnych wydarzeń historycznych, postaci oraz dzieł innych artystów:

Interpretacje[edytuj | edytuj kod]

Heaven Shall Burn ma na swoim koncie zarejestrowane i wydane covery innych zespołów. Z tego powodu zespół uważa się za "cover-friendly", jako że niemal każde z wydawnictw grupy (dotyczy też wydań limitowanych, reedycji, wersji digipack oraz albumów okolicznościowych) zawiera przynajmniej jeden cover. Dotychczas grupa przerobiła według własnego uznania następujące utwory:

Heaven Shall Burn podczas festiwalu Wacken Open Air Festival 2009

Muzycy[edytuj | edytuj kod]

Członkowie Heaven Shall Burn nie są profesjonalnymi muzykami. Poza działalnością w zespole pracują w wyuczonych zawodach bądź edukują się. Wokalista Marcus Bischoff jest pielęgniarzem i zawodowo zajmuje się opieką nad chorymi, jego brat i zarazem basista Eric Bischoff jest terapeutą zajęciowym. Perkusista Matthias Voigt studiuje ekonomikę i organizację przedsiębiorstw. Gitarzysta Alexander Dietz również jest z zawodu pielęgniarzem, jednak jako jedyny pracuje w branży muzycznej – jest producentem w studiu nagraniowym "Rape of Harmonies"[46] (w miejscowości Triptis) – współpracował m.in. z grupą Maroon podczas produkcji płyty The Cold Heart of the Sun (2007) oraz Neaera przy albumie Omnicide – Creation Unleashed (2009). Drugi gitarzysta Maik Weichert łączy działalność w zespole ze studiami prawa (obecnie jest doktorantem na Uniwersytecie w Trewirze[47] – temat jego rozprawy doktorskiej: niem. "Kunstfreiheit im Verfassungsrecht der DDR")[48]. Właśnie z powodu zobowiązań Weicherta na studiach, został odwołany występ zespołu w Warszawie podczas festiwalu "Metalmania Fest 2009" (7 marca 2009)[49]. Były gitarzysta grupy Patrick Schleitzer opuścił zespół pod koniec 2005 celem skupienia się na dokończeniu studiów[50].

W przeszłości wszyscy członkowie grupy byli weganami, zaś obecnie wszyscy są wegetarianami[51]. Pomimo uznawania zespołu za wyznający postawę straight edge (niekorzystanie z alkoholu, nikotyny i narkotyków), Heaven Shall Burn nigdy nie był taką grupą i nie miał utworów o straight egde. Niektórzy członkowie HSB praktykują zasady straight egde, jednak traktują to jako kwestie osobiste i nie ma to przełożenia na mianowanie i kategoryzowanie tą etykietą całej grupy – przekonania te znajdują silne odzwierciedlenie w tekstach grupy oraz ich własnych wypowiedziach[51].

Heaven Shall Burn podczas Rocco del Schlacko 2012

Członkowie zespołu[edytuj | edytuj kod]

Obecny skład zespołu
  • Marcus Bischoff – śpiew (od 1996)
  • Maik Weichert – gitara elektryczna (od 1996)
  • Eric Bischoff – gitara basowa (od 1996)
  • Alexander Dietz – gitara elektryczna (od 2005)
  • Christian Bass – perkusja (od 2013, w 2007 jako muzyk koncertowy)
Byli członkowie
  • Patrick Schleitzer – gitara elektryczna (1996-2005)
  • Matthias Voigt – perkusja (1996-2013)
Inni
  • Patrick W. Engel i Ralf Müller – muzycy sesyjni wykonujący partie instrumentalne
  • Daniel Wilding – perkusista, udział koncertowy i sesyjny (2011-2013)

Współpraca z Ólafurem Arnaldsem[edytuj | edytuj kod]

Wraz z wydaniem płyty AntiGone Heaven Shall Burn rozpoczął współpracę z młodym islandzkim muzykiem Ólafurem Arnaldsem. Członkowie zespołu poznali go wcześniej podczas koncertu w Islandii[52]. Od tego czasu na płytach Heaven Shall Burn pojawiają się regularnie kompozycje (utwory instrumentalne na fortepian i smyczki) jego autorstwa. Dotychczas Ólafur Arnalds skomponował osiem utworów opublikowanych na wydawnictwach Heaven Shall Burn:

Udział innych[edytuj | edytuj kod]

  • Patrick W. Engel oraz Ralf Müller wykonali partie gitarowe, basowe, perkusyjne, wokalne i klawiszowe podczas sesji nagraniowych do płyty Whatever It May Take, AntiGone i innych.
  • Muzycy z zaprzyjaźnionych zespołów Maroon oraz Destiny użyczyli swoich głosów podczas nagrywania płyty Whatever It May Take. Wokalista Andre Moraweck z grupy Maroon użyczył swojego głosu podczas nagrywania tejże płyty, zaś podczas Rock Hard Festival w 2005 pojawił się w roli wokalisty w trakcie koncertu Heaven Shall Burn[53]. Podczas występów koncertowych grupę wspomagał także John Gahlert z zespołu Deadlock.
  • Alexander Dietz użyczył swojego głosu podczas nagrywania płyty AntiGone (do niego należą czyste wokalizy w utworach "To Harvest The Storm" oraz "The Dream Is Dead"). Nie był wówczas jeszcze członkiem Heaven Shall Burn, zaś w tym czasie występował w formacji Honeytoast.
  • Sabine Weniger z grupy Deadlock udzieliła gościnnie swojego głosu, zaś Sebastian Reichl zagrał na gitarze w utworze "Given In Death" na albumie Invictus (Iconoclast III)[54].
  • Podczas tras koncertowych w 2010 perkusista Christian Bass (z zespołów Der Weg einer Freiheit, White Eyes) zastępował Matthiasa Voigt[55].
  • Na albumie Veto (2013) gościnnie pojawili się: wokalista grupy Blind Guardian, Hansi Kürsch, w interpretacji utworu tego zespołu pt. "Valhalla" (pierwotnie ukazała się na albumie Follow the Blind w 1989 roku); ponadto zaprzyjaźnieni muzycy grupy Born From Pain Rob Franssen i Dominik Stammen w utworze "Die Stürme rufen dich"[56] oraz muzycy grupy Macbeth w utworze "Land Of The Upright Ones" (wykonali solo gitarowe)[57]. Ponadto w utworze bonusowym "European Super State" zaśpiewała Katharina Radig.

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Albumy studyjne[edytuj | edytuj kod]

Rok Tytuł Pozycja na liście
DEU
[58]
AUT
[59]
CHE
[60]
GRE
[61]
JPN
[62]
2000 Asunder
  • Data: 8 kwietnia 2000
  • Wydawca: Impression Recordings / Lifeforce Records
2002 Whatever It May Take
  • Data: 11 listopada 2002
    • Reedycja: 29 czerwca 2007
  • Wydawca: Lifeforce Records
2004 AntiGone
  • Data: 26 kwietnia 2004
  • Wydawca: Century Media Records
2006 Deaf To Our Prayers
  • Data: 28 sierpnia 2006
  • Wydawca: Century Media Records
65
2008 Iconoclast (Part 1: The Final Resistance)
  • Data: 18 lutego 2008
  • Wydawca: Century Media Records
21 65 97
2010 Invictus (Iconoclast III)
  • Data: 21 maja 2010
  • Wydawca: Century Media Records
9 17 38 14 258
2013 Veto
  • Data: 19 kwietnia 2013
  • Wydawca: Century Media Records
2 20 71
"—" pozycja nie była notowana.

Minialbumy[edytuj | edytuj kod]

Rok Tytuł Uwagi
1998 In Battle There Is No Law
  • Data: 1998
  • Wydawca: Deeds of Revolution Recordings
2002 ...In Battle
  • Data: 22 sierpnia 2002
  • Wydawca: Circulation Records, Lifeforce Records
  • reedycja minialbumu z 1998

Splity[edytuj | edytuj kod]

Rok Tytuł
1999 Heaven Shall Burn & Fall Of Serenity (wspólnie z Fall of Serenity)
  • Data: 1999
  • Wydawca: Deeds of Revolution Recordings
2000 The Split Program I (wspólnie z Caliban)
  • Data: 12 grudnia 2000
  • Wydawca: Lifeforce Records
2005 The Split Program II (wspólnie z Caliban)
  • Data: 27 lipca 2005
  • Wydawca: Lifeforce Records

Single[edytuj | edytuj kod]

Rok Tytuł
2008 Endzeit
  • Data: 2008
  • Wydawca: Century Media Records
2010 The Omen
  • Data: 2008
  • Wydawca: Century Media Records

Albumy koncertowe[edytuj | edytuj kod]

Rok Tytuł Uwagi
2009 Decade Of Expression
  • Data: 2009
  • Wydawca: Century Media Records

Wideografia[edytuj | edytuj kod]

Rok Tytuł Pozycja na liście
DEU
[58]
2009 Bildersturm – Iconoclast II (The Visual Resistance)
  • Data: 25 maja 2009[63]
  • Wydawca: Century Media Records
  • Format: DVD
54

Teledyski[edytuj | edytuj kod]

Rok Tytuł Reżyseria/Realizacja Album Źródło
2004 "The Weapon They Fear"
Antigone
[64]
2006 "Counterweight"
Deaf To Our Prayers
[65]
2008 "Endzeit" Philipp Hirsch Iconoclast (Part 1: The Final Resistance)
[66][67]
2009 "Black Tears"
[68]
2010 "Forlorn Skies" (live)
[69]
"Combat" Animaatiokopla Invictus (Iconoclast III)
[70][67]
2013 "Hunters Will Be Hunted" Philipp Hirsch Veto
[71][67]

Przypisy

  1. Interview with HEAVEN SHALL BURN (ang.). maelstrom.nu. [dostęp 2010-11-11].
  2. Sam Marduk zainspirował się przy tym albumem Blood Fire Death grupy Bathory z 1988. Start the burning of heaven (Nordic Vision. Nr. 6, 1996, S. 39) (ang.). nordicvisionmag.com. [dostęp 2010-11-11].
  3. [interviews Heaven Shall Burn] (ang.). silentstagnation.com. [dostęp 2010-11-11].
  4. HEAVEN SHALL BURN. BIOGRAPHY (ang.). rockdetector.com. [dostęp 2010-11-11].
  5. 15.11.2005 – HEAVEN SHALL BURN – Line-Up-Wechsel (niem.). metal-district.de. [dostęp 2011-11-11].
  6. Heaven Shall Burn. Doscography. (ang.). centurymedia.com. [dostęp 2010-11-11].
  7. News: HEAVEN SHALL BURN – Erste Infos zum neuen Album Invictus (niem.). partyausfall.de. [dostęp 2010-11-11].
  8. Heaven Shall Burn czyli perełka na Woodstocku (pol.). audio.com.pl. [dostęp 2011-11-01].
  9. CALIBAN And HEAVEN SHALL BURN: Play Exclusive Anniversary Shows In Bochum Und Saalfeld (ang.). metalshockfinland.com. [dostęp 2013-01-30].
  10. CALIBAN + HEAVEN SHALL BURN – 15 YEARS ANNIVERSARY SHOW (ang.). calibanmetal.com. [dostęp 2013-01-30].
  11. Heaven Shall Burn – Veto (ang.). discogs.com. [dostęp 2013-05-05].
  12. HEAVEN SHALL BURN – neues Album VETO erscheint am 19. April (pol.). partyausfall.de. [dostęp 2013-02-17].
  13. Christian Bass to drum for HSB! (ang.). heavenshallburn.com, 1 listopada 2013. [dostęp 1 stycznia 2014].
  14. Heaven Shall Burn w trasie z nowym perkusistą. topdrummer.pl. [dostęp 1 stycznia 2014].
  15. Drummer CHRISTIAN BASS To Play With HEAVEN SHALL BURN (ang.). blabbermouth.net, 18 maja 2007. [dostęp 1 stycznia 2014].
  16. News: Dan Wilding Signs on with Heaven Shall Burn (ang.). loscabosdrumsticks.tumblr.com. [dostęp 1 stycznia 2014].
  17. Interview: Heaven Shall Burn (Matthias Voigt) (ang.). metalpaths.com, 26 kwietnia 2013. [dostęp 1 stycznia 2014].
  18. Heaven Shall Burn Guitarist Maik Weichert Discusses New Album "Invictus" (ang.). metalunderground.com. [dostęp 2011-11-11].
  19. Interview: Heaven Shall Burn (ang.). modernfix.com. [dostęp 2010-11-11].
  20. [interviews Heaven Shall Burn] (ang.). silentstagnation.com. [dostęp 2010-11-11].
  21. Gegen die Lügen dieser Welt (niem.). nw-news.de. [dostęp 2010-11-11].
  22. [interviews Heaven Shall Burn] (ang.). silentstagnation.com. [dostęp 2010-11-11].
  23. 23,0 23,1 HEAVEN SHALL BURN (ang.). tartareandesire.com. [dostęp 2010-11-11].
  24. MINĘŁO 35 LAT OD HISTORYCZNEGO GESTU WILLY BRANDTA (pol.). de-pl.info. [dostęp 2010-11-11].
  25. [interviews Heaven Shall Burn] (ang.). silentstagnation.com. [dostęp 2010-11-11].
  26. HEAVEN SHALL BURN – official website (ang.). www.heavenshallburn.com. [dostęp 2011-11-01].
  27. LRMN Crossmedia Development – Clemens Lermen (ang.). www.skipmag.de. [dostęp 2011-11-01].
  28. News: HEAVEN SHALL BURN – Erste Infos zum neuen Album Invictus (niem.). partyausfall.de. [dostęp 2010-11-11].
  29. "Obrazoburca" Heaven Shall Burn (pol.). interia.pl. [dostęp 2010-11-11].
  30. Niemiecki metal o Powstaniu Warszawskim (pol.). wyborcza.pl. [dostęp 2010-11-11].
  31. Review: Heaven Shall Burn – Invictus (niem.). partyausfall.de. [dostęp 2010-11-11].
  32. News: HEAVEN SHALL BURN – Neuer song online Combat (niem.). partyausfall.de. [dostęp 2010-11-11].
  33. HEAVEN SHALL BURN: METALMUSIK GEGEN GEWALT (niem.). amnesty.de. [dostęp 2010-11-11].
  34. Heaven Shall Burn Interview (ang.). lordsofmetal.nl. [dostęp 2010-11-11].
  35. MAX HERRMANN-NEISSE Gedichte (niem.). www.gabrieleweis.de. [dostęp 2011-11-01].
  36. Heaven Shall Burn. Invictus (ang.). metal-temple.com. [dostęp 2010-11-11].
  37. Heaven Shall Burn – New Album Cover, New Song Available For Download (ang.). metalstorm.net. [dostęp 2013-03-11].
  38. HEAVEN SHALL BURN: New Album Cover Artwork, Track Listing Revealed – Feb. 20, 2013 (ang.). blabbermouth.netl. [dostęp 2013-03-11].
  39. Heaven Shall Burn – Legen "Veto" ein (niem.). visions.de. [dostęp 2013-04-15].
  40. HEAVEN SHALL BURN To Release 'Veto' In April – Jan. 31, 2013 (ang.). blabbermouth.net. [dostęp 2013-04-15].
  41. Heaven Shall Burn: neues Album "VETO" erscheint am 19. April (niem.). centurymedia.com. [dostęp 2013-04-15].
  42. HEAVEN SHALL BURN INTERVIEW (niem.). metaltitans.com. [dostęp 2013-04-15].
  43. HEAVEN SHALL BURN – Veröffentlichen Video zu Hunters will be hunted vom neuen Album Veto (niem.). partyausfall.de. [dostęp 2013-05-05].
  44. Interview: Heaven Shall Burn (Matthias Voigt) (ang.). metalpaths.com. [dostęp 2013-05-05].
  45. HEAVEN SHALL BURN – Auge um Auge Coversong als Video online (niem.). 2013-09-18. [dostęp 2013-09-20].
  46. Rape harmonies Recording Studios (RAPE OF HARMONIES produziert HATESQUAD / MAI 2011) sur Myspace (ang.). www.myspace.com/rapeofharmonies. [dostęp 2011-11-01].
  47. Heaven Shall Burn – Interview by pitcam.tv (ang.). www.youtube.com. [dostęp 2011-11-01].
  48. HEAVEN SHALL BURN (MAIK WEICHERT) (niem.). terrorverlag.de. [dostęp 2010-11-11].
  49. Odwołani w ostatniej chwili (pol.). interia.pl. [dostęp 2010-11-11].
  50. Heaven Shall Burn – Hauptmann und Heine waren fällig (ang.). bloodchamber.de. [dostęp 2011-11-01].
  51. 51,0 51,1 Interview mit HEAVEN SHALL BURN in Karlsruhe (niem.). das-musikmagazin.de, 2012-03-21. [dostęp 2012-04-02].
  52. [interviews Heaven Shall Burn] (ang.). silentstagnation.com. [dostęp 2010-11-11].
  53. INTERVIEW: Maroon (30.03.06) (niem.). metal1.info. [dostęp 2010-11-11].
  54. HEAVEN SHALL BURN: New Song Available For Streaming (ang.). roadrunnerrecords.com. [dostęp 2010-11-11].
  55. HEAVEN SHALL BURN Drummer Forced To Sit Out European Tour (ang.). roadrunnerrecords.com. [dostęp 2010-11-08].
  56. Heaven Shall Burn: präsentieren "Die Stürme Rufen Dich" in Kooperation mit EMP, Infos zu Formaten (niem.). centurymedia.com. [dostęp 2013-04-15].
  57. Heaven Shall Burn – Legen "Veto" ein (niem.). visions.de. [dostęp 2013-04-15].
  58. 58,0 58,1 Heaven Shall Burn Longplay-Chartverfolgung (niem.). www.musicline.de. [dostęp 2011-10-31].
  59. Heaven Shall Burn Austrian Albums Chart (ang.). austriancharts.at. [dostęp 2011-10-31].
  60. Heaven Shall Burn Swiss Albums Chart (ang.). hitparade.ch. [dostęp 2011-10-31].
  61. Heaven Shall Burn Greek Albums Chart (ang.). greekcharts.com. [dostęp 2011-11-01].
  62. Heaven Shall Burn Oricon (jap.). www.oricon.co.jp. [dostęp 2011-11-01].
  63. HEAVEN SHALL BURN: 'Bildersturm – Iconoclast II (The Visual Resistance)' DVD Details Revealed – Apr. 30, 2009 (ang.). roadrunnerrecords.com. [dostęp 2011-11-01].
  64. Heaven Shall Burn – The Weapon They Fear (ang.). www.mtv.com. [dostęp 2011-11-01].
  65. HEAVEN SHALL BURN – Counterweight (OFFICIAL VIDEO) (ang.). www.youtube.com. [dostęp 2011-11-01].
  66. Heaven Shall Burn – Endzeit (Official Video) (ang.). www.youtube.com. [dostęp 2011-11-01].
  67. 67,0 67,1 67,2 Heaven Shall Burn Videos (ang.). www.metalstorm.net. [dostęp 2011-11-01].
  68. HEAVEN SHALL BURN – Black Tears (OFFICIAL VIDEO) (ang.). www.youtube.com. [dostęp 2011-11-01].
  69. HEAVEN SHALL BURN – Forlorn Skies (ang.). www.youtube.com. [dostęp 2011-11-01].
  70. HEAVEN SHALL BURN – Combat (OFFICIAL VIDEO) (ang.). www.youtube.com. [dostęp 2011-11-01].
  71. HEAVEN SHALL BURN – Hunters Will Be Hunted (OFFICIAL VIDEO) (ang.). www.youtube.com. [dostęp 2013-05-02].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]