Heinkel He 177
| Heinkel He 177 Greif | |
 Heinkel He 177 |
|
| Dane podstawowe | |
| Państwo |  III Rzesza |
| Producent | Ersnt Heinkel Flugzeugwerke A.G. |
| Typ | ciężki samolot bombowy |
| Konstrukcja | czterosilnikowy, dwuśmigłowy grzbietopłat o konstrukcji metalowej, kabina zakryta, podwozie chowane w locie |
| Załoga | 6 |
| Historia | |
| Data oblotu | 19 listopada 1939 |
| Lata produkcji | 1942-1944 |
| Dane techniczne | |
| Napęd | 24-cylindrowy Dailmer-Benz DB 610A-1/B-1 (A-1 lewoburtowy, B-1 prawoburtowy),chłodzone cieczą (He 177A-5/R2) |
| Moc | 2169 kW (He 177A-5/R2) |
| Wymiary | |
| Rozpiętość | 31,44 m (He 177A-5/R2) |
| Długość | 19,40 m (He 177A-5/R2) |
| Wysokość | 6,40 m (He 177A-5/R2) |
| Powierzchnia nośna | 102 m² (He 177A-5/R2) |
| Masa | |
| Własna | 16900 kg (He 177A-5/R2) |
| Startowa | 31000 kg (He 177A-5/R2) |
| Osiągi | |
| Prędkość maks. | 488 km/h (He 177A-5/R2) |
| Prędkość ekonomiczna | 340 km/h (He 177A-5/R2) |
| Pułap praktyczny | 8000 m (He 177A-5/R2) |
| Zasięg | 5500 km (z dwoma pociskami Hs 293) (He 177A-5/R2) |
| Dane operacyjne | |
| Uzbrojenie | |
| ruchomy karabin maszynowy MG 81J kalibru 7,92 mm, 2 x działko MG 151 kalibru 20 mm, podwójny karabin maszynowy MG 81Z kalibru 7,92 mm, 2 x karabin maszynowy MG 131 kalibru 13 mm, bomby o masie do 2800 kg, opcjonalnie: miny morskie LMA III, torpedy lotnicze LT 50, bomby Henschel Hs 293 lub FX 1400 Fritz X (He 177A-5/R2) | |
| Użytkownicy | |
| Niemcy, po wojnie Wielka Brytania[potrzebne źródło] | |
| Rzuty | |
 |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Heinkel He 177 Greif (z niem. "gryf") – niemiecki ciężki samolot bombowy dalekiego zasięgu z okresu II wojny światowej, produkowany przez wytwórnię Heinkel. Początkowo miał to być następca bombowca He 111. Oblot samolotu miał miejsce w 1939 roku. Zgodnie z doktryną Luftwaffe, początkowo planowano, że He 177 będzie zdolny do bombardowania z lotu nurkowego, co było rozwiązaniem nietypowym jak na samolot tej wielkości. Jeden z egzemplarzy samolotu w wersji He 177V38 został przystosowany do wzięcia na pokład planowanej niemieckiej bomby atomowej[1], jednak z racji jej nieukończenia nie miał okazji do wykonania swojego zadania.
Samolot posiadał dwa śmigła, z których każde napędzane było przez dwa silniki, znajdujące się w jednej gondoli. Powodem takiego rozwiązania był brak jednostki napędowej wystarczająco mocnej, by samodzielnie napędzać jedno śmigło.
Historia powstania [edytuj]
Początkowo siły powietrzne III Rzeszy nie posiadały żadnego bombowca strategicznego, w związku z czym podjęto decyzję o konstrukcji takiego samolotu. Zbudowano cztery prototypy czterosilnikowych bombowców, jednak dowództwo wszystkie odrzuciło i nigdy nie weszły one do produkcji seryjnej. Warunki stawiane przez Luftwaffe zostały spełnione dopiero przez samolot He 177 Greif. Po wejściu samolotu do służby w jego konstrukcji wykryto wiele wad m.in. częste pożary podczas lotu, kłopoty z aerodynamiką. Nie zdecydowano się jednak na naprawę usterek[2]. Po wejściu do służby było już za późno, aby je zniwelować. Wszelkie zalety samolotu przekreślał fakt, że przemysł lotniczy nie był w stanie udoskonalić konstrukcji samolotu[2].
Przypisy
- ↑ II wojna światowa encyklopedia uzbrojenia. Warszawa: Muza S.A., 2000, s. 303. ISBN 83-7200-646-6.
- ↑ 2,0 2,1 He 177 Greif. Warszawa: Wydawnictwo Militaria. ISBN 83-86209-83-6.
Bibliografia [edytuj]
- Janusz Ledwoch: He 177 Greif. Warszawa: Wydawnictwo Militaria, 1997. ISBN 83-86209-83-6.
- Marek Murawski: Samoloty Luftwaffe. T. 2. Wydawnictwo Lampart, 1997, s. 50-55. ISBN 83-86776-03-X.
- II wojna światowa encyklopedia uzbrojenia. Warszawa: Muza S.A., 2000, s. 303. ISBN 83-7200-646-6.
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
