Heinrich Eduard Heine
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Heinrich Eduard Heine (urodzony 18 marca 1821 roku w Berlinie w Niemczech – zmarł 21 października 1881 roku w Halle w Niemczech)[1], niemiecki matematyk, znany ze szkolnej definicji granicy funkcji, autor twierdzenia Heinego-Borela charakteryzującego zbiory zwarte w przestrzeni euklidesowej.
Uczeń Gaussa i Dirichleta, ma ważny wkład w rozwój analizy matematycznej. Badał wielomiany Legendre'a, pracował nad funkcjami Bessela i teorią szeregów Fouriera. Sformułował pojęcie jednostajnej ciągłości funkcji.
Przypisy
- ↑ Heinrich Eduard Heine (niem.). www.catalogus-professorum-halensis.de. [dostęp 2010-01-04].
