Heinrich I Walpot von Bassenheim

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Henryk I Wallot von Bassenheim
Wielki Mistrz Zakonu Szpitala Najświętszej Marii Panny Domu Niemieckiego w Jerozolimie
Pomnik Henryka Walpota na Zamku krzyżackim w Malborku
Pomnik Henryka Walpota na Zamku krzyżackim w Malborku
Data i miejsce śmierci 5 listopada 1208
Akka
Wielki mistrz zakonu krzyżackiego
Okres sprawowania 11985 listopada 1208
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Inkardynacja OT
Śluby zakonne  ?

Henryk Walpot, właściwie Henryk I Walpot von Bassenheim (zm. 5 listopada 1208) – pierwszy wielki mistrz zakonu krzyżackiego, sprawujący swój urząd w latach 1198-1208.

Wiadomości o nim są sporadyczne i opierają się w większości na domniemaniach historyków i tradycji krzyżackiej.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Przyjmuje się, że pochodził z zamożnej rodziny mieszczańskiej z Moguncji. Tak jak wielu innych ludzi swoich czasów, wyruszył z pielgrzymką do Ziemi Świętej, przygnany religijnym entuzjazmem. Tam przystąpił do nowopowstałego niemieckiego bractwa szpitalnego, działającego na obszarze Palestyny. Była to wspólnota wyłącznie szpitalna, a jej członkowie, wywodzący się przede wszystkim ze stanu mieszczańskiego, nie mogli nosić ze sobą żadnej broni. Henryk został początkowo przeorem zakonu, a z czasem awansował do funkcji preceptora. Był zwolennikiem przekształcenia bractwa w zakon rycerski.

5 marca 1198 powstał zakon krzyżacki, przyjmując regułę zakonną wzorowaną na regule templariuszy. W 1199 roku został on oficjalnie zatwierdzony przez papieża Innocentego III. Odtąd niemieckie bractwo szpitalników spełniało także funkcje czysto wojskowe, stając się zakonem rycerskim. Henryk władał nim przez dziesięć lat, przebywając w tym czasie w głównym domu Krzyżaków, mieszczącym się w Akce. Za czasów Henryka, Zakon miał raczej małe znaczenie i posiadał niewielki wpływ na wydarzenia w Ziemi Świętej. Większość braci zakonnych stanowili rycerze niemieccy ocalali z III wyprawy krzyżowej.

Henryk Walpot zmarł prawdopodobnie 5 listopada 1208 roku w Akce i tam też został pochowany.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Paweł Pizuński, Poczet wielkich mistrzów krzyżackich, Wydawnictwo "Marpress", Gdańsk 1997, ISBN 83-85349-58-8