Heinrich Lissauer

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Heinrich Lissauer (ur. 12 września 1861 w Neidenburgu, zm. 21 września 1891 w Hallstatt) – niemiecki lekarz neurolog.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Jego ojcem był lekarz i antropolog Abraham Lissauer (1832–1908)[1]. Studiował medycynę na Uniwersytecie Ruprechta-Karola w Heidelbergu, Uniwersytecie Fryderyka Wilhelma w Berlinie i Uniwersytecie w Lipsku[2]. Tytuł doktora medycyny otrzymał w 1886 roku w Lipsku. Pracował następnie jako asystent Carla Wernickego w Klinice Psychiatrycznej i Chorób Nerwowych we Wrocławiu. Należał do Towarzystwa Psychiatrów Wschodnich Niemiec (Verein ostdeutscher Irrenärzte) i pełnił funkcję jego sekretarza[3]. Zmarł w wieku 30 lat podczas podróży przez austriacką gminę Hallstatt i tam został pochowany[1].

Dorobek naukowy[edytuj | edytuj kod]

Lissauer opisał tylnoboczny szlak w rdzeniu kręgowym, czasem jeszcze dziś określany jako szlak Lissauera. Określenia strefy Lissauera używa się zamiennie z terminem zona terminalis medullae spinalis[4]. Wyróżnił dwa rodzaje agnozji (zanim Freud wprowadził termin agnozji, używano określenia Seelenblindheit): apercepcyjną i asocjacyjną[5][6]. Opisał postać porażenia postępującego, znaną jako porażenie Lissauera, charakteryzującą się ciężkimi objawami ogniskowymi (napady udaropodobne, hemiplegia, afazja) oraz zaskakująco dobrze zachowaną sprawnością intelektualną. Praca Lissauera została opublikowana pośmiertnie, w 1901 roku, przez Ernsta Storcha z kliniki Wernickego.

Lista prac[edytuj | edytuj kod]

  • Ueber Veränderungen der Clarkeschen Säulen bei Tabes dorsalis. Fortschr. d. Med. 2, ss. 113-121, 1884
  • Beitrag zur pathologischen Anatomie der Tabes dorsalis. Verhandl. d. Cong. f. innere Med. 4, ss. 378-381, 1885
  • Beitrag zur pathologischen Anatomie der Tabes dorsalis und zum Faserverlauf im menschlichen Rückenmark. Neurologisches Centralblatt 4, s. 245, 1885
  • Beitrag zum Faserverlauf im Hinterhorn des menschlichen Rückenmarks und zum Verhalten desselben bei Tabes Dorsalis. Archiv für Psychiatrie und Nervenkrankheiten 17 (2), ss. 377-438, 1886 DOI:10.1007/BF02172697
  • Untersuchungen über die Wirkungen der Veratrumalkaloide. Arch. f. exper. Path. u. Pharmakol. 23, ss. 36-76, 1887 DOI:10.1007/BF01837928
  • Ein Fall von Seelenblindheit, nebst einem Beitrag zur Theorie derselben. Archiv für Psychiatrie und Nervenkrankheiten 21, ss. 222-270, 1890 DOI:10.1007/BF02226765
    • transl. Marianne Jackson: A Case of Visual Agnosia with a Contribution to Theory. W: Brain and Behaviour: Critical Concepts in Psycholog. Routledge, 2000 ISBN 0415134951 s. 331
  • Sehhügelveränderungen bei progressiver Paralyse. Deutsche Medizinische Wochenschrift 16, ss. 561-564, 1890
  • Klinisches und anatomisches über die Heerdsymptome bei Paralyse. Centralbl. f. Nervenh. u. Psychiat. 2, ss. 295-297, 1891
  • Storch E. Ueber einige Fälle atypischer progressiver Paralyse. Nach einem hinterlassenen Manuscript Dr. H. Lissauer's bearbeitet . Mschr Psychiat Neurol 9, ss. 418-434, 1901 DOI:10.1159/000221426

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Pagel JL: Biographisches Lexikon hervorragender Ärzte des neunzehnten Jahrhunderts. Berlin-Wien: Urban & Schwarzenberg, 1901, s. 1018. [1]
  2. Jürgen Peiffer: Hirnforschung in Deutschland 1849 bis 1974: Briefe zur Entwicklung von Psychiatrie und Neurowissenschaften sowie zum Einfluss des politischen Umfeldes auf Wissenschaftler. Springer, 2004, s. 1095, seria: Schriften der Mathematisch Naturwissenschaftlichen Klasse der Heidelberger Akademie der Wissenschaften. ISBN 3540406905.
  3. Centralblatt für Nervenheilkunde und Psychiatrie 15, s. 55, 1892
  4. Heinrich Lissauer w bazie Who Named It (ang.)
  5. Michael C. Corballis: The Lopsided Ape: Evolution of the Generative Mind. Oxford University Press US, 1993 ISBN 0195083520 s. 227
  6. William Bechtel: Mental Mechanisms: Philosophical Perspectives on Cognitive Neuroscience Lawrence Erlbaum 2007 ISBN 0805863346 s. 112