Heinrich Marschner

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Heinrich Marschner, litografia wg rysunku F. A. Junga, ok. 1830.

Heinrich Marschner (ur. 16 sierpnia 1795 w Żytawie, zm. 16 grudnia 1861 w Hanowerze) – niemiecki kompozytor romantyczny, twórca oper.

Debiutował w 1810 baletem Dumna wieśniaczka. Studiował prawo w Lipsku, w 1823 został dyrektorem muzyki w Dreźnie a w latach 1831-1859 kapelmistrzem Hoftheater w Hanowerze. W 1820 w Dreźnie – dzięki protekcji Carla Marii von Webera – wystawiono operę Marschnera pt. Heinrich IV und d'Aubigné. Po śmierci Webera nie udało się Marschnerowi zostać jego następcą na stanowisku dyrektora opery drezdeńskiej. W 1826 Marschner opuścił Drezno i wyruszył do Lipska, a później do Hanoweru. Zyskał sławę dzięki pełnym demonicznych i niesamowitych nastrojów operom, wśród których popularność zdobyły Wampir (Der Vampyr) (1828) oraz Hans Heiling (1833).

Opery[edytuj | edytuj kod]

  • Titus (1817)
  • Der Kiffhäuser Berg (1817)
  • Saidar und Zulima (1818)
  • Heinrich IV und d'Aubigné (1819)
  • Der Holzdieb (1825)
  • Lukretia (1827) (Op. 67)
  • Wampir (1828)
  • Der Templer und die Jüdin (1829)
  • Des Falkners Braut (1830) (Op. 65)
  • Hans Heiling (1833)
  • Der Bäbu (1838)
  • Das Stille Volk
  • Ali Baba
  • Der Wiener in Berlin
  • Fridthjof's Saga
  • Kaiser Adolf von Nassau (1844) (Op. 130)
  • Austin (1852)
Wikimedia Commons