Heinrich Wilhelm Olbers

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Heinrich Olbers
(1758-1840)
Odkryte planetoidy: 2
(2) Pallas 28 marca 1802
(4) Westa 29 marca 1807

Heinrich Wilhelm Matthäus Olbers (ur. 11 października 1758 w Arbergen koło Bremy - zm. 2 marca 1840 w Bremie) - niemiecki astronom, lekarz i fizyk, z wykształcenia inżynier. W 1779 opracował nową metodę liczenia orbit komet. Dwa lata później otworzył praktykę medyczną w Bremie, a część swojego domu przekształcił w obserwatorium astronomiczne. Odegrał ważną rolę poszukiwaniu planety w rejonie pomiędzy Marsem a Jowiszem.

28 marca 1802 r. odkrył drugą w historii planetoidę - (2) Pallas i był przekonany, że planetoidy są pozostałościami po rozpadzie średniej wielkości planety, która krążyła kiedyś w obszarze obecnego pasa planetoid.

29 marca 1807 r. odkrył planetoidę (4) Westa. W 1811 roku sformułował teorię, zgodnie z którą warkocz komety zawsze skierowany jest w przeciwną stronę niż Słońce.

6 marca 1815 r. odkrył także periodyczną kometę nazwaną jego imieniem 13P/Olbers. Ogólnie odkrył sześć komet. W 1832 roku, na podstawie obserwacji komety Bieli, przewidział, że Ziemia będzie przechodzić przez jej warkocz. Jego przewidywania wzbudziły wiele obaw w Europie, jednak podczas przejścia Ziemi przez warkocz komety nie zanotowano żadnych katastrof.[1]

Sformułował także Paradoks Olbersa. Na cześć uczonego jedną z planetoid nazwano (1002) Olbersia.

Przypisy

  1. Encyklopedia Britannica. Poznań. s. 98. ISBN 978-83-60563-25-0.