Heinz Fütterer

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Heinz Fütterer
Bundesarchiv Bild 183-41708-0008, Heinz Fütterer, Manfred Steinbach.jpg
Fütterer (z lewej) i Manfred Steinbach
podczas zmiany sztafety w 1956
Data i miejsce urodzenia 14 października 1931
Illingen
Dyscypliny lekkoatletyka
Dorobek medalowy

Heinrich Ludwig „Heinz” Fütterer (ur. 14 października 1931 w Illingen) – niemiecki lekkoatleta sprinter, medalista olimpijski i trzykrotny mistrz Europy.

Startował w barwach Republiki Federalnej Niemiec. W latach 50. XX wieku był czołowym sprinterem świata. Wygrał w 536 międzynarodowych startach, a w latach 1953-1955 był niepokonany. Nosił przydomek Der weiße Blitz, czyli Biała błyskawica, ponieważ rywalizował z powodzeniem z ciemnoskórymi sprinterami z USA.

Fütterer rozpoczął karierę w latach 40. Zakwalifikował się na igrzyska olimpijskie w 1952 w Helsinkach, ale nie mógł wystąpić ze względu na kontuzję mięśnia.

Na mistrzostwach Europy w 1954 w Bernie zdobył złote medale w biegach na 100 metrów i na 200 metrów. Sztafeta 4 × 100 metrów RFN w składzie Leonhard Pohl, Peter Kraus, Heinz Fütterer, Manfred Germar została zdyskwalifikowana w przedbiegach. 31 października 1954 w Jokohamie wyrównał należący do Jessego Owensa rekord świata na 100 m czasem 10,2 s. W tym samym roku najpierw wyrównał rekord Europy na 200 m wynikiem 20,9 s, a potem poprawił go na 20,8 s. Został wybrany najlepszym sportowcem RFN w 1954, mimo że w tym roku reprezentacja RFN w piłce nożnej zdobyła mistrzostwo świata.

12 marca 1955 w Kilonii ustanowił halowy rekord świata w biegu na 60 m wynikiem 6,5 s. Na igrzyskach olimpijskich w 1956 w Melbourne startował tylko na 100 m i w sztafecie, ponieważ odczuwał skutki kontuzji. Występował we wspólnej reprezentacji olimpijskiej Niemiec. Na 100 m odpadł w ćwierćfinale, a sztafeta 4 × 100 m w składzie: Lothar Knörzer, Pohl, Fütterer i Germar zdobyła brązowy medal.

Na mistrzostwach Europy w 1958 w Sztokholmie wystąpił tylko w sztafecie 4 × 100 m (również w składzie wspólnej reprezentacji Niemiec) i zdobył w niej swój trzeci tytuł mistrzowski (sztafeta biegła w składzie: Walter Mahlendorf, Armin Hary, Fütterer i Germar).

Fütterer zdobył następujące medale w mistrzostwach RFN:

Wśród wyróżnień Fütterera można wskazać Srebrny Laur w 1954 i 1956, Order Zasługi RFN w 1981 oraz honorowe obywatelstwo miasta Elchesheim-Illingen w 2004.

Przypisy

  1. Leichtathletik - Deutsche Meisterschaften (100m-Herren) (niem.). Sportkomplett.de. [dostęp 2013-04-13].
  2. Leichtathletik - Deutsche Meisterschaften (200m-Herren) (niem.). Sportkomplett.de. [dostęp 2013-04-13].
  3. Leichtathletik - Deutsche Meisterschaften (Staffeln - Herren - Teil 1) (niem.). Sportkomplett.de. [dostęp 2013-04-13].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]