Heinz Galinski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Heinz Galinski przed siedzibą Gminy Żydowskiej w Berlinie (1967)

Heinz Galinski (ur. 28 listopada 1912 w Malborku, zm. 19 lipca 1992 w Berlinie) – pierwszy i czwarty prezydent Centralnej Rady Żydów w Niemczech.

Z zawodu był kupcem tekstylnym. Od 1938 mieszkał w Berlinie, skąd w 1943 został deportowany do niemieckiego obozu koncentracyjnego Auschwitz-Birkenau. Następnie przebywał w obozach Mittelbau-Dora i Bergen-Belsen, gdzie 20 kwietnia 1945 doczekał wyzwolenia przez wojska brytyjskie. W czasie holocaustu stracił żonę i rodziców.

Po wojnie zamieszkał w Niemczech, gdzie był m.in. w latach 1949-1992 przewodniczącym Gminy Żydowskiej w Berlinie. Jego następcą na stanowisku prezydenta Centralnej Rady Żydów w Niemczech został Ignatz Bubis. W 1975 przeżył nieudany zamach na swoje życie przy pomocy bomby ukrytej w przesyłce pocztowej. W 1987 został honorowym obywatelem Berlina.

Ciekawostką jest fakt, że córka Heinza Galinskiego - Evelyn Hecht-Galinski znana jest z poglądów antysyjonistycznych i krytycznych wypowiedzi pod adresem obecnej działalności Centralnej Rady Żydów w Niemczech.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]