Helen Keller

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Helen Keller

Helen Adams Keller (ur. 27 czerwca 1880 w Tuscumbii, Alabama, zm. 1 czerwca 1968 w Westport, Connecticut)[1] – amerykańska głuchoniewidoma pisarka, pedagog i działaczka społeczna.

W wieku 19 miesięcy przeszła chorobę, która pozbawiła ją wzroku, słuchu i częściowo możności mówienia. Kiedy miała 6 lat, jej rodzice poprosili o konsultację Aleksandra Grahama Bella. Ten skontaktował ich z Anną Mansfield Sullivan (później A.M. Macy), która zaczęła kształcić Helen[1][2].

Pod opieką Sullivan Helen robiła ogromne postępy. Nauczyła się alfabetu Braille'a i studiowała w Horace Mann School for the Deaf (w Bostonie). Uzyskała bakalaureat i zdobyła znajomość kilku języków. Prowadziła działalność naukową i społeczną[1].

Poświęciła życie innym osobom upośledzonym. Napisała wiele książek, z których najsławniejsza to The Story of My Life (1902), wydana po polsku w 1904 r. pt. Historia mego życia.

Keller angażowała się w wiele inicjatyw społeczno-politycznych. Była członkinią amerykańskiej Partii Socjalistycznej i związku zawodowego Industrial Workers of the World. Działała na rzecz równouprawnienia kobiet.

Sztuka Williama Gibsona oparta na życiu Keller i Sullivan zdobyła Nagrodę Tony (1960)[3], została też sfilmowana (po raz pierwszy w 1962 r. – Cudotwórczyni).

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Alden Whitman: Helen Keller, 87, Dies (ang.). nytimes.com, 1968-06-02. [dostęp 2014-06-13].
  2. Mrs. Macy Is Dead; Aided Miss Keller (ang.). W: The New York Times [on-line]. nytimes.com, 1936-10-21. [dostęp 2014-06-13].
  3. David Carr: William Gibson, Playwright, Dies at 94 (ang.). nytimes.com, 2008-11-27. [dostęp 2014-06-13].
Commons in image icon.svg
Wikiquote-logo.svg
Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
z Helen Keller