Helena (księżyc)
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Helena | |
Zdjęcie Heleny z sondy Cassini. |
|
| Odkrył | P. Laques i J. Lecacheux |
| Data odkrycia | 1 marca 1980 |
| Tymczasowe oznaczenie | S/1980 S 6 |
| Charakterystyka orbity | |
| Półoś wielka | 377 400 km |
| Mimośród | 0,000 |
| Okres obiegu | 2,737 d |
| Nachylenie do płaszczyzny orbity planety | 0,212° |
| Długość węzła wstępującego | 10,2° |
| Argument perycentrum | 80,4° |
| Anomalia średnia | 10° |
| Własności fizyczne | |
| Wymiary | 36 × 32 × 30 km |
| Okres obrotu wokół własnej osi | synchroniczny |
| Albedo | 1,67 ± 0,20 |
| Jasność obserwowana (z Ziemi) |
18 m |
Helena (Saturn XII) – mały, lodowy księżyc Saturna, odkryli go Pierre Laques i Jean Lecacheux w 1980 roku z obserwatorium naziemnego w Pic du Midi.
Jego nazwa pochodzi od Heleny Trojańskiej, postaci z mitologii greckiej. Helena porusza się po tej samej orbicie co dużo masywniejsza Dione, w punkcie Lagrange'a L4 na orbicie tego księżyca, jest więc tzw. księżycem trojańskim.
Na powierzchni tego księżyca znajdują się zarówni góry i kratery jak też niezwykle gładkie, pokryte smugami obszary.
[edytuj] Galeria
[edytuj] Zobacz też
- Chronologiczny wykaz odkryć planet, planet karłowatych i ich księżyców w Układzie Słonecznym
- Księżyce Saturna zestawienie podstawowych danych
[edytuj] Linki zewnętrzne
|
|||||||||||||