Heloci

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Heloci (gr. heilotes - jeniec), jedna z warstw ludności Sparty, składająca się z mieszkańców podbitej Mesenii i Lakonii.

Przywiązani do ziemi niewolnicy, byli podstawową siłą roboczą na spartańskiej wsi, pracującą na utrzymanie hoplitów. Nie mieli żadnych praw, nie posiadali wolności osobistej, nie można było ich sprzedać (byli własnością państwa). Uprawiali ziemię spartiatów, z czego 50% plonów mogli wykorzystywać na własne utrzymanie. Wolno im było zakładać rodziny, gdyż zwiększali w ten sposób swoją liczebność i jednocześnie tak cenną dla Spartan siłę roboczą. Mogli posiadać skromny majątek oraz praktykować swoją religię. W czasie wojny Spartanie albo zabierali helotów ze sobą, albo zostawiali część wojsk do ich pilnowania.