Hennadij Kernes

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Hennadij Adolfowycz Kernes
Геннадій Адольфович Кернес
Кернес Геннадий.jpg
Data i miejsce urodzenia 27 czerwca 1959[1]
Charków, USRR, ZSRR
pełniący obowiązki mera Charkowa
Przynależność polityczna Partia Regionów
Okres urzędowania od 18 marca 2010
do 24 listopada 2010
Poprzednik Mychajło Dobkin
mer Charkowa
Przynależność polityczna Partia Regionów
Okres urzędowania od 24 listopada 2010[2]

Hennadij Adolfowycz Kernes, ukr. Геннадій Адольфович Кернес (ur. 27 czerwca 1959 w Charkowie) – ukraiński polityk żydowskiego pochodzenia[3]., doktor administracji publicznej[4], mer Charkowa (od 18 marca 2010 roku), wcześniej przez członek rady miasta Charkowa (funkcję tę pełnił przez trzy kadencje)[5] oraz biznesmen; określany jako oligarcha[3].

28 kwietnia 2014 roku, podczas przejażdżki rowerowej, został postrzelony z broni palnej przez niezidentyfikowanego napastnika. Jego stan jest oceniany jako ciężki[6].

Przez długi okres pełnienia funkcji publicznych Hennadij Kernes zachowywał mocno prorosyjski kurs polityczny;[7][8][9] był również zwolennikiem prezydenta Ukrainy Wiktora Janukowycza. Po jego ucieczce do Rosji również Kernes schronił się za wschodnią granicą Ukrainy, jednak szybko powrócił do Charkowa[6]. Po uformowaniu się nowego rządu, Kernes udzielił mu poparcia[9], zachowując stanowisko mera Charkowa. Nie do końca jednak zmienił swoją politykę – dwa miesiące przed zamachem na jego życie był oskarżany przez prozachodnich liderów Ukrainy o promowanie separatyzmu[10][11]. Służba Bezpieczeństwa Ukrainy wszczęła nawet postępowanie przeciwko niemu, oskarżając go o podsycanie nastroi separatystycznych[10]. Uważa się jednak, że w ostatnich tygodniach przed zamachem złagodził swoje stanowisko, popierając integralność terytorialną Ukrainy[3]. Zdaniem niektórych politologów dzięki postawie cieszącego się autorytetem charkowskich elit Kernesowi w mieście przez niego zarządzanym separatyści nie zdołali zająć budynków instytucji państwowych, w przeciwieństwie do sytuacji, jaka ma miejsce w Doniecku, czy Ługańsku. W połowie marca zwolennicy separatyzmu co prawda opanowali siedzibę rady obwodowej w Charkowie, jednak szybko zostali z niej wyparci przez milicję[6].

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Hennadij Kernes urodził się w żydowskiej rodzinie: jego ojcem jest Adolf Łazarewicz Kernes (1934–2012), a matką Anna Abramiwna Kernes (ur. 1935). Ma siostrę. W 1976 roku ukończył szkołę średnią nr 76 w Charkowie. Po szkole został zwolniony z wojska ze służby wojskowej na podstawie artykułu 7-B (schizofrenia)[3][12][13][14][15].

Edukację kontynuował na Narodowej Akademii Prawnej Ukrainy im. Jarosława Mądrego (ukr. Национальная юридическая академия Украины им. Ярослава Мудрого), na której studiował prawo oraz na Państwowym Uniwersytecie Ekonomicznym w Charkowie (ukr. Харьковский государственный экономический университет), który ukończył z tytułem magistra administracji publicznej[4].

Przed rozpoczęciem kariery politycznej, Kernes stał na czele zorganizowanej grupy przestępczej operującej w regionie charkowskim[16]. Był karany za kradzież i oszustwo[17].

Przed podjęciem pracy w samorządzie lokalnym zajmował się biznesem, będąc między innymi prezesem zarządu dużej spółki. W 1998 roku został wybrany do rady miasta Charkowa w 23 okręgu wyborczym. W radzie miejskiej założył i przewodniczył opozycyjnej, nieformalnej grupie „Nowy Charków - nowe możliwości”, które przeciwstawiała się ówczesnym władzom. W wyborach samorządowych w 2002 roku otrzymał poparcie ponad 90% wyborców w okręgu[4].

Od 11 kwietnia do 28 maja 2002 roku pełnił funkcję sekretarza rady miejskiej w Charkowie[18].

W 2004 roku udzielił poparcia dla Pomarańczowej Rewolucji[11].

W 2005 roku wstąpił do Partii Regionów. Rok później prowadził kampanię wyborczą na stanowisko burmistrza dla swojego przyjaciela i współpracownika Mychajło Dobkina, który wygrał wybory. Sam Hennadij Kernes został natomiast sekretarzem rady miasta Charkowa[4]. Funkcję tę pełnił od 26 marca 2006 do 24 listopada 2010 roku[5].

18 marca 2010 roku Mychajło Dobkin stanął na czele Charkowskiej Obwodowej Administracji Państwowej. W tym samym dniu Hennadij Kernes został mianowany pełniącym obowiązki mera Charkowa. Funkcję tę pełnił do wyborów samorządowych, które odbyły się w październiku tego samego roku. 31 października 2010 roku został wybrany merem Charkowa[4]. W wyborach otrzymując 30,09% głosów (głos nań oddało 130 352 wyborców[19]) wyprzedził najbliższego rywala, kandydata opozycji Arsena Awakowa, na którego głosowało 29,46% wyborców (127 608 głosów[19]). 24 listopada 2010 został zaprzysiężony i zaczął pełnić obowiązki związane z piastowanym urzędem[2]. Jako mer Charkowa dał się poznać z bardzo szerokich reform, z wkładu w rozwój miasta oraz działalności charytatywnej[11].

28 sierpnia 2013 obronił pracę doktorską na temat: „Mechanizmy oddziaływania elit samorządowych na administrację publiczną Ukrainy” (ukr. Механизмы влияния региональной элиты на государственное управление Украины)[4].

22 lutego 2014 w Charkowie odbył się wiec prorosyjkiej organizacji „Front Ukraiński”. Zgromadzeni zadeklarowali wzięcie odpowiedzialności za ochronę porządku konstytucyjnego na terytorium południowo-wschodniej Ukrainy. Twierdzili, iż wydarzenia w Kijowie doprowadziły do paraliżu władzy centralnej i destabilizacji państwa. Organizatorzy wiecu opowiadali się za wprowadzeniem federacji z pół autonomicznymi regionami na Ukrainie. Głównymi przedstawicielami tej propozycji byli gubernator obwodu charkowskiego Mychajło Dobkin oraz mer Charkowa - Hennadij Kernes. W wyniku tego Służba Bezpieczeństwa Ukrainy wszczęła postępowanie przeciwko tym politykom, oskarżając ich o podsycanie nastroi separatystycznych[10].

28 kwietnia 2014 roku w czasie jazdy rowerem w północnej części Charkowa został postrzelony z broni palnej przez niezidentyfikowanego strzelca, który strzelał od tyłu (strzał padł z pobliskiego lasu)[6][11]. Około 11:30 czasu lokalnego został przetransportowany do szpitala w Charkowie. Po trwającej dwie godziny operacji lekarz opiekujący się Kernesem powiedział, iż jego stan jest poważny, co ma bezpośredni związek z tym, iż ma uszkodzoną przeponę; uszkodzeniu uległy również organy wewnętrzne – kula przebiła płuco i wątrobę[11].

29 kwietnia 2014 roku zastępca mera Charkowa ds. Zdrowia i Opieki Społecznej Swietłana Gorbunowa-Ruban potwierdziła informację o przewiezieniu Kernesa do Izraela, co związane jest z dużym doświadczeniem izraelskich lekarzy w leczeniu ciężkich ran postrzałowych[20].

Życie osobiste[edytuj | edytuj kod]

Ma troje dzieci. Jest zwolennikiem zdrowego stylu życia. Czynnie uprawia sport (jego pasją są biegi przełajowe)[4][11].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Кернес Геннадій Адольфович (ukr.). city.kharkov.ua. [dostęp 2014-04-29].
  2. 2,0 2,1 Кернес склав присягу мера Харкова (ukr.). grominfo.eu, 24 listopada 2010. [dostęp 2014-04-28].
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 Ukraine crisis deepens as Jewish mayor shot (ang.). jewishnews.co.uk, 28 kwietnia 2014. [dostęp 2014-04-29].
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 4,5 4,6 Геннадий Кернес: Биография (ros.). kernes.com.ua. [dostęp 2014-04-28].
  5. 5,0 5,1 Kernes Hennadiy Adolfovych (ukr.). slovoidilo.ua. [dostęp 2014-04-29].
  6. 6,0 6,1 6,2 6,3 MSW Ukrainy o zamachu na Kernesa: To mogli być separatyści. interia.pl, 28 kwietnia 2014. [dostęp 2014-04-28].
  7. Prorosyjski burmistrz Charkowa ciężko ranny w zamachu. euronews.com, 28 kwietnia 2014. [dostęp 2014-04-29].
  8. Mer Charkowa postrzelony w plecy. Ukraińscy lekarze walczą o jego życie (wideo). gp24.pl, 28 kwietnia 2014. [dostęp 2014-04-29].
  9. 9,0 9,1 W Charkowie demonstranci opanowali siedzibę gubernatora. polskieradio.pl, 24 lutego 2014. [dostęp 2014-04-29].
  10. 10,0 10,1 10,2 СБУ порушила кримінальні справи проти Добкіна і Кернеса – Луценко (ukr.). zik.ua, 2014-02-22. [dostęp 2014-03-01].
  11. 11,0 11,1 11,2 11,3 11,4 11,5 Mayor of Kharkov, Ukraine shot in back, hospitalized - press service (ang.). rt.com, 28 kwietnia 2014. [dostęp 2014-04-29].
  12. У Геннадия Кернеса умер отец (ros.). kh.vgorode.ua, 10 czerwca 2010. [dostęp 2014-04-29].
  13. "Шизоидный психопат": в интернет слили диагноз мэра Харькова Кернеса. ДОКУМЕНТ (ukr.). censor.net.ua, 19 września 2008. [dostęp 2014-04-29].
  14. Луценко заявил, что у него есть справка о шизофрении Кернеса (ros.). korrespondent.net, 11 czerwca 2010. [dostęp 2014-04-29].
  15. Луценко говорит, что у него есть справка о шизофрении Кернеса (ros.). pravda.com.ua, 9 kwietnia 2012. [dostęp 2014-04-29].
  16. Taras Kuzio: Regions prove they cannot change (ang.). kyivpost.com, 19 września 2008. [dostęp 2014-04-28].
  17. Sergiy Bobok: In Ukraine’s second city, protesters at risk (ang.). dawn.com, 11 lutego 2012. [dostęp 2014-04-29].
  18. Геннадій Адольфович Кернес: біографія (ros.). people.su. [dostęp 2014-04-28].
  19. 19,0 19,1 Генадия Кернеса официально признали мэром Харькова (ukr.). ogulci.com.ua. [dostęp 2014-04-28].
  20. Геннадий Кернес находится в тяжелом состоянии, но продолжает бороться за жизнь (ros.). http://kernes.com.ua,+29 kwietnia 2014. [dostęp 2014-04-29].