Henoch Henich Kohen Lewin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Henoch Henich Kohen Lewin
Lata życia ur. 1798, zm. 1870
2. cadyk ger
Okres urzędowania od 1866
do 1870
Poprzednik Icchak Meir Alter
Następca Juda Arie Leib Alter
Rabin Przasnysza
Okres urzędowania od 1859
do 1864
Rabin Nowego Dworu Mazowieckiego
Okres urzędowania od 1853
do 1859
Rabin Aleksandrowa Łódzkiego
Okres urzędowania od 1837
do 1853

Henoch Henich Kohen Lewin (ur. 1798 w Lutomiersku, zm. 21 marca 1870 w Aleksandrowie Łódzkim) – polski rabin, drugi cadyk chasydzkiej dynastii Ger.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Lutomiersku. Był synem Pinchasa Lewina i jego żony Sory Chany z domu Szatan. Nauki pobierał u rabina Simchy Bunema z Przysuchy, Jaakowa Icchaka Halewiego Horowica z Lublina, a następnie u Menachema Mendla Morgensterna z Kocka oraz Icchaka Meira Altera z Góry Kalwarii. Po śmierci tego drugiego został drugim cadykiem chasydzkiej dynastii Ger. Wprowadził do dynastii wiele innowacji, m.in. przeniósł siedzibę na czas jego urzędowania do Aleksandrowa, przyjmował prośby skierowane do niego przez kobiety. Był zwolennikiem mistycznych i ekstatycznych trendów w chasydyzmie. Wcześniej w latach 1837–1853 był rabinem w Aleksandrowie Łódzkim, następnie w latach 1853–1859 w Nowym Dworze Mazowieckim i w latach 1859–1864 (lub do 1866) w Przasnyszu.

Henoch Henich Kohen Lewin

Lewin zmarł 21 marca 1870 roku i został pochowany na cmentarzu żydowskim w Aleksandrowie Łódzkim. Był autorem wydanego pośmiertnie dzieła, zatytułowanego Haszawa le-Tora (pierwsze wydanie w 1929 roku).

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Henoch Henich Kohen Lewin był dwukrotnie żonaty. Jego pierwszą żoną była Chana Hensze Fejge Pachter z Przysuchy, z którą miał troje dzieci: Jechiela Efraima, Brachę Szyfrę Miriam oraz Chaję Ciporę. Drugą zoną była Chaja Basia Rabinowicz, córka rabina Jehoszuy Uszera Rabinowicza z Parysowa.