Henri Giraud

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Henri Honoré Giraud
Henri Giraud (1943)
Henri Giraud (1943)
generał
Data i miejsce urodzenia 18 stycznia 1879
Paryż
Data i miejsce śmierci 11 marca 1949
Dijon
Przebieg służby
Lata służby 1898 - 1946
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
II wojna światowa
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Henri Honoré Giraud (ur. 18 stycznia 1879 w Paryżu, zm. 11 marca 1949 w Dijon)[1] - francuski generał, uczestnik I i II wojny światowej, współprzewodniczący Francuskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Po ukończeniu prestiżowej uczelni Saint-Cyr służył w Maroku. W czasie I wojny światowej walczył w Ardenach, gdzie dostał się do niewoli niemieckiej. Po wojnie został szefem sztabu 1 Dywizji Piechoty Marokańskiej.

II wojna światowa[edytuj | edytuj kod]

Podczas kampanii francuskiej dowodził 9 Armią w Ardenach, a następnie 7 Armią w Lotaryngii. Walczył m.in. pod Le Garde i Baccarat. 19 maja 1940 roku ponownie dostał się do niemieckiej niewoli.

W 1942 roku zbiegł z obozu jenieckiego i przedostał się do Francji Vichy, a następnie do Afryki Północnej. Stamtąd podjął potajemne kontakty z Francuskim Ruchem Oporu i Aliantami. Na początku listopada przedostał się z Algierii do Gibraltaru na pokładzie brytyjskiego okrętu podwodnego HMS „Seraph”. Tam we wstępnej rozmowie z nowo mianowanym dowódcą wojsk alianckich Dwightem Eisenhowerem wysunął nierealne żądanie przejęcia dowodzenia całości sił alianckich w mającym się wkrótce rozpocząć lądowaniu w Afryce ("Operacja Torch"). Po otrzymaniu odmowy nie wyraził zgody na wzięcie udziału w inwazji.

Po zamachu na François Darlana, dzięki protekcji niechętnego de Gaulle'owi Roosevelta, objął dowództwo nad wojskami francuskimi w Afryce Północnej. Wziął udział w konferencji w Casablance, podczas której zgodził się przystąpić do ruchu Wolnej Francji – objął funkcję współprzewodniczącego Francuskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego, u boku de Gaulle'a.

Skonfliktowany z de Gaulle'em ustąpił ze stanowiska w listopadzie 1943 roku.

Po wojnie[edytuj | edytuj kod]

W roku 1944 wrócił do kraju i zasiadał jako bezpartyjny we francuskim senacie.

2 czerwca 1946 roku został wybrany do francuskiej konstytuanty z ramienia Republikańskiej Partii Wolności i brał udział w pracach nad konstytucją Czwartej Republiki. Był członkiem Rady Wojennej.

Opublikował dwie książki: Mes Evasions (Moja ucieczka, 1946) i Un seul but, la victoire: Alger 1942-1944 (Jedyny cel, zwycięstwo: Algieria 1942–1944, 1949), w których opisał swoje przeżycia.

Przypisy

  1. HENRI GIRAUD (fr.). [dostęp 2010-02-08].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • David Crystal: The Cambridge Biographical Encyclopedia, Cambridge University Press 1994, ISBN 0-521-43421-1


Poprzednik
Wolna Francja
Przewodniczący Francuskiego Kom. Wyzwolenia Nar. (wspólnie z Charlesem de Gaullem) (1943) Następca
Rząd tymczasowy