Henri Grégoire

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Henri Grégoire (ur. 21 marca 1881 w Huy, zm. 28 września 1964 Brukseli) − belgijski bizantynolog, filolog i historyk. Wykładowca w Université Libre de Bruxelles. W okresie I wojny światowej był redaktorem pisma "Le Flambeau]". W roku 1924 był założycielem i redaktorem czasopisma „Byzantion”. Był organizatorem i współtwórcą Institut Philologie et d’Histoire Orientales (Instytut wydawał rocznik Annuaire de l'Institut de Philologie et d'Histoire Orientales et Slaves). W okresie II wojny światowej przebywał w USA, wykładał w The New School. Od 1946 roku kierował instytutem bizantynologicznym w Brukseli. Był przewodniczącym Association Internationale des Etudes Byzantines. Redaktor pisma "Nouvelle Clio". Autor około 700 publikacji, głównie o charakterze przyczynkarskim. Edytor licznych źródeł z epoki bizantyńskiej.

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • (przekład) Szymon Askenazy, Napoléon et la Pologne. 1, trad. du pol. Henri Grégoire; avant-própos d'Arthur Chuquet; lettre-préf. de G. Lacour-Gayet, Bruxelles: M. Lamertin - Paris: E. Leroux 1925.
  • (przekład)Stanisław Kot, L'Université de Louvain et la Pologne, adaptation fr. par H. Gregoire, "Le Flambeau" 10 (1927), nr 11; 11 (1928), nr 1.

Publikacja w języku polskim[edytuj | edytuj kod]

  • Aktualność klasyków, "Przegląd Współczesny", 1939, nr 7 (207).
  • Kościół bizantyjski [w:] Bizancjum. Wstęp do cywilizacji wschodniorzymskiej, red. Norman Baynes i S.L.B. Moss, przeł. Edward Zwolski, Warszawa 1964.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]