Henri Landru

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Henri Landru w 1921

Henri Désiré Landru (ur. 12 kwietnia 1869 w Paryżu, zm. 25 lutego 1922 w Wersalu) znany też jako Błękitnobrody i Monsieur Diard - francuski seryjny morderca. W ciągu 4 lat zamordował co najmniej 11 osób.

Pochodził z ubogiej rodziny robotniczej. Jego ojciec pracował jako palacz (popełnił samobójstwo w 1912). Po ukończeniu szkoły, w latach 1887-1891 odbywał służbę wojskową. Po zakończeniu służby wojskowej związał się z własną kuzynką, Marią Remy. Po tym, jak zaszła w ciążę, para w 1893 zawarła związek małżeński. Oskarżony przez swojego pracodawcę o nadużycia finansowe w 1900 został aresztowany i uznany winnym. W czasie odbywania kary więzienia został porzucony przez żonę. Po wyjściu na wolność pracował w Paryżu jako sprzedawca mebli.

Zabójstwa[edytuj | edytuj kod]

W 1915 Landru wynajął mieszkanie na skraju lasu Rambouillet, podając się za inżyniera Georgesa Duponta. Wkrótce potem zaczął zamieszczać w paryskiej prasie ogłoszenia, podając się za zamożnego 43-letniego wdowca z dwójką dzieci, który pragnie poznać wdowę w celu matrymonialnym. Wysoka śmiertelność mężczyzn na frontach I wojny światowej budziła nadzieje u Landru, że jego ogłoszenie spotka się z przychylnym przyjęciem wielu kobiet.

Poznane w ten sposób kobiety Landru zwabiał do domu w Paryżu, okradał, a następnie zabijał, paląc ich zwłoki w piecu. W latach 1914-1918 ofiarą zabójcy padło co najmniej 11 osób - 10 kobiet i małoletni syn jednej z ofiar. Skuteczne usuwanie zwłok przez Landru powodowało, że policja traktowała kobiety jako zaginione i po pewnym czasie przestawała ich szukać.

W 1919 siostra Célestine Buisson, jednej z ofiar Landru podjęła próbę odszukania mężczyzny, z którym umawiała się jej krewna. Nie znała personaliów mężczyzny, ale zapamiętała jego wygląd i wiedziała, gdzie mieszkał. Jej zeznania naprowadziły policję na trop Landru. Zabójca odmawiał składania zeznań, a policja po przekopaniu ogrodu wokół domu nie natrafiła na zwłoki i nie dysponowała dowodami, umożliwiającymi oskarżenie Landru. Jego aresztowanie umożliwiła dopiero analiza dokumentów, pozostawionych przez ofiary oraz ubrania ofiar, znalezione w domu zabójcy. W piecu znaleziono ślady krwi i włosy[1]

Proces i kaźń[edytuj | edytuj kod]

W 1921 Landru stanął przed sądem, oskarżony o dokonanie 11 zabójstw. Nie przyznawał się do winy. Został uznany winnym, skazany na śmierć i trzy miesiące później zgilotynowany w Wersalu. Już po ogłoszeniu wyroku przyznał, że ofiary zbrodni palił w piecu.

Postać Landru w kulturze[edytuj | edytuj kod]

Postać Landru wielokrotnie inspirowała twórców filmowych. W 1947 Charlie Chaplin zrealizował film Pan Verdoux, oparty na opowiadaniu Orsona Wellesa. Sam Chaplin zagrał w nim rolę wielokrotnego zabójcy. W 1960 postać Landru w filmie Bluebeard's Ten Honeymoons zagrał George Sanders. O Landru powstały dwa filmy biograficzne - w 1962 film Landru zrealizował Claude Chabrol, a w 2005 powstał film telewizyjny Désiré Landru (reż. Pierre Boutron).

Głowa Landru jest eksponowana w Muzeum Śmierci w Holywood.

Przypisy

  1. Robin Walz, Pulp Surrealism: Insolent Popular Culture in Early Twentieth-Century France, University of California Press 2000, s.80-81

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]