Henry Forster, 1. baron Forster

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Henry Forster, 1. baron Forster
Ac.forster.jpg
Data urodzenia 31 stycznia 1866
Data śmierci 15 stycznia 1936
Gubernator generalny Australii
Okres urzędowania od 6 października 1920
do 8 października 1925
Poprzednik Ronald Munro-Ferguson
Następca John Baird, 1. baron Stonehaven

Henry William Forster GCMG (ur. 31 stycznia 1866, zm. 15 stycznia 1936) – brytyjski polityk, członek Partii Konserwatywnej, w latach 1920-1925 gubernator generalny Australii.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Rodzina[edytuj | edytuj kod]

Był synem majora John Forstera i Emily Jane Case, córki Johna Ashtona Case’a. Pochodził z hrabstwa Kent, ukończył Eton College i New College na Uniwersytecie w Oksfordzie. W młodości był zapalonym krykiecistą, a następnie udzielał się w tej dyscyplinie sportu jako działacz. 3 czerwca 1890 r. poślubił Rachel Douglas-Scott-Montagu (ok. 187012 kwietnia 1962), córkę Henry’ego Douglasa-Scotta-Montagu, 1. barona Montagu of Beaulieu, i Cecily Stuart-Wortley-Mackenzie, córki 2. barona Wharncliffe. Henry i Rachel mieli razem dwóch synów i dwie córki:

Kariera polityczna[edytuj | edytuj kod]

Od 1892 r. zasiadał w Izbie Gmin jako reprezentant okręgu Sevenoaks. W 1918 r. zmienił okręg wyborczy na Bromley. Podczas I wojny światowej stracił swoich dwóch synów. W 1919 r. został podniesiony do godności barona Forster i tym samym uzyskał miejsce w Izbie Lordów. Rok później mianowano go gubernatorem generalnym Australii. Była to pierwsza nominacja w historii tego urzędu, na którą rząd australijski miał istotny wpływ. Lord Forster był trzecim kandydatem przedstawionym premierowi Billy’emu Hughesowi, po tym jak odrzucił dwie inne kandydatury. Hughes zgodził się na Forstera, ponieważ uważał go za skromnego polityka, którym dość łatwo da się manipulować. Ponadto jego powszechnie znane zamiłowanie do sportu dobrze wpisywało się w preferowany w Australii styl życia. Wkrótce po otrzymaniu nominacji, 28 czerwca 1920 r., lord Forster otrzymał Krzyż Wielki Orderu św. Michała i św. Jerzego.

Był pierwszym gubernatorem generalnym, który wydawał się być całkowicie pogodzony z głównie ceremonialną rolą, jaką przyszło mu wypełniać. Nie starał się angażować w rozgrywki polityczne, za to poświęcał się podróżom po kraju, podczas których brał udział w imprezach charytatywnych, otwierał szpitale i odsłaniał pomniki. Zyskał tym sporą popularność w społeczeństwie, choć jego rzeczywista rola ustrojowa była minimalna. Po upływie swojej kadencji w 1925 r. opuścił Australię i wraz z żoną osiadł w okolicach Southampton, gdzie przeżył jeszcze 11 lat.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Poprzednik
nowa kreacja
Baron Forster
1919-1936
Następca
powrót do domeny królewskiej
Poprzednik
Ronald Munro-Ferguson
Australian coat of arms 1912 edit.png Gubernator generalny Australii
1920-1925
Australian coat of arms 1912 edit.png Następca
John Baird, 1. baron Stonehaven