Henry Seymour Conway

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Henry Seymour Conway

Henry Seymour Conway (ur. 1721, zm. 9 lipca 1795) – brytyjski arystokrata, wojskowy i polityk.

Był młodszym synem Francisa Seymoura-Conwaya, 1. barona Conway, i Charlotte Shorter, córki Johna Shortera. Był młodszym bratem 1. markiza Hertford. W 1737 r. zaciągnął się do pułku dragonów Moleswortha. Walczył w wojnie o sukcesję austriacką jako porucznik 1 pułku pieszego gwardii. Brał udział w bitwach pod Dettingen i Fontenoy. Brał również udział w tłumieniu powstania jakobickiego w 1746 r. i w Culloden. Walczył również w Niemczech podczas wojny siedmioletniej.

Jako polityk Conway był związany ze swoim kuzynem, Horace'em Walpole'em. Należał do frakcji wigów, kierowanej przez lorda Rockinghama. W latach 1741-1774 i 1775-1784 zasiadał w Izbie Gmin reprezentując kolejno okręgi Higham Ferrers (1741-1747), Penryn (1747-1754), St Mawes (1754-1761), Thetford (1761-1774) i Bury St Edmunds (1775-1784).

Conway szybko stał się jednym z czołowych polityków swojego stronnictwa. Kiedy lord Rockingham stanął w 1765 r. na czele brytyjskiego rządu, Conway został ministrem południowego departamentu. W 1766 r. został ministrem północnego departamentu w rządzie lorda Chathama. Opowiadał się za łagodniejszą polityką wobec amerykańskich kolonii i popierał zniesieni Stamp Act z 1766 r. W styczniu 1768 r. podał się do dymisji. W latach 1765-1768 był ponadto przewodniczący Izby Gmin.

Po dymisji Conway powrócił do czynnej służby wojskowej. W 1772 r. został pełnym generałem i gubernatorem Jersey. Pozostał również prominentnym deputowanym Izby Gmin. Krytykował rząd lorda Northa za jego posunięcia wobec amerykańskich kolonii. W 1782 r. zgłosił, przyjęty później przez Izbę Gmin, wniosek o wotum nieufności dla rządu.

Na czele nowego rządu stanął lord Rockingham, który mianował Conwaya członkiem gabinetu jako głównodowodzącego Sił Zbrojnych. Conway pozostał na tym stanowisku w gabinecie Shelburne'a i odszedł po upadku tego gabinetu w 1783 r. Rok później utracił miejsce w Izbie Gmin. W 1793 r. otrzymał stopień marszałka polnego. W tym samym roku przestał być naczelnym dowódcą Sił Zbrojnych.

Angielską rezydencją Conwaya był Park Palce w Remenham w hrabstwie Berkshire. Conway poślubił 19 grudnia 1747 r. Caroline Bruce, hrabinę Elgin, córkę 4. księcia Argyll i wdowę po 4. hrabim Elgin. Miał z nią jedną córkę, rzeźbiarkę Anne Seymour Damer.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

| nazwa = Ministrowie południowego departamentu | tytuł = Ministrowie południowego departamentu | grafika = Królestwo Wielkiej Brytanii

| spis1 = Edward NicholasLord ArlingtonHenry CoventryLord SunderlandLeoline JenkinsLord SunderlandLord MiddletonLord ShrewsburyLord NottinghamJohn TrenchardKsiążę ShrewsburyJames VernonLord JerseyJames VernonLord ManchesterLord NottinghamCharles HedgesLord SunderlandLord DartmouthLord BolingbrokeJames StanhopePaul MethuenJoseph AddisonJames Craggs MłodszyLord CarteretKsiążę NewcastleLord CarteretKsiążę NewcastleKsiążę BedfordLord HoldernessThomas RobinsonHenry FoxWilliam Pitt StarszyLord HoldernesseWilliam Pitt StarszyLOrd EgremontLord HalifaxHenry Seymour ConwayKsiążę RichmondLord ShelburneLord WeymouthLord RochfordLord WeymouthLord Hillsborough

| kategoria = brytyjskie stanowiska rządowe }}