Henryk Cihoski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Henryk Cihoski
Data i miejsce urodzenia 2 października 1872
Tecuci
Data i miejsce śmierci 18 maja 1950
Sighetu Marmaţiei
minister obrony
Okres urzędowania od 1928
do 1930
Odznaczenia
Order Michała Walecznego

Henryk Cihoski (ur. 2 października 1872 w Tecuci, zm. 18 maja 1950 w Sighetu Marmaţiei) - generał i polityk rumuński, pochodzenia polskiego.

Był synem Aleksandra Cichoskiego - powstańca styczniowego. Ukończył Wyższą Szkołę Wojsk Inżynieryjnych i Artylerii, naukę kontynuował we Francji. Brał udział w I wojnie światowej jako dowódca 10 dywizji piechoty w bitwie pod Mărăşeşti. Za zasługi frontowe w 1917 został awansowany do stopnia generalskiego i odznaczony Orderem Michała Walecznego III klasy.

Po zakończeniu wojny reprezentował Rumunię jako ekspert na konferencji pokojowej w Paryżu, a następnie zajął się organizowaniem struktur administracyjnych na terenie Besarabii. W latach 1928-1930 pełnił funkcję ministra obrony, w rządzie kierowanym przez Iuliu Maniu. 17 marca 1930 podał się do dymisji, obciążany odpowiedzialnością za narastającą korupcję w armii. W 1943 awansowany do stopnia generała broni, w tym czasie wchodził w skład Narodowej Rady Obrony.

Po przejęciu władzy przez komunistów, w 1945 został aresztowany i osadzony w więzieniu o zaostrzonym rygorze w Sighetu Marmaţiei, gdzie zmarł.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]