Henryk Hayden

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Henryk Hayden, Henri Hayden (ur. 1883 w Warszawie, zm. 1970 w Paryżu) – polski malarz.

Przyszedł na świat w zasymilowanej rodzinie żydowskich handlarzy jako Henryk Hayden-Wurcel. Pierwsze studia rozpoczął w Instytucie Politechnicznym, następnie kształcił się w warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych pod kierunkiem Konrada Krzyżanowskiego.Do Paryża przyjechał w 1907 roku. Od 1908 często udawał się do Bretanii, gdzie poznał Ślewińskiego.

Był blisko związany z krytykami Adolfem Baslerem i André Salmonem, którzy promowali jego malarstwo. Artysta przyjaźnił się z Maxem Jacobem, Matisse'em i Picassem.

Indywidualnie wystawy Haydena w galeriach Paryża: Druet (1911), Rosenberg (1919), de l'Effort Moderne (1919), Zborowski (1923), Bernheim (1928), Zak (1928, 1933), Drouant (1933), Pétrides (1939) i Suillerot (1953, 1957, 1965); Londynu: Waddington Galleries (1959), (1961), (1964), (1967).

Na wczesną twórczość Haydena miał wpływ Ślewiński. Geometryzacja form w latach 19121914 ujawniły inspiracje sztuką Cézanne'a.

Znane obrazy[edytuj | edytuj kod]

  • Kobieta z wachlarzem, (1912)
  • Martwa natura z fajką i gazetą, (ok. 1913)
  • Trzej muzykanci, (1919)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]