Henryk II Cypryjski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Henryk II Cypryjski
Henry II of Cyprus.jpg
Król Cypru
Koronacja 24 czerwca 1285
katedra Mądrości Bożej w Nikozji
Okres panowania od 1285
do 31 sierpnia 1324
Król Jerozolimy
Koronacja 15 sierpnia 1286
Okres panowania od 1285
do 1291
Dane biograficzne
Urodziny 1271
Śmierć 31 sierpnia 1324
Ojciec Hugo III Cypryjski
Matka Izabela z Ibelinu
Żona Konstancja
Dzieci brak
Galeria w Wikimedia Commons Galeria w Wikimedia Commons

Henryk II Cypryjski, Henryk II de Poitiers-Lusignan (ur. w 1271, zm. 31 sierpnia 1324) – król Cypru w latach 1285-1324 i ostatni król Królestwa Jerozolimskiego w latach 1285-1291.

Był synem Hugona III oraz Izabeli z Ibelinu. Po władzę na Cyprze objął po śmierci starszego brata. Został koronowany 24 czerwca 1285, w katedrze Mądrości Bożej w Nikozji. Po śmierci Karola z Anjou, zdołał przejąć władzę w Akce 29 czerwca 1285 i 15 sierpnia 1286 koronował się na króla Jerozolimy. Powrócił na Cypr, a swojego wuja – Filipa z Ibelinu mianował bajlifem. Podczas jego rządów, w 1289 mamelucy zdobyli Tyr, Bejrut i inne miasta, oraz zniszczyli osłabione Hrabstwo Trypolisu. 5 kwietnia 1291, kiedy Henryk znajdował się w Akce, rozpoczęło się oblężenie miasta. Henryk uciekł na Cypr, a miasto upadło 28 maja.

Henryk był ostatnim królem Jerozolimy chociaż po upadku Królestwa w 1291 wielu władców posługiwało się tytułem Król Jerozolimy. Po upadku Akki pozostał królem Cypru i snuł plany odzyskania Królestwa Jerozolimy. W latach 1299-1300, kiedy Ilchanidzi pod wodzą Ghazana zaatakowali mameluków, Henryk próbował powstrzymać Genueńczyków od handlowania z tymi ostatnimi, aby osłabić ich ekonomicznie. Dwukrotnie pisał też listy do papieża Klemensa V prosząc o zwołanie kolejnej krucjaty.

Henryk cierpiał na epilepsję. W 1303 skazał na śmierć swojego brata – Gwidona, konstabla Cypru, ponieważ ten planował pozbawić go władzy. W 1306 inny jego brat – Amalryk, książę Tyru i konstabl Jerozolimy razem z templariuszami uknuł przeciw niemu spisek. 26 kwietnia Henryk został obalony i wygnany do Małej Armenii, gdzie królem był Oszin – szwagier Amalryka. Amalryk został zamordowany w 1310, a Oszin uwolnił Henryka, który wrócił na Cypr i przy pomocy szpitalników odzyskał tron 26 sierpnia 1310. Sympatyków Amalryka kazał uwięzić, byli to np. ich brat konstabl Aimery, szwagier Balian II z Ibelin, książę Galilei oraz krewni Baliana. W 1313 osobiście nadzorował usunięcie templariuszy z Cypru i przekazanie ich własności szpitalnikom.

W 1317 Henryk poślubił Konstancję, córkę Fryderyka II, króla Sycylii i Eleonory Andegaweńskiej, ale para nie miała potomstwa.


Poprzednik
Jan I
Armoiries Lusignan Chypre.svg Król Cypru
12851324
Armoiries Lusignan Chypre.svg Następca
Hugo IV
Poprzednik
Jan II i Karol
Armoiries de Jérusalem.svg Król Jerozolimy
1285-1291
Armoiries de Jérusalem.svg Następca
Poprzednik
brak
Armoiries de Jérusalem.svg Pretendent do tronu Jerozolimy
12911324
Armoiries de Jérusalem.svg Następca
Hugo IV